یینکا شونیباره: ‘شما نمی خواهید نسل بعدی پر از نفرت باشد’ | یینکا شونیباره

تیاو یینکا شونیباره ، هنرمند بریتانیایی-نیجریه ای ، کارهایی را انجام می دهد – اغلب در مجسمه سازی ، نقاشی و ملیله – که به نظر نژاد ، طبقه و استعمار بی نظیر است. 58 ساله ، که پس از ابتلا به ویروس ستون فقرات در اواخر نوجوانی ، تا حدی فلج شده است ، یکی از اصلی بود YBAs و در لیست کوتاه جایزه ترنر در سال 2004 قرار گرفت. مجسمه سازی او در سال 2010 کشتی نلسون در یک بطریماکت کوچک مقیاس HMS Victory با بادبانهایی که از پارچه باتیک امضا شده وی ساخته شده است ، یکی از به یاد ماندنی ترین آثار هنری در چهارمین پایه میدان ترافالگار بود و اکنون یک خانه دائمی در خارج از موزه دریایی در گرینویچ دارد. اخیراً جایزه هنر نماد 2021 توسط گالری Whitechapel به Shonibare اهدا شد.

به Whitechapel شدن تبریک می گوییم هشتم نماد هنر. شما به یک لیست مشهور از هنرمندان ، از جمله هوارد هوچکین و ریچل وایترد پیوستید …
من مدت طولانی طرفدار آن گالری بوده ام ، بنابراین احساس افتخار ویژه ای می کنم. من حتی نمی دانستم که کسی متوجه کاری من شده است!

بخشی از این جایزه حراج آثار هنری بود که بودجه ای را برای پروژه های آموزشی و اجتماعی Whitechapel جمع آوری کرد. چقدر نگران موزه ها و گالری های باقی مانده از دوره کوید هستید؟
اوه خدا ، در شرایط قفل شده می توانیم وضعیت تمام ذهن خود را ببینیم وقتی که ورودی فرهنگی نداشته باشیم. در واقع شما اهمیت این چیزها را درک نمی کنید تا اینکه ناگهان از بین بروند. من بیشتر تحصیلاتم را در موزه ها و گالری ها گذرانده ام: از نظر فکری ، اجتماعی ، معنوی ، همه چیز. هنر برای هنر در واقع برای بقای انسان بسیار مهم است.

شما یک نمایش جدید دارید که در ژوئن در لندن آغاز به کار می کند ، براساس مجموعه هنرهای آفریقایی پیکاسو. می توانید توضیح دهید؟
ارواح آفریقایی مدرنیسم نامیده می شود و کار به صورت مجسمه سازی ، لحاف و همچنین پیش بینی اسلاید است. من می دانستم که پیکاسو تحت تأثیر هنر آفریقایی است. اما من نمی دانستم که او مجموعه عظیمی از هنر آفریقایی دارد. اگر درست به خاطر بیاورم ، ممکن است ماتیس باشد که او را با آن آشنا کرده است. و او کاملاً تحت تأثیر قدرت آن اشیا و معنویت موجود در پشت آنها بود. اما از قضا ، البته ، پیکاسو برای هنر آفریقایی به مراتب بهتر از خود آفریقایی ها شناخته شده است.

بنابراین این کار با الهام از پیکاسو ، که به نوبه خود از هنر و مجسمه سازی آفریقا الهام گرفته شده است؟
به نوعی در نمایش ، من مجسمه های کلاسیک غربی را نیز به خود اختصاص داده ام ، اما به نوعی آنها را با سرهای آفریقایی ترکیبی می کنم. پیکاسو علاقه داشت از فرهنگ دیگری استفاده کند و من نیز از هنر قومی اروپا استفاده می کنم. جهان یک مکان آزاد است: ما می توانیم از یکدیگر الهام بگیریم و یکدیگر را نقد کنیم. بنابراین یک نمایش سرگرم کننده ، رنگارنگ است ، اما همه چیزهای جدی درباره قدرت و رابطه آفریقا و اروپا وجود دارد.

شما همچنین یک نمایشگاه نظرسنجی دارید ، پایان امپراتوری ، که در آن افتتاح می شود سالزبورگاست موزه مدرنیسم که در ممکن است. شما نمی خواهید آن را “گذشته نگر” بنامید – چرا که نه؟
چون من یک مرغ بهاری هستم. من فقط 58 سال دارم. پس چرا باید گذشته نگر باشم؟ این کاری است که آنها برای افراد مرده انجام می دهند.

این 60 اثر از 30 سال گذشته جمع آوری شده است. آیا هنوز هم احساس می کنید با کاری که در اوایل کار خود انجام داده اید ارتباط برقرار کرده اید؟
اوه ، کاملا ای کاش از زمان شروع کار من جهان به طرز چشمگیری تغییر کرده بود ، اما متأسفانه تغییر نکرده است. بنابراین ما باید فشار بیاوریم. قابل مشاهده باشید ، مرتباً مسائل را مطرح و مطرح کنید.

کشتی نلسون در یک بطری Yinka Shonibare در چهارمین پایه در میدان ترافالگار در سال 2010.
“این خیلی مردم را نمی ترساند”: کشتی نلسون در یک بطری از یینکا شونیباره در چهارمین پایه در میدان ترافالگار در سال 2010. عکس: دن کیتوود / گتی ایماژ

آیا می گویید بیشترین شهرت را برای شما دارند کشتی نلسون در یک بطری؟
احتمالاً ، اما من از این مسئله کاملاً راضی هستم. این یک قطعه بازیگوش است و موضوع بسیار مهمی است اما مردم با آن کار احساس راحتی می کنند. آنها پس از مدتی آن را دریافت می کنند. آنها را بیش از حد نمی ترساند.

اخیراً اعلام شد که شما برای احترام به ساخت مجسمه ای در لیدز می پردازید دیوید اولووال، که در 1969 پس از آزار و اذیت مداوم توسط پلیس. شما گفته اید که می خواهید کار “امیدوار” باشد – چرا این مهم است؟
همانند جورج فلوید ، اتفاقی که برای دیوید اولووال افتاد یک اتفاق غم انگیز بود که در آن زمان با آزار و اذیت پلیس اتفاق افتاد. اما شما نمی خواهید نسل بعدی پر از نفرت باشد. شما می خواهید مردم به جای اینکه فکر کنند جهان چگونه است ، به جنبه بهتر طبیعت انسان نگاه کنند. بنابراین شما نمی خواهید فاجعه را ادامه دهید. شما می خواهید مردم احساس کنند که می توانند امیدوار باشند. و مردم می توانند بهتر از این باشند.

نحوه کار شما در طی همه گیری چگونه تغییر کرده است؟
فکر نمی کنم واقعاً خیلی تغییر کرده باشد. حدود 10 سال پیش ، تصمیم گرفتم که تعادل زندگی و کار بیشتری داشته باشم. من هر روز به استودیو می رفتم و تمام ساعت ها کار می کردم. بنابراین آن را به دوشنبه ، چهارشنبه ، جمعه تغییر دادم و فهمیدم که شاید چهار برابر پربارتر شدم.

با زمان جدیدی که برای “زندگی” ایجاد کردید چه می کنید؟
سعی می کنم کمی بیشتر به خودم نگاه کنم. من یک فیزیوتراپیست دارم ، فیزیو را انجام می دهم. و باید وقت خود را برای روابط شخصی نیز بگذارید ، در غیر این صورت شما در آخر یک فرد خوشبخت نخواهید بود. بله ، ممکن است پول زیادی بدست آورید ، اما خوشحال نخواهید شد.

شما یک بیماری همه گیر بسیار سازنده داشته اید. شما چه چیزی را پایین می آورید؟
من بسیار خوش شانس هستم که شغل من سبک زندگی من نیز است. بنابراین من به هنر خود به عنوان کار فکر نمی کنم. به نوعی درمان است. و برای افرادی که خوش شانس هستند که می توانند خلاق باشند ، فکر می کنم همه گیر از نظر ذهنی ویرانگر نبوده است. از آنجا که می توانید به آن فضا فرار کنید ، آنجا کار کنید و در آنجا پیشرفت کنید. احساس خوشبختی می کنم که هرکسی نتیجه خلاقیت من را می خواهد. من احتمالاً یکی از کسانی هستم که به هر حال فقط این چیزها را تولید می کند. اما خوشبختانه چنین حرفه ای به عنوان هنرمند وجود دارد ، بنابراین مردم می تواند آن را از دست من خارج کند

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد جایزه Art Icon، تحت حمایت بنیاد سواروسکی ، به سایت whitechapelgallery.org مراجعه کنید. ارواح آفریقایی مدرنیسم در گالری استفان فریدمن در لندن در افتتاح می شود 4 ژوئن

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *