پولیشیچ با تساوی در رئال مادرید در بازی رفت مرحله نیمه نهایی به چلسی برتری داد | لیگ قهرمانان

چلسی در تاریخ خود گامی به دومین فینال لیگ قهرمانان اروپا برداشت اما می توانست در نیمه راه استانبول بیشتر باشد. تساوی یک بر یک نتیجه ای است که یک مدیر معمولاً از بردن در خانه خوشحال می شود ، یک گل خارج از خانه که یک امتیاز قابل توجه را به دست می آورد ، اما وقتی چلسی در لندن دست به توماس توچل زد این حق را دارد که هنوز تعجب کند که تیمش هنوز چگونه دارد خیلی کار باید انجام شود

فقط این نبود که چلسی با باز شدن آسمان و غلبه بر رعد و برق ، برتری زودهنگام خود را در والدبباس از دست داد. کریم بنزما که برای تساوی در یک گوشه گیر افتاد ، یک پایان خیره کننده ارائه داد ، یا حتی اینکه آنها شب را تحت فشار به پایان رساندند – آنها می توانستند این را پیش بینی کنند – این بود که آن دقایق کوتاه و آخر اعصاب اولین لحظه ای بودند که آنها متحمل شدند و آنها برای نیمه اول رئال مادرید را بدون کنترل تساوی جدا کردند.

اگر ناامیدی در آنجا وجود داشته باشد ، ممکن است آشنایی نیز وجود داشته باشد ، توضیح ساده: این رئال مادرید است و این اروپا است ، جایی که برای شکست دادن آنها ، بازماندگان نهایی ، چیز خاصی لازم است. مدتی چلسی دریافت که اکنون آنها باید این کار را در مدت هشت روز مجدداً انجام دهند ، جایی که باید تعداد گل های عالی افتتاحیه Christian Pulisic را حساب کنند.

آنتونیو رودیگر عمیق بود و به نظر می رسید که به طور خاصی به هیچ کجا نمی رود ، به همین دلیل مادرید او را تنها گذاشته است ، اما ظاهر می تواند فریبنده باشد. و در حالی که تقریباً غایب و با ذهنیت جلو می رفت و دو بار توپ را زیر گل میخ های خود می چرخاند ، منتظر حرکت پیش روی خود بود. Pulisic آن را فراهم کرد ، با شتاب از روی شانه ناچو و Rüdiger یک پاس زیبا ، تقریباً تنبل به نظر می رسید که پشت دفاع مادرید قرار گرفت.

در اعماق این منطقه ، پولیشیچ کنترل ، برش ، تیبو کورتوا را دریبل کرد و توپ را از کنار دروازه دو نفر در خط شکست. این یک هدف عالی بود و یک شروع عالی بود. فقط 37 ثانیه گذشته بود که پولیشیچ برای اولین بار تهدید به ورود کرد و دیگر هیچ اجازه ای نداد ، آمریکایی چهار ماه بعد کوه را در پست دور یافت. چهار دقیقه بعد از آن مسابقه میسون مانت فرار کرد تا به تیمو ورنر فرصت بدهد ، سه یارد فاصله داشت. پس انداز از کورتوا به همان اندازه عالی بود که پایان کار افتضاح بود.

کریم بنزما در بازی رفت نیمه نهایی خود تساوی رئال مادرید را جشن می گیرد
کریم بنزما در بازی رفت نیمه نهایی خود تساوی رئال مادرید را جشن می گیرد. عکس: تصاویر ورزشی با کیفیت / گتی ایماژ

هر بار که چلسی به راه می افتاد ، و این اغلب بود ، آنها مادرید را بریدند. N’Golo Kanté بارها و بارها از وسط شتاب می گرفت ، در سمت راست و چپ Pulisic و Mount در یک فضای باز قرار گرفتند ، و بالهای عقب آنها در بیرون هم تداخل داشتند. چلسی از نظر جسمی و فنی در سطح دیگری بود. مادرید به سختی نفس می کشید و تماشای پیراهن های آبی است که از همه جا به آنها می آیند. وقتی پرس کردند چلسی از کنار آنها عبور کرد و فراتر از آن به زمین رفت.

اما مادرید آویز سپر عقب T-1000 است. نتوانید آنها را بکشید و آنها دوباره برمی گردند ، هرچند که شکست خورده به نظر برسند ، هرچند تعداد زیادی از قطعات را که آنها را ترک کرده اید. این موقعیت برای ورنر واضح ترین فرصت بود اما فرصت های بیشتری وجود داشت ، کورتوا بلافاصله دومین ذخیره شب خود را انجام داد. توپ بعدی سزار آزپیلیکوئتا فقط از ورنر طفره رفت و دنی کارواخال برای جلوگیری از عبور بن چیلول باید شیرجه می زد.

با شروع باران مادرید دچار مشکل شد. در هر دقیقه دو بار چلسی دوباره غایب بود. هر دو بار یک توپ ساده برای آزاد کردن ورنر در موقعیت راست راست بیش از حد برخورد کرد. به زودی چیلول در پایان تحویل از پولیشیچ بود ، مادرید دوباره برش خورد. و با این حال ، در آنجا آنها در آینه دید عقب بودند. کریم بنزما ، مخصوصاً او از جایی ناگهان ضربه ای به تیر دروازه زد ، سپس از یک حمله چلسی که با یک رهگیری دیگر کارواخال به پایان رسید ، شکست و کرنر مادرید باعث تساوی تساوی شد.

این کوتاه پخش شد: تونی کروس ، لوکا مودریچ ، مارسلو. زایمان مورب او توسط Éder Militão و Benzema به پشت دروازه برگشت ، برگشت و در هواپیمای دیگری که با سرش کنترل می شد ، روی پاشنه خود چرخید و با شلیک یک تور را به تور زد. مادرید زنده بود ، به نوعی ، حتی وقتی چلسی به آنها برگشت ، ورنر فقط نتوانست سر خود را به توپ پولیشیچ برساند ، تیاگو سیلوا با ضربه ایستاد و کوه با عجله دور شد. روی خط لمسی ، توشل نمی توانست آن را درک کند. چگونه این کار انجام نشده است؟

Fiver: ثبت نام کنید و ایمیل فوتبال روزانه ما را دریافت کنید

اگر او می ترسید که لحظه از بین رفته باشد ، به نظر می رسید حرکت مشابهی را انجام داده است ، مادرید با شروع نیمه دوم می تواند کنترل خود را از دست بدهد. با یک نگاه دقیق کانته دید که ورنر شلیکی را شلیک کرد که رافائل واران آن را مهار کرد اما در حالی که سرمربی چلسی از روی صفحه تماس فریاد می زد “برو ، برو ، برو” ، 20 دقیقه از زمان نبض آهسته و اعصاب کم شد. باران هم آمد ، اکنون هر دو طوفان گذشت.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.