Brexit دلیل شورش های بلفاست نیست – اما به آشتی سیاسی آسیب می رساند | ایرلند شمالی

پمتخصصان نخبه در ایرلند شمالی در موارد خاص با خانواده سلطنتی چیزی مشترک هستند: افزایش احساس قدرت عمل نمادین. این هدیه برای نمادپردازی روز دوشنبه مشهود بود ، زیرا جمهوریخواهان ایرلند با اعضای اتحادیه اتحادیه استورمونت در ادای احترام به شاهزاده فیلیپ پیوستند. استفاده از عبارتی که در روند صلح ایرلند شمالی دچار تزلزل شده است ، تصور این چند سال پیش غیرقابل تصور بود.

یکی از دلایل گسترده ادای احترام ، نقش دوک در تلاشهای خانواده سلطنتی در اقدامات مصالحه انگلیس و ایرلند در دهه گذشته بود: او و ملکه به باغ یادبود در دوبلین رفتند. او دو کلمه در همان بازدید دولت دست دادن با مارتین مک گوینس. همه نمادین بسیار غنی ، و همه فقط چند سال پیش غیر قابل تصور است.

مشکل نه با خود حرکات ، بلکه وقتی مسئله واقعاً ارزشمندی که ظاهراً در عمل نمادین جشن گرفته می شود – در این مورد ، آشتی – واقعاً اتفاق نمی افتد. هفته گذشته ، کودکان بلفاست که نه تنها هنگام امضای قرارداد جمعه خوب 23 سال پیش متولد نشده اند ، بلکه والدین آنها در سال 1998 نوجوان بودند ، ترغیب شدند که بمب بنزین و سنگ تراشی را به سمت سایر کودکان طبقه کارگر که در حیاط دور از خانه هستند پرتاب کنند. آنها

در یک زمان خاص ، تبریک گفتن به خود در مورد اقدامات نمادین نه فقط توهم ، بلکه با طعم نامناسب تبدیل می شود. این امر به ویژه هنگامی اتفاق می افتد که به نظر می رسد برخی از ساختارهای ایجاد شده برای ایجاد صلح و حل و فصل اختلافات در بهترین حالت ادامه تفرقه را امکان پذیر می سازد و در بدترین حالت به توانمندی و غنی سازی بازیگرانی که علاقه منفی به تقسیم دارند ، می پردازند. اکنون ممکن است به آن نقطه رسیده باشیم.

آخر هفته گذشته تأیید شد که برنامه تأمین شده توسط استورمونت که برای “انتقال” شبه نظامیان سابق از موقعیت کنترل اجباری در محله های خاص طراحی شده است ، 10 میلیون پوند بیشتر دریافت خواهد کرد. مسئله این است که اتفاق نظر فزاینده ای وجود دارد که برنامه هایی از این دست به سادگی انگیزه همان چیزی می شوند که ادعا می کنند می خواهند پایان دهند – کنترل اجباری و دروازه بانی مناطق طبقه کارگر ، به ویژه مناطق وفادار.

اگرچه شورای جوامع وفادار – چتری برای سازمانهایی مانند UVF و UDA (چرا این گروهها هنوز هم وجود دارند س legitimateال قانونی دیگری است) – انكار كرد كه آنها به طور مستقیم یا غیرمستقیم در شورش های هماهنگ شده دخیل بوده اند ، اما آنها منكر این موضوع نبوده اند كه اعضا گرفتار. اما پس از آن ، اگر هیچ عضوی در این ماجرا دخیل نبوده و این شورش ها بدون رضایت این سازمان ها به سادگی رخ داده است ، آنها چه تأثیری دارند و چرا اصلاً بودجه آنها تأمین می شود؟

برخلاف برخی برداشت های داغ تحریک پذیر ، بلفاست در شعله های آتش نیست ، و همچنین شورش ها در مورد Brexit نیست. همچنین کشیدن ایرلند شمالی در جنگهای پیوسته انگلیسی برای همه پرسی سال 2016 نیز فایده ای ندارد. اما آنچه اتفاق افتاده توسط Brexit و تشدید حاکمیت مورد درخواست آن پروژه است. تقریباً همه چیز درباره Brexit برای ایرلند شمالی بی ثبات کننده است. اگرچه درست است که بسیاری از اتحادیه ها صادقانه از اصل رفتار متفاوت ایرلند شمالی با انگلیس در رابطه با آداب و رسوم و تنظیم کالاها ، مطابق پروتکل ایرلند شمالی ، متنفر هستند ، اما این درست است که حتی تعداد بیشتری از مردم نیز از این اصل خارج نمی شوند اتحادیه اروپا خود – اکثریت در ایرلند شمالی رای به ماندن داده اند.

و نه تنها در غیاب دولت بوریس جانسون که خواستار سخت ترین طلاق از اتحادیه اروپا است پروتکل غیرضروری خواهد بود ، بلکه معامله Brexit نیز پس از بیش از دو سال مذاکره شکنجه شده که در آن بزرگترین حزب اتحادیه ، DUP برگزار شد ، برجام ظاهر شد. توازن قدرت در وست مینستر. می توانست از این قدرت برای جلوگیری از ایجاد اختلال در انگلیس و ایرلند شمالی ، شکل نرم تری از Brexit را برای کل انگلستان استفاده کند. این انتخاب نکرد. اکنون این تصمیم را برای ادامه دادن به خواسته خود مبنی بر کنار گذاشتن پروتکل به نفع مرز سخت زمینی انتخاب کرده است. از میان بسیاری از دلایل غیرمنتظره بودن این موقعیت این است که مرزهای زمینی قبلاً به دلیل Brexit به روشهای بی شماری سخت شده است که به ظرفیت همکاری شمال و جنوب آسیب می رساند ، فقط در زمینه جابجایی کالا.

Brexit نقطه مقابل آشتی است: این به معنای ایستادن جدا از هم آمدن ، ادعای تمایز برای یافتن نقاط مشترک است. برای کسانی که هنوز خسارتی را که انگلیس از اتحادیه اروپا به معماری حل و فصل ایرلند شمالی وارد کرده است ، که پیش بینی آن رابطه سالم انگلیس و ایرلند بود ، زیر سوال می برند ، به دشواری دو دولت در توافق ساده برای تشکیل جلسه رسمی برای بحث درباره آنچه در ایرلند شمالی اتفاق می افتد. برای بیش از چهار دهه ، حاشیه جلسات شورای اروپا محلی را برای مشارکت وزرای انگلیس و ایرلند بدون تشریفات و فشار فراهم کرد. دیگر نه.

این برای یک کودک 12 ساله در حال پرتاب سنگ به دیوار صلح در بلفاست چه اهمیتی دارد؟ پاسخ این است که چنین نیست ، و همچنین جزئیات تنظیم کالا نیز وجود ندارد. اما شکسته شدن درزهای آشتی سیاسی بین بلفاست ، دوبلین و لندن نشان داده است که ما باید در ارائه نه تنها آشتی نمادین ، ​​بلکه امید واقعی تا چه حد پیش برویم. کودکان طبقه کارگر مورد شکار باندهای جنایتکار قرار می گیرند که علاقه زیادی به تفرقه دارند. این واقعاً باید برای همه غیرقابل تصور باشد.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *