هفته هضم شده: من اولین اقدامات آزمایشی و پس از واکسن را در نیویورک تغییر یافته انجام می دهم | نیویورک

دوشنبه

زمان عجیب و غریبی در زندگی همه گیر است ، زیرا واکسینه شده ، نیمه واکسینه شده و هنوز واکسینه نشده است و سعی می کند با هم مخلوط شود. نیمه تمام است ، مدت کوتاهی سیر شدن ، بر این اساس ، در یک لحظه عجول ، قول دادم که فرزندانم را در تعطیلات بهار به یک پارک آبی در نیوجرسی ببرم. اکنون خیلی دیر است ، اما این چیزی است که اگر فکر کنید ، ارزش آن را داشت که بدون آنتی بادی برای چند ماه دیگر از آن اجتناب کنید.

یکی از عناصر عجیب و غریب آب و هوای فعلی این است که باید مراقب صحبت های خود به مردم باشید. به طور ناگهانی ، طیف وسیعی از حساسیت ها و زمینه های اختلاف نظر بنیادی میان کسانی که قبل از همه گیری ، در اکثر موضوعات همسو بوده اند ، وجود دارد. در نیویورک ، جایی که اصولاً رعایت ماسک 100٪ است ، هیچ کس خرد فرزندان پوشیده در مدارس را زیر سوال نمی برد و همه موافقند که فرماندار ، اندرو کوومو ، یک فاجعه است ، انشعابات ناگهانی در مرحله بعدی بازگشایی ظاهر می شود.

آیا به عنوان مثال ، نقض آزادی های مدنی برای پیروی از اسرائیل ، همانطور که اروپا تهدید می کند این تابستان ، و صدور “گذرنامه سبز” برای افراد واکسینه شده ، فقط به کسانی که آنتی بادی دارند اجازه ورود به مشاغل و فرودگاه ها را می دهد؟

روز دوشنبه بدون فکر در زمین بازی می گویم: “به نظر من خوب است” ، با مادر خشمگینانه ای که صحبت می کنم با خشم باورنکردنی روبرو می شوم. او قاطعانه می گوید: “این توتالیتاریسم است” و ادامه می دهد تا تمام خط قرمزهایی را كه در سال گذشته عبور كرده است ترسیم كند ، از جمله – وای ، ما واقعاً در این مورد فاصله داریم – در وهله اول تعطیلی مشاغل توسط دولت. “و نظر شما در مورد اینکه آنها به زنان شیرده و بدون آزمایش واکسن می دهند چیست؟” او می گوید من به آن فکر نکرده بودم. من فکر می کنم دو و نیم ثانیه. “منظور من این است که فکر می کنم این … آیا این راهی برای انتقال ایمنی به نوزادان نیست؟ هیچ نظری ندارم.” “این دیوانه است ، همان چیزی است که هست.” و در آنجا ایستاده ایم و از نظرات خود پرستار می شویم و هرکدام از کشف این که دیگری مهره است متعجب می شوند.

سهشنبه

به یاد می آورم وقتی استارباکس برای اولین بار در دهه 90 به چیزی تبدیل شد ، روزنامه ها مطالب زیادی درباره قدرت “فضای سوم” منتشر کردند. آن زمان صدای زباله به گوش می رسید ، اما عجیب ، حالا بعد از یک سال که از فضای آشپزخانه خودم لذت می برم ، ناگهان آن را پیدا کردم. ای خدا ، فضای سوم! من ناامید یکی هستم در ایالت نیمه واکسینه شده خودم و در حالی که نیویورک اخیراً غذای داخل خانه را با ظرفیت کمتری بازگشایی کرده است ، من به طور آزمایشی بچه هایم را به اولین رستوران که در یک سال گذشته در آنجا بوده ایم می برم.

مثل روزهای قدیم نیست. آنها دمای ما را درب منزل می گیرند و شماره تلفن و آدرس مرا برای ردیابی تماس می خواهند. در داخل ، هر میز دیگری با نوار بسته می شود. این یک نوار برگر در ضلع شرقی شهر است که قبل از همه گیری ، خط همیشه در را گسترش می داد. حالا فقط ما اینجا هستیم. در یک عبارت تصور اینکه در این مکان گفته می شود غیرممکن است ، میزبان بازوی خود را جارو می کند و می گوید: “هر میز دوست دارید”.

این واضح است که برای رستوران ها وحشتناک است. اما با گناه ، باید بگویم ، این پیشرفت بزرگی است برای شخصی که بچه های کوچکی دارد ، عادت کرده اند به او هجوم بیاورند ، له شوند و در وسط یک رستوران در حال استرس استرس داشته باشند. اکنون ، من بارکد روی میز را اسکن می کنم ، منو را بالا می آورم و با آرامش تلفنی سفارش می دهم. پنج دقیقه بعد ، غذای ما می رسد. “خدا ، این عجیب است؟” من به بچه هایم می گویم.

آنها پوچ به من خیره می شوند. “آیا او غذا را می آورد؟” آنها با نگرانی می گویند. “البته او آن را آورده است ، این یک رستوران است.” وقتی مناقصه های مرغ و سیب زمینی سرخ کرده می رسند ، آنها با کمال تعجب منتظر گارسون هستند. در پایان غذا دخترم کنار میز معطل می شود. “بیا ، منتظر چی هستی؟” من ضربه محکم و ناگهانی او نشان می دهد که خرابکاری دستمال کاغذی ، سیب زمینی سرخ کرده ، سس گوجه فرنگی و آب ریخته شده ، و همه خاطرات نحوه کار رستوران ها پاک شده است. “آیا ما فقط این را ترک می کنیم؟” او می پرسد.

چهار شنبه

تمام آن دسته از افراد مبتدی و برنامه های بزرگ برای یادگیری ، هنگام قفل کردن ، چگونگی ساختن چیزهایی که بیش از سه ماده در آن هستند ، بی نتیجه مانده اند. طبق ONS این هفته ، دو خوشه بزرگ خرید مواد غذایی در انگلستان طی سال گذشته نه مخمر ، نه برش جالب گوشت و نه ، من نمی دانم ، توربوت ، اما سبزیجات از قبل آماده شده کوسکوس و منجمد. ما مثل همیشه خجالت زده و بی تحمل و آخرین لحظه هستیم.

من عمیقاً در خستگی منو به سر می برم ، که از چرخش ناگت ، بولونزی ، انگشتان ماهی و تعداد انگشت شماری از چیزهای دیگری که مردم در خانه من می خورند سوخته ام ، هرچند ظاهراً به اندازه کافی روحیه ندارد تا چیز جدیدی را امتحان کنم. در عوض ، من یک دستگاه قهوه نسپرسو خریداری کردم ، بزرگترین اسراف من برای مدت طولانی است. این امر باعث می شود تقدس مقدساتی که من با خرید نکردن از استارباکس بدست می آوردم و فکر می کنم پس انداز من درست است ، به عنوان مثال ، خرید لباسی که احتمالاً دو بار می پوشم.

حالا من بدون اینکه از خانه ام بیرون بروم یک فنجان 1 دلار روی نسپرسو می اندازم. این پاداش بخشی از “جامعه جهانی نسپرسو” است ، که از گزارش دادن من بسیار هیجان زده ام ، بهترین جامعه جهانی را که تاکنون عضو آن بوده ام تحویل می دهد. اگر هر چیزی در زندگی به من مساوی با شراب شیر بدهد ، نمی توانم فکر کنم که چیست.

پنج شنبه

ده روز مانده به مصاحبه باقی مانده است و دوستان آمریکایی هنوز از مگان و هری گیج شده اند – یا بهتر بگوییم چرا وقتی در آغوش گرفتن مگان برای شاهنشاهیان یک پیروزی آسان بود ، آنها تصمیم گرفتند آن را به طرز تماشایی خراب کنند. (همانطور که مصاحبه پخش شد ، یکی از دوستان آمریکایی ، به سادگی ، “خدای خوب” را نوشت.)

من تمام تلاشم را کرده ام تا در مورد چگونگی عملکرد خانواده سلطنتی توضیح دهم – عادت آنها ، همانطور که کارول رومنس شاعر گفته است ، “از بین بردن دماغی از تبار باستان / توزیع قطرات ریز ترشحات نجیب” – اما قبل از این که خیلی خوب شویم در حال حاضر ، تمام مشكلات با دستورالعمل مستند وودی آلن / میا فارو روبرو شده است. مردم طرفین خود را انتخاب می کنند ، اگرچه به نظر من اندازه مرد در این مرحله کاملاً ساده است. یک جزئیات کوچک ماریل همینگوی ، بازیگری که در دوران نوجوانی در کنار آلن در فیلم خود منهتن ظاهر شد ، گزارش داد که چگونه او را پس از فیلمبرداری به پاریس دعوت کرده است (او قبول نکرد). دیلن فارو ادعا کرد که او به او گفت ، اگر او آنچه را که می خواهد انجام دهد ، او را به پاریس می برد. دوست من ، که اخیراً توسط سلطنت ها وحشت زده شده است ، متنهایی را ارزیابی می کند که به نظر می رسد یک ارزیابی قطعی است: “او اینقدر یک کبوتر لعنتی است که همه وقت مردم را به پاریس دعوت می کند.”

جمعه

خدا را شکر برای تینا ترنر ، که به همراه دالی پرتون ، شر و من قصد داریم در اینجا با اندامی بیرون برویم و بگوییم سلین دیون ، ایمان فرد به کلاس افراد مشهور را بازیابی می کند. در سن 81 سالگی و با ضعف سلامتی ، خواننده افسانه ای از یک مستند جدید HBO برای اعلام بازنشستگی و ارزیابی زندگی خارق العاده خود استفاده کرده است. شنیدن اینکه کسی در صحن علنی یک حقیقت واضح را می گوید بسیار تکان دهنده است. ترنر می گوید: “من زندگی توهین آمیزی داشتم.” “هیچ راهی دیگر برای گفتن داستان وجود ندارد. این یک واقعیت است. این یک حقیقت است. این چیزی است که شما به دست آورده اید ، بنابراین باید آن را بپذیرید. ” او ممکن است بپذیرد ، اما آن را صنف نمی کند و در عبارتی که مدت ها پس از دیدن این مستند در ذهن شما باقی می ماند ، می گوید: “خوب ها تعادل را بین بدها برقرار نکردند”

با روح جمع آوری گلدانهای گل رز ، اخبار دلخراش آخر و آخر هفته از موزه موم سازی در سن آنتونیو ، تگزاس ، جایی که شبیه دونالد ترامپ باید بسته شود ، زیرا مردم آن را مشت می کنند. بهار شاد.

بوریس جانسون از National Express Coventry بازدید می کند
“این در واقع یک مدل در اندازه واقعی است که من با دستان خودم ساخته ام.” بوریس جانسون از National Express Coventry بازدید می کند. عکس: رویترز

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.