This Is a Robbery: یک سری نتفلیکس بزرگترین دزدی هنری جهان را بررسی می کند | مستند

منn 81 دقیقه در ساعات اولیه 18 مارس 1990 ، دو سارق که در نقش افسران پلیس بوستون ظاهر شدند با 500 میلیون دلار هنر از موزه ایزابلا استوارت گاردنر فرار کردند. این گرانترین گران فروشی هنری در تاریخ بود ، یکی از ماندگارترین رمز و رازهای حل نشده جهان هنر با سه دهه تبلیغ خود باعث سردرگمی بیشتر شد. در سالهای گذشته ، منجر به کارهای مفقود شده استادانی مانند رامبراند ، ورمیر ، دگا و مانه در بن بست شنیده شده یا ناپدید شد ، مظنونان جان خود را از دست دادند و کارآگاهان بازنشسته شدند دنیوی (اوباش محلی) یخبندان زدند. علی رغم پیشنهاد پاداش 5 میلیون دلاری ، هیچکدام از آثار بازیابی نشده و هیچگاه دستگیری صورت نگرفته است.

تقریباً دقیقاً 30 سال بعد ، بخش اصلی ادبیات بوستون در حال دریافت مدرک پزشکی Netflix با فیلم This Is a Robbery: The Big Art Art Heist است ، یک مجموعه چهار بخشی ، به کارگردانی کالین بارنیکل و نامگذاری شده برای خطی که گزارش شده توسط یکی از سارقان برای محافظت از ریچارد آبات در شب دزدکی. این پروژه با پنج سال ساخت ، نگاهی جامع به پرونده ای دارد که در مدت 30 سال به سختی ذوب شده است. از عکسهای صحنه جرم و گزارشهای مربوط به مدارک و شواهد ، با روزنامه نگاران اصلی و شخصیتهای حقوقی مصاحبه می کند و چندین نظریه را برای غواصی عمیق مطالعه می کند که مانند سایر تحقیقات رسانه ای مانند بوستون گلوب 2018 و پادکست WBUR Last Seen ، به جای اطمینان به حد قابل قبول می رسد.

هزاران هزار اسناد پلیس ، تحقیقات متعدد و نظریه های FBI گرفته و رد شد – ورود به گاردنر “تقریباً مانند باستان شناسی بود ، تلاش برای یافتن لبه های چیزی” ، گفت بارنیکل به گاردین. چنین حفاری سالها در دست ساخت بود. بارنیکل و برادرش ، نیک ، بومیان منطقه بوستون که مدتها شیفته این پرونده بودند ، تحقیق در سال 2014 و تیراندازی در سال 2015 را آغاز کردند ، روندی که شامل سالها ترکیب شبکه محلی محققان و فرو رفتن در سوراخهای خرگوش نظریه ها بود.

این مجموعه به طور خلاصه به رابطه دوری موزه با جامعه در زمان سرقت می پردازد. موزه گاردنر که در مقابل به روزرسانی امنیت رو به رو بوده و بی احساس است ، – کاخی به سبک ونیزی که با دقت توسط مجتمع هنری منحصر به فرد هنری که در سال 1899 بنا شده بود ، ساخته شد – تا حدی یک اردک نشسته برای یک دزد هنری در سال 1990 بود. (آن هاولی ، کارگردان قدیمی تا سال 2016 و یکی از مصاحبه کنندگان اصلی سریال بود ، تنها شش ماه از زمان تصدی او گذشته بود که با ویرانگری مضاعف سرقت روبرو شد و توضیح آسیب پذیری مطبوعات را داد.)

اما بخش عمده ای از دو فصل اول تحقیقات را در پیچ و مهره سرقت انجام می دهد – یک داستان بسیار قابل درک تر از تئوری های پراکنده در مورد اینکه در واقع هنر در سالهای پس از آن به کجا ختم شده است. بارنیکل گفت: “ما می خواستیم کار را با یک تخته خالی شروع کنیم ، بدون اینکه چیزی فرض کنیم ، و از آنجا برویم و ببینیم که شواهد ما را به کجا منتهی می کنند.”

این مجموعه با دو شاهد عینی آغاز می شود ، سپس دبیرستان ها یک مهمانی را ترک می کنند ، که ادعا می کند شب سرقت دو مرد را دیده است که لباس افسران پلیس بوستون را در یک هاچ بک (صحنه ای که توسط بازیگران گروه تئاتر Berkshire بازآفرینی شده است) دیده اند. از آنجا ، دزدگیرها مراحل قدم زدن مجدد در مورد سارقان را باز می گرداند زیرا آنها مجموعه ای عجیب از آثار را از قابهای خود جدا می کردند: سه رامبراندت ، از جمله طوفان در دریای جلیل ، تنها منظره دریایی استاد هلندی. کنسرت ، یکی از تنها 36 نقاشی ورمیر است. چندین طرح توسط دگا ؛ و آثاری از فلینک و مانه است. سارقان همچنین به طرز حیرت انگیزی چندین اثر ارزشمند دیگر را پشت سر گذاشتند اما یک گلدان چینی نسبتاً ارزان تر و یک عقاب کوچک برنز از بالای پرچم ناپلئون به سرقت بردند.

آبات ، نگهبان وظیفه آن شب ، صبح روز گذشته توسط پلیس در تونل های زیر کاخ هنر پیدا شد ، و توسط نوار چسب بسته و بسته شد. سو susp ظن در مشاغل داخلی بلافاصله به تحصیل 23 ساله مدرسه موسیقی در یک گروه راک زیرزمینی تبدیل شد ، که اعتراف کرد مرتباً گزارش می دهد که کارش را سنگسار کرده است. Abath از مصاحبه برای این مجموعه خودداری کرد ، اما دیدگاه او در ضبط های صوتی مصاحبه سالها قبل با روزنامه نگار بوستون گلوب ، استفان کورکجیان ، نویسنده کتاب Master Thieves: The Boston Gangsters Who Heleded the Greatest Art Heist جهان نشان داده شده است.

این یک سرقت است ، مانند کتاب ، با جزئیات جایی که FBI چند سال زودتر به آنجا رسیده است: این آثار توسط دو نفر از همکاران اوباش محلی Carmello Merlino به سرقت رفته است. بر اساس این نظریه ، سارقان جورج ریسفلدر 51 ساله و لئونارد دی موزیو 49 ساله بودند که به ترتیب با استفاده از بیش از حد کوکائین و تیراندازی به یک مغازه بدن سازی دورچستر مراجعه می کردند و هر دو در سال 1991 درگذشتند. مرلینو به جرم اقدام به سرقت از انبار ماشین های زرهی در سال 1999 در یک جرقه دستگیر شد و در سال 2005 در زندان درگذشت. FBI معتقد است که این کارها در نهایت در اختیار روبرت گوارنت ، سارق بانکی محکوم با روابط مافیایی ساحل شرقی بود که در سال 2004 درگذشت. تنها عضو جمعیت که احتمالاً از سرقت مطلع بود ، دیوید ترنر ، همراه با مرلینو در سال 1999 دستگیر شد و در سال 2019 در 52 سالگی زودتر از زندان آزاد شد. به گفته بارنیکل ، او از شرکت در این سریال خودداری کرد.

تعریف نشده
عکس: با مجوز از Netflix

اگرچه این مجموعه و FBI نمی توانند به طور مشخص بگویند چه اتفاقی برای آثار هنری افتاده است ، بارنیکل نظریه های خاص خود را دارد. وی توضیح داد: “من فکر نمی کنم افرادی که این هنر را دزدیدند دقیقاً همان افرادی هستند که ماهها بعد این هنر را داشتند.” آنها سارقانی برای استخدام بودند ، که “عجیب نبود – این اتفاق با سرقت های هنری در بیشتر مناطق بوستون رخ داده بود”. او معتقد است که سارقان حداقل مقداری از هنرهای مسروقه را به “شخصی که اساساً اسکناس را می لغزد ، که احتمالاً گورانته و بابی دوناتی بوده است” داده اند ، یکی دیگر از همکاران مافیایی که احتمالاً طاعون را طراحی کرده و در سال 1991 با قتل مرده است. ” من فکر می کنم آنها انگیزه داشتند ، من فکر می کنم آنها توانایی لازم را داشتند ، آنها قبلاً کارهایی از این دست را انجام داده بودند. “

در مورد ترنر ، “من کاملاً معتقدم که او از این سرقت اطلاع دارد” ، گرچه شک دارد که ترنر پس از بیش از 20 سال زندان می داند این هنر کجاست.

با این وجود ، کلید یافتن این هنر هنوز در زندگی افراد زنده است. بارنیکل گفت که این مجموعه صریحاً برای افزایش آگاهی ، به ویژه در مورد کارهای کمتر شناخته شده ای است که ممکن است در اختیار کسی باشد که از ارزش آنها آگاه نباشد – به عنوان مثال ، سلف پرتره رامبراند و طرح های دگاس ، می توانند به عنوان یک چشم انداز غیرقابل تصور به چشم غیر آموزش دیده منتقل شوند. میراث خانوادگی. “من فکر می کنم این احتمال وجود دارد که بعضی از قطعات کوچک هنوز در جایی از دیوار کسی وجود داشته باشد – آنها فقط نمی دانند که آنها را دارند زیرا به اندازه Vermeer و چند رامبراندت گسترش پیدا نکرده است ،”

وی در مورد کارهای اصلی ، افزود ، “شما در آنجا با برخی از جرایم جدی روبرو خواهید شد”. FBI گفته است كه كارهايي كه از طريق شبكه هاي جرائم سازمان يافته در كنكتيكات و فيلادلفيا طي شده است ، آخرين ديدگاه مشاهده شده از منظره درياي رامبراند در سال 2003 بوده است. از آن زمان دنباله دار بوده است.

اگرچه برای کارهای بزرگ احتمالاً یا در انبار یا در دست کسی که واردات آنها را می داند کم است ، اما “امید من این است که این مجموعه با یکی از آثار دوباره در قاب خود به پایان برسد” ، گفت بارنیکل. تا آن زمان ، قاب های طلاکاری شده در موزه گاردنر خالی مانده اند ، بناهای یادبود مرمت هنوز تکمیل نشده اند.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *