“هیچ کس دیگری نمی تواند این موسیقی را بسازد”: بازگشت پانک های زیرزمینی Rudimentary Peni | پانک

تیجانشینی پیراهن های گروه فرقه ای که ریز احمد برای بازی در نقش اصلی نامزد اسکار در Sound of Metal به تن کرده است ، اعتبار شخصیت فیلم را به همان اندازه شخصیت احمد ایجاد می کند. یکی از آنها دلتنگی های ویژه غیرمنتظره طرفداران زیرزمینی پانک را برمی انگیزد: یک تی شرت سفید رنگ ابتدایی ، منقوش به جلد آلبوم Cacophony از سه نفره Hertfordshire.

Rudimentary Peni در سال 1980 شکل گرفت و به طرز نامناسبی در لبه های صحنه آنارکو-پانک حرکت کرد ، سرعت نفس کشیدن و عجیب و غریب بودن آنها را کاملاً به عنوان چیز دیگری نشان می داد. اگرچه درخشان بودند ، اما آنها از اجراهای طبیعی دور بودند ، به خصوص که صداپیشگی آواز خواننده نیک بلینکو با جعل فالستو تا باریتون دشوار بود و می توانست با حجم کامل زنده از نو خلق کند.

این گروه آخرین بار در سال 1993 یک کنسرت اجرا کرد ، بنابراین خبر آلبوم جدیدی در این ماه کاملاً سر زبان ها افتاد ، خصوصاً که 26 سال از آلبوم قبلی آنها می گذرد. سلامت روانی Blinko نیز انتشارات را به خطر انداخته است. وی گفت: “در افسردگی ، کار کاملاً زباله است.” “بدون ایده ، بدون رانندگی.” طرفداران حداقل وقت آن را داشته اند که نقاشی های بسیار پیچیده و غالباً نگران کننده Blinko را از کشیش های سر بریده ، جنین های غول پیکر و تابوت های متعدد روی آستین های تاشو اولیه بررسی کنند.

استیو آلبینی ، تهیه کننده ، در مورد کشف آنها در اوایل دهه 80 گفت: “من واقعاً پنی را تحسین می کردم.” وی گفت: “آنها نوعی شیدایی را به نمایش گذاشتند كه موسیقی آنها را شخصی سازی می كرد ، مانند اینكه هیچ كسی نمی توانست آن را بسازد. همه موسیقی های مورد علاقه من اینگونه به نظر می رسند ، مثل اینکه فقط یک راه برای رسیدن به آن وجود دارد ، از طریق نوعی وسواس. “

Cacophony در حال حاضر به عنوان یک کلاسیک زیرزمینی دیده می شود ، همانطور که در سال 1983 اولین انارکو پانک آنها Death Church ، و دو نسخه قبلی هفت اینچی که به ترتیب در 12 و 11 آهنگ جمع شده بودند. وحشیگری و سستی آنها برای بسیاری از گروههای سنگین سنگین مانند Napalm Death شکست و طرفدار آلبینی شد. او می گوید: “گروه های بسیار کمی ، که Rudimentary Peni یکی از آنهاست ، کیفیت انحرافی و شخصی موسیقی پانک را دست نخورده نگه می دارد در حالی که از نظر موسیقی پیشرفت می کند.”

Cacophony ، یک آلبوم مفهومی درباره نویسنده ترسناک HP Lovecraft ، پس از وقفه ای پنج ساله پس از کلیسای مرگ ، که هفته ها در نزدیکی بالای جدول مستقل انگلیس گذرانده بود ، آمد. آهنگهای Cacophony حاوی آهنگهای مهمی در مورد موضوعات اصلی گروه ، مرگ ، روحانیت و خانواده های ناکارآمد بود ، اما بیشتر مطالب مربوط به لاوکرفت بود ، از فهرست موجودات هیولای او گرفته تا داستان های نویسندگی.

با این حال Blinko فکر نمی کند این اتصال Rudimentary Peni را به علاقه مندان به Lovecraft فروخته باشد. او با استناد به روانگردان های شیکاگو HP Lovecraft ، گفت: “محققان لاوکرفت ارتباطات باریک را ترجیح می دهند ،” نه کاکوفونی لاوکرفت با تجزیه و تحلیل نقل قول ها. “

سلفی نیک بلینکو.
سلفی نیک بلینکو. عکس: با احترام نیک بلینکو

به عنوان یک آلبوم پانک ساده ، یک خرابکاری بود. اما کسانی که مخاطب دوم را می شنیدند با ترکیبی منسجم و منسجم از پانک ، ترش ، ماتروک ، سازهای گوتیک و حتی چیزی شبیه به کلاسیک مدرن که از طریق تقویت کننده های بیش از حد بار بازی می شود ، پاداش می گیرند (با اشاره به مایکل نایمن آهنگساز ، ملاقات با یک مرد پای در اینجا یک دوبیتی قافیه دار).

آلبوم بعدی آنها ، پاپ آدریان 37th روانپزشکی سال 1995 ، عمدتا در دوره ای نوشته شد که بلینکو با توهم شدید در بیمارستان بستری شد. او معتقد بود كه او نیكولاس بركسپیر ، آكا پاپ آدریان چهارم ، تنها پاپ انگلیسی است كه بین سالهای 1154 و 1159 سلطنت كرد – او و بلینكو از همان حروف اول و محل تولد ، دهكده Abbots Langley استفاده می كنند. نوار “Papas Adrianus” از ابتدا تا انتهای آلبوم تکرار می شود.

سرانجام بلینکو به اختلال اسکیزوافکتیو مبتلا شد ، که در مورد اثرات آن – همراه با درمان های خود ، از جمله درمان الکتروشوک – در رمان نیمه اول زندگی نامه خود با عنوان “جیغ نخستین” در سال 1995 توضیح داده شد.

او می گوید: “من در سن 18 سالگی افسرده و اقدام به خودكشی كردم و پیش از این احساسات را تا آن زمان دیدم.” “سپس ، حدوداً در 26 سالگی ، دچار یک روان پریشی شدم. افسردگی یک تشخیص واضح تر بود – اختلال اسکیزوافکتیو خیلی بیشتر طول کشید. در بعضی مواقع نوعی اضطراب حاد داشتم و حتی نمی توانستم به توضیح آن بپردازم و اوضاع را بیش از پیش بدتر کنم. “

این تشخیص ، همراه با سبک نقاشی خودآموز و وسواسی او ، Blinko را به عنوان “یک هنرمند خارج از کشور” نشان می دهد ، چارچوبی که گاهاً محدودکننده است و به هنرمندانی با مشکلات روانی یا سبک زندگی غیرمعمول داده می شود. کارهای Blinko از نظر خودش قابل توجه است ، صحنه های اغلب شلوغ و گروتسک با جزئیات جزئی ، به همان اندازه متن های تکراری میکروسکوپی ، ممکن است با جمجمه پر شوند.

جلد آلبوم کلیسای مرگ ، ساخته شده توسط نیک بلینکو.
جلد آلبوم کلیسای مرگ ، ساخته شده توسط نیک بلینکو. عکس: –

برچسب هنری خارج از کشور ، با توجه به جمع آوری برخی از نقاشی هایش در مشهور مجموعه مجموعه هنرهای بروت در لوزان ، و سایر آثار در Sotheby’s ، کار قابل توجه او را در دنیای هنر مطلوب و قابل فروش کرده است. بلینکو می گوید: مشکلات مربوط به سلامتی و دارو بر توانایی وی در کار بر روی این هنر و موسیقی تأثیر گذاشته است. او می گوید ، و همچنین افسردگی که خلاقیت او را بی حس می کند ، وقتی او در یک حالت جنون است ، “کار کاملاً عمیق است ، اما نه برای مدت طولانی”.

آلبوم جدید Great War به طور طبیعی از هنر جلد Blinko برخوردار است و متن آن را از شعر جنگ ویلفرد اوون گرفته است. قبل از شروع گیتار سوزاننده به تلاوت گیتار سوزاننده بیش از تلاوت واضح Blinko از سرود Anthem for Doomed Youth: این یک دقیقه و 57 ثانیه عصبانیت است که لحن lo-fi ، تقریبا سیاه و سفید فلز را برای یک نفر تنظیم می کند باقی مانده.

بلینکو می گوید: “من احساس کردم جنگ جهانی اول برای کاری که انجام می دهم کاملاً عالی است.” “مقداری [of the album] حتی به نظر می رسد مدتهاست که عمیقا با جنون همراه است. ” چه در میان شیدایی ساخته شده باشد یا نشود ، کاملاً عمیق است. آثار هنری روی تی شرت نیز عالی به نظر می رسند.

Great War by Rudimentary Peni 23 آوریل در Sealed Records منتشر شد

در انگلیس و جمهوری ایرلند با سامری ها می توان از طریق شماره 116 123 یا ایمیل [email protected] تماس گرفت.

در ایالات متحده Lifeline پیشگیری از خودکشی ملی 1-800-273-8255 است.

در استرالیا ، خدمات پشتیبانی بحران Lifeline 13 11 14 است.

سایر خطوط بین المللی کمک به خودکشی را می توان در www.befrienders.org مشاهده کرد

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *