هیدروژن و هیاهوی اعتیاد هسته ای را باور نکنید – آنها نمی توانند کربن صفر را تا سال 2050 | انرژی

نبا توجه به اینکه به نظر می رسد کل جهان با هدف انتشار خالص کربن صفر تا سال 2050 همسو است ، صنعت هسته ای با فشار دادن هر موشکی خود را به عنوان یک متحد ارزشمند در این هدف بلندپروازانه نشان می دهد. کارشناسان انرژی در مورد اینکه آیا ما می توانیم بدون انرژی هسته ای به این هدف خالص جهانی برسیم یا نه ، کاملاً اختلاف نظر دارند ، اما بدون توجه به این ، این یک فروش سخت برای علاقه مندان به هسته ای است.

مشکلاتی که آنها با آن روبرو هستند همان مشکلاتی است که صنعت را برای دهه ها متضرر کرده است: هزینه های هر چه بیشتر ، تاخیرهای به ظاهر اجتناب ناپذیر ، عدم راه حل برای چالش زباله های هسته ای ، خطرات امنیتی و گسترش سلاح های هسته ای.

اشکالاتی که در هسته ای وجود دارد با موفقیت رو به رشد انرژی های تجدیدپذیر افزایش می یابد – هر سال خورشیدی و بادی ارزان تر و کارآمدتر می شوند. همچنین این درک روزافزون وجود دارد که اکنون ترکیبی از انرژی های تجدید پذیر ، ذخیره سازی هوشمند ، بهره وری انرژی و شبکه های انعطاف پذیرتر می توانند با مقیاس و سرعت – در هر کجای دنیا ارائه شوند.

در حالی که اکثر دوستداران محیط زیست به مخالفت با انرژی هسته ای ادامه می دهند ، اکنون اقلیت قابل توجهی وجود دارد که به طور فزاینده ای نگران تسریع در تغییر آب و هوا هستند ، و آنها نمی دانند که چگونه می توانیم بدون آن به منطقه آرام صفر برسیم. آنها نگران هستند – این یک چالش واقعاً دلهره آور است. تمام انتشار گازهای گلخانه ای (در کل اقتصاد ، از جمله حمل و نقل ، گرمایش ، تولید و پالایش ، کشاورزی و استفاده از زمین ، و همچنین از حمل و نقل هوایی) باید تا حد ممکن به صفر کاهش یابد ، باقیمانده باقیمانده با انتشار مقدار معادل CO تولید گازهای گلخانه ای جبران می شود2 از جو

این مقیاس گسترده این چالش است که بسیاری از مردم (از جمله بوریس جانسون با برنامه 10 ماده ای دولت در ماه نوامبر) را به سمت خود سوق داده است ، نه تنها برای حفظ یک پرچم برای صنعت هسته ای ، بلکه برای بازبینی ایده هیدروژن برخی از موارد سنگین برداشتن هیجان هیدروژن طی 18 ماه گذشته بسیار خشمگین شده است ، زیرا برخی از این “فناوری انرژی پاک” را ارائه می دهند ، همانطور که مقامات دولتی اصرار دارند آن را توصیف کنند ، به عنوان جواب تمام دعاهای خالص صفر ما.

برای استجابت این دعاها ، باید انقلابی كامل در نحوه تولید هیدروژن ایجاد شود. در حال حاضر ، 98٪ از 115 میلیون تن مورد استفاده در سطح جهان “هیدروژن خاکستری” است که از گاز طبیعی یا ذغال ساخته شده و حدود 830 میلیون تن CO تولید می کند.2 سالانه – 2٪ از کل انتشار گازهای گلخانه ای جهانی. فراتر از آن ، مقدار کمی به اصطلاح “هیدروژن آبی” وجود دارد – اساساً هیدروژن خاکستری اما با CO آن2 انتشارهای گرفته شده و ذخیره شده – و حتی مقدار كمی تر “هیدروژن سبز” از آب الكتریكی ، كه هر دو بسیار گرانتر از هیدروژن خاکستری خراب كننده آب و هوا هستند.

فاصله بین آن واقعیت فعلی ، موردی که علاقه مندان به هیدروژن به ندرت به آن اشاره کرده اند و احتمال وجود هیدروژن سبز با قیمت مناسب و مقرون به صرفه که می تواند به ما کمک کند تا به صفر برسیم کاملاً گسترده است.

اشتباه نکنید: ما واقعاً به حجم قابل توجهی هیدروژن سبز نیاز خواهیم داشت و خوب است که دولت برای 2030 هدف بلند پروازانه ای تعیین کرده باشد ، به این امید که این امر هزینه های الکترولیز برای ایجاد آن را به میزان قابل توجهی کاهش دهد. اما باید درمورد اینکه هیدروژن سبز برای چه چیزی باید استفاده شود روشن باشیم: نه برای برق. نه برای گرم کردن خانه ها و ساختمانهای غیر خانگی ؛ و نه برای اتومبیل ها ، جایی که وسایل نقلیه الکتریکی همیشه بهتر خواهند بود. در عوض ، ما برای بخشهایی که “سخت کردن” آنها نامیده می شود ، به آن نیاز خواهیم داشت: برای فولاد – جایگزین زغال سنگ کک کننده پر کربن – سیمان و حمل و نقل.

بیشترین هیاهو برای هیدروژن از بخش نفت و گاز است ، به این امید که سیاستمداران ساده لوح ، اغوا شده توسط یک چشم انداز دست نیافتنی از هیدروژن سبز بی حد و حصر ، به سرمایه گذاری های گسترده مورد نیاز برای جذب انتشار از هیدروژن گازسوز کمک کنند. انگیزه آنها نمی تواند روشن تر باشد: به تعویق انداختن سقوط ناگزیر صنعت خود.

صنعت هسته ای نیز ناامید است که وارد آن بازی شود. شخص باید ظرفیت خود را برای ایجاد فرصت در موقعیت تحسین کند. در ماه فوریه ، شورای صنعت هسته ای (متشکل از هر دو صنعت و نمایندگان دولت در انگلیس) با انتشار یک نقشه راه براق جدید هیدروژن ، بررسی کرد که چگونه راکتورهای مدولار هسته ای یا کوچک در مقیاس بزرگ می توانند هم برق و هم گرمای لازم برای تولید بزرگ تولید کنند. مقادیر هیدروژن سبز. اما کل این طرح با کاهش چشمگیر و کاملاً حدسی در هزینه الکترولیز پیش بینی شده است.

این توسعه هسته ای / هیدروژن به جای اینکه راه حلی باشد که انتظار آن را می کشید ، در واقع یک رفع اشکال فنی خواهد بود. انرژی هسته ای کم کربن همیشه بسیار گرانتر از انرژی های تجدید پذیر است و ما هرگز نمی توانیم راکتورهای کافی بسازیم تا جایگزین آنهایی شوند که در دهه آینده آفلاین می شوند. ما همچنین می دانیم که تولید هیدروژن همیشه بسیار گران است. حقیقت این است که برای تولید هیدروژن زیاد به برق زیادی احتیاج ندارید. همه اینها باعث می شود که رویاهای لوله ای در مورد جایگزینی هیدروژن به جای گاز معمولی در شبکه گاز انگلیس یا تولید میلیون ها تن هیدروژن آبی ، کاملاً پوچ به نظر برسد.

بنابراین ، این می تواند منجر به یک متزلزل اقتصادی دو برابر با نسبتهای بسیار هیولا شود. یا باید از طریق مالیات عمومی پرداخت شود یا از طریق قبض های بالاتر برای مصرف کنندگان پرداخت شود. این مسئله از نظر 10٪ خانوارهای انگلیس که هنوز در فقر سوخت بی رحمانه و تحقیرآمیز به سر می برند ، مسئله ساز است.

دوستداران محیط زیست که وسوسه این اعتیاد به مواد مخدر / هیدروژن جدید را دارند ، باید به یاد داشته باشند که انتقال ما به یک جهان صفر خالص باید یک انتقال عادلانه باشد. هر کیلووات ساعت انرژی هسته ای یک کیلووات ساعت بسیار گرانتر از یک ساعت تحویل شده از انرژی های تجدید پذیر به علاوه ذخیره سازی خواهد بود.

بنابراین بیایید فقط جلوی هیدروژن اعتیاد به مواد مخدر و تبلیغات هسته ای را بگیریم و در عوض بر تقویت آنچه که ما می دانیم قابل صرفه جویی در مصرف انرژی است ، تمرکز کنیم: تجدیدپذیرها. ما باید این کار را با بیشترین سرعت ممکن انجام دهیم.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *