پس از جنگ کوید ، انگلیس برای پیروزی در صلح اقتصادی تلاش خواهد کرد | سیاست اقتصادی

به تاریخ های 4 آگوست 1914 و 3 سپتامبر 1939 می توان یک سوم را نیز اضافه کرد: 23 مارس 23 2020 ، روزی که دولت علیه Covid-19 اعلام جنگ کرد و برای مقابله با ویروس قفل اعلام کرد.

عجیب است که چگونه تاریخ تکرار می شود. همان مخلوطی از اعتماد به نفس بیش از حد و آمادگی ناچیز که آغاز جنگ جهانی اول و دوم را رقم زد ، یک سال پیش مشهود بود. تجهیزات اساسی کمبود داشتند و رهبران کشور در مورد تهدید انکار می کردند.

افسران استخدام از وضعیت جسمی مردانی که در سال 1914 برای جنگ وارد جنگ شده بودند شگفت زده شدند. در سال 2020 بیماری همه گیر به همین ترتیب افراد فقیر و در وضعیت بد بهداشتی را در معرض خطر ویژه ای قرار داد. حتی در این صورت ، پیام از بالا این بود که پیروزی سریع خواهد بود.

همانطور که در سال 1914 ، این نظر غلط ثابت شد. عدم اطمینان اولیه دولت در مورد تهدیدهای ناشی از کوید -19 فاجعه بار بود. درست مثل رمان های توماس هاردی ، از یک اشتباه فاجعه ناشی شد.

تأخیر در اعمال محدودیت ها به معنای بی رحمانه بودن قفل در هنگام ورود بود. دولت مانند زمان جنگ با استفاده از اختیارات اضطراری و تعلیق آزادی های مدنی فعالیت کرده است. بین اواخر مارس 2020 و اواخر آوریل ، اقتصاد تقریباً یک چهارم کاهش یافت. بعضی از بخش ها – رویدادها ، کلوپ های شبانه ، تئاترها – به طور م cryثر انجماد داشتند.

با اطمینان از اینكه انگلیس یكی از بزرگترین بازدیدها را از Covid-19 از هر كشور توسعه یافته گرفته است ، دولت می خواست در اسرع وقت قفل قفل را باز كند ، و تمایلی به وضع مجدد محدودیت ها نداشت. بنابراین پاییز سال گذشته ، وزرا بار دیگر در مورد اینکه آیا مراحل خواسته شده توسط متخصصان اپیدمیولوژی برای جلوگیری از تجدید حیات ویروس ارزش هزینه اقتصادی را دارند ، بحث کردند.

با اواخر پاییز ، یک قفل چهار هفته ای دوم در انگلیس – با محدودیت های مشابه در سایر کشورهای انگلستان – به وجود آمد و به دنبال آن تخفیف در دسامبر و سپس اعمال مجدد محدوده های بسیار سخت تر در ژانویه که فقط اکنون به تدریج کاهش می یابد . اقتصاد اکنون نسبت به زمان انتخابات عمومی دسامبر 2019 کمی خجالتی است و 10٪ کوچکتر است: سقوط عظیم.

قفل فعلی گرچه هزینه بر است ، اما خسارت کمتری نسبت به بهار سال گذشته نشان داده است. در آوریل 2020 ، تولید ملی تقریباً 19 درصد سقوط کرد. در ژانویه امسال کمتر از 3 درصد کاهش یافت. یکی از درسهای کلیدی سال گذشته این است که اقتصادها سازگار می شوند و می توانند خیلی سریع این کار را انجام دهند. نسبت فروش خرده فروشی آنلاین طی 12 ماه گذشته دو برابر شده است و کار در خانه به عادی برای میلیون ها کارمند یقه سفید در بخشهای خصوصی و دولتی تبدیل شده است.

با توجه به اینکه خطوط تولید از کالاهای مصرفی به مهمات تبدیل شد ، این تغییرات شاید تعجب آور نباشد ، زیرا هم در سالهای 1914 و هم در سال 1939 انتقال سریع به اقتصاد زمان جنگ اتفاق افتاد.

هم اکنون همانطور که بود ، ارتدوکسی مالی کنار گذاشته شد. کمک مالی ، حمایت تجاری ، هزینه های رفاهی بیشتر و بودجه اضافی برای NHS به این معنی است که انگلیس در حال گرفتن وام در منطقه 350 میلیارد پوندی برای تعادل بخشیدن به کتاب در سال مالی 21-2020 است.

علی رغم اتلاف و تقلب ، این هنوز روش صحیحی بود ، زیرا گزینه دیگر شکست های تجاری و بیکاری در مقیاسی بود که قبلاً هرگز دیده نشده بود. در واقع ، در برخی موارد – به عنوان مثال ، حقوق بیماران برای تشویق کارگران آلوده به خود منزوی کردن – دولت باید سخاوت بیشتری داشته باشد.

حتی در این صورت ، تصمیم ریشی سوناک برای تمدید پروژه تا سپتامبر ، درست بعد از تاریخ احتمالی ژوئن برای پایان دادن به همه محدودیت ها ، نشان می دهد که از بحران مالی ، زمانی که محدودیت های سخت هزینه قبل از اینکه اقتصاد به اندازه کافی قوی باشد ، اعلام شد کنار آمدن

نبرد علیه ویروس هنوز تمام نشده است ، اما می توان نتیجه گیری کرد. یکی این که قدرت دولت همراه با توانایی نوآوری سرمایه داری ، انگلستان را از نوعی سقوط فاجعه بار که یک سال پیش در انتظار بود ، نجات داده است. به نظر می رسد بیکاری در حدود 7٪ باشد. این بد است ، اما تقریباً به آن بدی که ممکن بود بوده باشد نیست.

در ایمیل روزانه Business Today ثبت نام کنید یا Guardian Business را در توییتر به آدرسBusinessDesk دنبال کنید

دوم این است که در حالی که 2020 شاهد بزرگترین انقباض اقتصاد در 300 سال گذشته بوده است ، خسارت درازمدت کمتر از خسارات ناشی از انقراض صنعتی دهه 1980 یا سقوط مالی اواخر 2000 خواهد بود ، حتی اگر کاهش تولید خیلی کوچکتر بودند مشاغل به دلیل نرخ بهره مجازات کننده یا تنگنای اعتباری مشکلی ندارند. آنها به مشکل برمی خورند زیرا دولت تصمیم گرفته است که باید آنها را تعطیل کرد. دلیل خوبی وجود دارد که امیدواریم در صورت رفع محدودیت ها ، اکثر آنها قابل دوام باشند.

نتیجه گیری سوم این است که بسیاری از مشکلات ساختاری اقتصاد هنگامی که زندگی به چیزی مانند حالت عادی بازمی گردد ، ظاهر می شوند. مشکلات پیش روی سایر کشورهای مهم اروپایی ، که بسیاری از آنها خود به خود تحمیل شده اند ، به علاوه موفقیت در برنامه واکسن انگلیس به این معنی است که عملکرد مقایسه ای دولت نسبت به گذشته ناخوشایند است. اما انگلستان با یک اقتصاد دستمزد پایین ، سرمایه گذاری کم و بهره وری پایین وارد همه گیر شد و این در واقع تغییری نکرده است. پس از پیروزی در جنگ ، چالش پیروزی در صلح خواهد بود.

چه زمانی این پیروزی به دست خواهد آمد هنوز مشخص نیست. دیدن واکسن ها به عنوان یک نقطه عطف سرنوشت ساز ، معادل آمریکایی هایی که در اواخر سال 1941 به صحنه می آیند ، وسوسه انگیز است ، اما این مبارزه ممکن است هرگز به پایان نرسد ، بلکه به یک جنگ چریکی تبدیل شود ، نبردی مداوم با انواع جدید ویروس.

نکته ناشناخته دیگر این است که آیا دولت محافظه کار نه تنها از ابتدای سال 2020 بلکه در دهه قبل از آن نیز به خاطر شکست های فاحش خود آسیب خواهد دید. در سال 1945 ، رهبر وینستون چرچیل ، رهبر زمان جنگ ، از آنجا بیرون کشیده شد که رأی دهندگان به خاطر می آوردند که دهه 1930 چگونه بود و چیزی کاملا متفاوت می خواستند. دوباره ، تاریخ همیشه تکرار نمی شود.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *