Ainsley Hamill: Not Just Ship Land review | آلبوم مردمی ماه جود راجرز | موسیقی

تیقوم سنتی می تواند هنرمندان را به مکان های غیرمعمول تبدیل کند. آینسلی هامیل کار خود را در گروه قومی گلاسکو Barluath آغاز کرد ، و آوازهای نرم و شکم و عضلانی خود را به سبک های سنتی گالیکی ، اسکاتلندی و انگلیسی پیچید ، اما او شروع به کار صدا نه فقط کشتی کشتی مانند تازه وارد آوانگارد سال گذشته Keeley Forsyth کرد. وی با صدایی غلیظ از مخمل و مات کردن ، آواز می خواند: “آب شور و شهر سرم را پر می كنند.”




جلد آلبوم Ainsley Hamill: Not Just Ship Land



جلد آلبوم Ainsley Hamill: Not Just Ship Land

Not Just Ship Land یک اولین تئوری متمایز است. عشق هامیل به آواز گالی در Cardross ، در نزدیکی Dumbarton متولد شد ، و در دوران تحصیل در کنسرواتوار سلطنتی اسکاتلند پرورش یافت. شما گاهی اوقات موج وحشیانه زبور آن را در ملودی نوشتن می شنوید. اما حال و هوای کلی این آلبوم از آهنگ های اصلی و مدرن مشعل است که در میان گرمای آرام The Breath و رنج و شادی هوشمندانه اوایل آدل قرار دارد (به نحوه آواز خواندن هامیل “دختران تکه در دامها و دامن های کوتاه” گوش دهید ، صامت)

بسیاری از این ترانه ها درباره زنان گلاسکو و گووان در حدود قرن بیستم است. اراده مردم قانون است ، اعتصاب کنندگان رانت زنان به رهبری سال 1915 را به یاد می آورد. احترام احترام شما بزرگتر را به یاد می آورید که بانوی بزرگتر آموزش و پرورش ، که در مبارزات انتخاباتی خود زنان توانستند از سال 1892 از دانشگاه گلاسگو فارغ التحصیل شوند ، ارکستر استودیوی چک در تمام اوقات همراهی با شکوهی را ارائه می دهد ، اگرچه برخی از تنظیمات بهتر از دیگران کار کنید: مجموعه ای از شعر 1907 نویسنده اسکاتلندی ، جان مک لنان ، پادشاه نرگس ، امپرسیونیستی و دوست داشتنی است ، اما هیچ وقت برای از دست دادن زمان (در مورد لیزی رابینسون ، کارگر مهمات ، برای کار در شیفت های 12 ساعته ، 7 جایزه OBE اهدا کرد روزهای هفته ، به مدت 18 ماه) دارای اشعار مهم است که در روح صابونی گم می شود. با این وجود ، هامیل صدایی جذاب و جذاب دارد ، اسکاتلندی که همیشه دارد و نوید کراس اوور را می دهد.

همین ماه هم بیرون

دامیر اماموویچ‘s Singer of Tales (Wrasse) یک آلبوم زیبا از آهنگهای sevdah از بوسنی و هرزگوین است که توسط جو بوید (نیک دریک ، کنوانسیون فیرپورت) تهیه شده است. یک سنت عامیانه غرق در آرزوی شدید و فراموش شده ، زمینه ساز این آهنگ ها صمیمی و در عین حال جادار است ، لطافت آنها توسط باریتون پر سر و صدا امامویچ بیشتر می شود. گلچین 22 قطعه ای از هنرمندان محلی کانادا ویلی دان، Creation Never Sleeps: Creation Never Dies (نور در اتاق زیر شیروانی) مقدمه ای گوشتی برای مردی است که به کاوش در میراث بومی First Nation American خود از طریق آهنگ اختصاص داده شده است. با اوا کانادا ، یک مرثیه گفتاری شبیه ل Hazlewood به کشور خود شروع کنید. بسته بندی خوبی دارد. دوستداران گیتارهای عامیانه باتلاقی و پر زرق و برق پرستش می کنند بابی لیاسطوره های مبدا (میدان تامپکینز)؛ عناوین آهنگ به خوبی آهنگ ها هستند. آغشته به قطره های رنگین کمان ، کسی؟

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *