ولز برای ایجاد موفقیت های شش کشور امسال به ثبات احتیاج دارد | تیم اتحادیه راگبی ولز

آ ویژگی ولز در 20 سال قبل از ورود وارن گاتلند به عنوان سرمربی در پایان سال 2007 این بود که هنگامی که آنها موفق به رسیدن به قله شدند سرگیجه چنان حمله بدی داشت که دور از خانه نبودند تا از بسیار طولانی. شکست به دنبال موفقیت انجام شد و بعد از اینکه گرند اسلم شنبه آخر شب در پاریس از چنگ آنها ربود ، دو سال دیگر که در آخرین مانع قرار گرفتند به ذهن خطور کردند.

ولز در آخرین مسابقه پنج ملیون 1988 در فرانسه با کاردیف روبرو شد که یک تاج سه گانه بعید به دست آورد. آنها در مسابقات سال گذشته چهارم بودند و اگرچه در مسابقات جهانی مقدماتی سوم شدند اما در نیمه نهایی 49-6 توسط نیوزلند خرد شدند و نمی توانستند در این مسابقات تأثیر بگذارند.

یک قسمت پشت که شامل بازیکنانی چون جاناتان دیویس ، مارک رینگ ، بلدین بوون ، آدریان هادلی و ایوان ایوانز بود خیره شد تا اینکه در یک روز بارانی با فرانسه دیدار کردند و با یک امتیاز شکست خوردند. اولین تاج سه گانه به مدت نه سال هنوز جشن گرفته می شد ، اما پس از آن یک تور هوشیارانه به نیوزیلند و دعوت از لیگ راگبی برگزار شد: آنها فقط در یک مسابقه در سه پنج کشور بعدی پیروز شدند و موفق به صعود به مرحله حذفی جهان 1991 نشدند. جام علی رغم داشتن برتری خانگی در گروه خود.

در سال 1994 ، آنها در آخر هفته آخر به Twickenham رفتند و به دنبال گرند اسلم بودند. اولین سال بود که سیستم جداسازی تیم ها از طریق اختلاف امتیاز اعمال می شد و انگلیس برای کسب عنوان قهرمانی باید 16 برنده شود. آنها این کار را تنها با هفت انجام دادند و ولز را که سال قبل در رده آخر قرار داشت ، با این جام بدست آورد. این تنها چیزی بود که آنها باید مدتی جشن بگیرند زیرا آنها در دو قهرمانی بعدی فقط دو بار قهرمان شدند و در جام جهانی 1995 از مرحله گروهی عبور نکردند.

تنها پس از ورود به گاتلند بود که ولز موفق شد موفقیت خود را به روشی که در دهه 1970 با سه گرند اسلم و یک عنوان در 11 سال بعد حفظ کرد ، حفظ کند. آنها به دو نیمه نهایی جام جهانی صعود کردند ، هر دو شکست سختی را متحمل شدند و چنان هویتی قوی را به وجود آوردند که وقتی وین پیواک سال گذشته این سمت را به دست گرفت و بازیکنان را به ریسک بیشتر تشویق کرد ، از نظر دفاعی آسیب پذیرتر شدند و بدترین رقابت های شش کشور خود را از زمان مسابقه قبلی تحمل کردند. قبل از ورود گاتلند.

روپرت مون پشتوانه های ولز را تغذیه می کند زیرا آنها انگلیس را به اندازه کافی دور نگه می دارند تا بتوانند پنج پیروزی 1994 را از آن خود کنند ، اما زمان نابودی به زودی برمی گردد.
روپرت مون پشتوانه های ولز را تغذیه می کند زیرا آنها انگلیس را به اندازه کافی دور نگه می دارند تا بتوانند پنج پیروزی 1994 را از آن خود کنند ، اما زمان نابودی به زودی برمی گردد. عکس: دیوید کانن / گتی ایماژ

ولز باید تا جمعه شب صبر کند تا بداند که آیا می تواند خود را قهرمان یا نایب قهرمان بنامد ، اما سوال این است که آیا آنها فصلی را شروع می کنند که با یک عروسک سخاوتمندانه از ثروت شروع می شود و با رفتن به پایان می رسد انگشتان پا با این تیم که به عنوان بهترین در اروپا شناخته می شود و از آنها برای دوره های طولانی بیش از اینکه خوش شانس باشد فریب خورده است. همانطور که سال گذشته در برابر کاردیف برابر فرانسه بود ، ادعاهای یک پنالتی رد شد و لوئیس ریس-زامیت دور از آنچه که مطمئناً یک مسابقه برنده بود ، بود.

آلون وین جونز ، کاپیتان ولز ، پل ارتباطی بین رژیم های گاتلند و پیوک ، گفت: “من آنقدر بازی را انجام داده ام که می دانم همه چیز می تواند هفته به هفته تغییر کند.” “همیشه چیزی برای یادگیری وجود دارد.” تا زمانی که وی همچنان در سمت رهبری باقی بماند و قفل هنوز قرارداد وی را که در ماه ژوئن به پایان می رسد امضا نکرده است ، بعید به نظر می رسد ولز دوباره به روشهای بد گذشته برگردد و سال گذشته به عنوان یکی از مراحل گذار شناخته خواهد شد.

Pivac یک سیاست انتخاب دوگانه دارد: با استفاده از پنجره های تابستان و پاییز برای دیدن بازیکنانی که از طریق آزمایش می آیند و آزمایش را رها می کنند ، شش کشور ، حتی در برابر ایتالیا. ولز 10 امتیازی بود که 10 امتیاز از آن خود کرد و 12 دقیقه از بازی رفت و به فرانسه رفت. دن بیگر ، کن اوونز و جاناتان دیویس این دوره از بازیگران دوران گاتلند هستند که همه در 100 بازی حضور دارند ، اما آیا آنها می توانند در جام جهانی 2023 شرکت کنند؟

شکست: ثبت نام کنید و ایمیل هفتگی اتحادیه راگبی ما را دریافت کنید.

همانطور که برخی از برادران باتجربه ترشان از روی نیمکت تماشا می کردند ، ولز نظم ، بازیکنان و سپس مسابقه خود را از دست داد. پیوک گفت: “ما کاملاً از خط عبور نکردیم” و اگر این قهرمانی برای ولز یکبار مصرف نباشد ، او به پیشکسوتان خود نیاز دارد تا بازنشستگی خود را متزلزل کنند ، و نه همه آنها یک باره همانطور که در پایان دوره اتفاق افتاد دهه 1970 وقتی رونق به نیم تنه تبدیل شد.

انگلیس جایگزین ولز در جایگاه پنجم شد ، وی همچنین در سال 2018 در آنجا به پایان رسید. در پایان سال بعد ، آنها در فینال جام جهانی حضور داشتند. پیوچ سال گذشته با تماس هایی برای سر خود روبرو شد ، حالا نوبت به ادی جونز رسیده است. ساختن برای آینده در جهانی بدون سایه دشوار است. یک درس که ولز در دهه های 1980 و 1990 آموخت این بود که اخراج مربیان معمولاً نتیجه ای ندارد. هیچ چیز مانند ثبات موفق نمی شود.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *