Lionel Shriver v سینتیا اوزیک: هورا برای گوشت گاو ادبی جدید | کتابها

دبلیوبا وجود این ، هنری فیلدینگ با ترفندهایش ، شاملا ، پاملا را که به طرز دردناکی با صفا ، ساموئل ریچاردسون را مسخره می کند ، است. لیلیان هلمن از مری مک کارتی برای میلیون ها دلار شکایت کرد که “هر کلمه ای است [Hellman] می نویسد یک دروغ است ، از جمله “و” و “the” “؛ یا نورمن میلر در یک مهمانی گور ویدال را به زمین می اندازد (ویدال اظهار داشت: “بار دیگر کلمات نورمن میلر شکست می خورند) ، تشویق چیزی بیش از یک ادعای خوب ادبی وجود ندارد.

اما مدتی از یک دور انداختن مناسب می گذرد. ریچارد فورد مشهور یک کتاب آلیس هافمن را شلیک کرد و پس از نوشتن یک نظر بد درباره کتاب او (“اینطور نیست که من او را شلیک کردم” ، به گاردین در سال 2003 نوشت) آن را برای او ارسال کرد ، و به نویسنده راه آهن زیرزمینی کلسون وایتهد تف کرد جرمی مشابه ، اما فورد اخیراً از چنین رفتاری خودداری کرده است. مرگ تام ولف در سال 2018 باعث پرداخت گوشت گاو طولانی مدت و با شکوه او با جان آپدایک ، نورمن میلر و جان ایروینگ شد. (ایروینگ اکنون تنها بازمانده از آن تدبیر است: آیا این به معنای پیروزی او است؟)

بنابراین ، سلامتی سینتیا اوزیک را که با الهام گرفتن از تقلب درک والکوت درمورد همکارش ، برنده جایزه نوبل ، در مقابل Naipaul (“من گزیده شده ام ، باید از عفونت جلوگیری کنم / وگرنه مثل داستانهای نایپول مرده خواهم بود)” ، نقد و بررسی کمتر از درخشش لیونل شیور با یک شعر.

شرایور در مروری بر آثار باستانی اوزیک س asksال می کند که چرا نویسنده “تصمیم گرفت این همه کتاب را بنویسد – در مورد یک پیرمرد در یک مدرسه شبانه روزی سابق که خاطرات یک پسر 12 ساله را که عجیب و غریب بودن او یهودی بود ، یادآوری می کند”. شرایور در حالی که اعتراف می کند که “در 93 سالگی ، اوزیک هنوز هم می تواند یک جمله زیبا بسازد” ، پایان می دهد: “امیدوارم که به نظر نادرست نرسیده باشم. اما سینتیا اوزیک یک حرفه ای است. سن او هر چه باشد ، او می تواند آن را مصرف کند. “

در بازگشت به آتش ، اوزیک بزرگ نشان می دهد که چقدر خوب می تواند آن را تحمل کند ، قبل از اینکه با بررسی ، که رمان او را “عجیب” توصیف می کند و غالباً سن او را ذکر می کند ، با قافیه قافیه از Shriver “بدون غواص عمیق” است.

“اوه ، نگاه نویسنده خیلی پیر است! / (منتقد؟ فقط یک شصت و چهار) ، “می نویسد Ozick ، ​​که – مانند بررسی Shriver – در نیویورک تایمز منتشر شده است. “در سکوت گوشه او / نویسنده لرزیده است / و در خشم او غضب می کند / آناتما!” اوزیک رعد و برق می زند. “برای ضربه ای که Shriver داده است / کاش هرگز کوچک نشود!”

چیزهای هیجان انگیز شرایور ، که غریبه جنجال نیست ، چگونه پاسخ خواهد داد؟ یک دوئل با تپانچه ، شاید یک پروست ، که ژان لورین را به دلیل بازبینی که نویسنده را همجنسگرا می دانست به چالش کشید؟ (او بود و لورین نیز همین طور بود.) یا با بردباری سلمان رشدی در هنگام مخالفت با موریس سنداک فقید؟ سنداک گفت: “آن لعنتی شلخته.” “او نفرت انگیز بود. من آیت الله را صدا زدم ، هیچ کس این را نمی داند. ” رشدی ، کسی نیست که از یک مشت منصرف شود ، در توییتر پاسخ داد: “# موریس سنداک می گوید من یک لعنتی شلخته هستم. من هم دوستت دارم ، موریس. (در واقع ، من این کار را انجام می دهم. حرامزاده پیر و بدقلق.) “

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *