هزینه سرمایه های ذغال سنگ زمانی افزایش می یابد که سرمایه گذاران از انرژی های تجدیدپذیر استفاده می کنند | ذغال سنگ

هزینه های تأمین مالی زغال سنگ در دهه گذشته افزایش یافته است زیرا سرمایه گذاران تقاضای بازده چهار برابر بازده مورد نیاز از پروژه های انرژی های تجدیدپذیر را دارند تا خطر سرمایه گذاری در سوخت های فسیلی را توجیه کند ، زیرا جهان به سمت منابع انرژی پاک تر حرکت می کند.

یک مطالعه از دانشگاه آکسفورد نشان داد که در همین مدت هزینه سرمایه گذاری در منابع انرژی تجدیدپذیر ، از قبیل مزارع بادی و آرایه های خورشیدی کاهش یافته است ، زیرا فن آوری های انرژی پاک ثابت می کند که می توانند سرمایه گذاری مقرون به صرفه و سودآوری داشته باشند.

این تحقیق با ردیابی “اسپردهای وام” ارائه شده توسط وام دهندگان ، تعیین کننده میزان انتظار آنها برای بازپرداخت برای تأمین خطر سرمایه گذاری ، هزینه تأمین اعتبار پروژه های انرژی را مورد تجزیه و تحلیل قرار داد.

سرمایه گذاران معمولاً به پروژه های انرژی بادی و خورشیدی نیاز دارند تا حداقل 10٪ تا 11٪ بازده داشته باشند تا کم خطر بودن سرمایه گذاری را به خود اختصاص دهند. اما برای سرمایه گذاری در زغال سنگ ، برای توجیه این خطر که ممکن است پروژه ای با آلودگی زیاد متوقف شود ، در حالی که دولت ها بلند پروازی های اقدام آب و هوایی خود را حفظ می کنند ، نیاز به بازگشت 40٪ دارد.

دکتر بن کالدکوت ، مدیر برنامه مالی پایدار آکسفورد و یکی از نویسندگان گزارش ، گفت: کاهش اسپرد وام برای پروژه های انرژی های تجدید پذیر به این معنی است که آنها می توانند “حتی برای نرخ دهندگان و مودیان مالیات ارزان تر شوند” ، که “یک چیز خوب برای سریع کربن زدایی در بخش انرژی “.

این گزارش هزینه های تأمین انرژی برای انرژی های تجدیدپذیر را در طی یک دوره پنج ساله از 2010 تا 2014 در مقایسه با هزینه های وام بین سال های 2015 و 2020 نشان می دهد. این گزارش نشان داد که هزینه تأمین مالی مزارع خورشیدی 20٪ کاهش یافته است ، در حالی که هزینه تأمین مالی در خشکی و دریایی مزارع بادی به ترتیب 15 و 33 درصد کاهش یافته است.

در حالی که اروپا در کاهش هزینه های مزارع بادی دریایی پیشگام بود ، استرالیا در کاهش هزینه های تأمین مالی باد در ساحل پیشگام شد و هزینه های تأمین مالی خورشیدی در آمریکای شمالی با کمترین سرعت کاهش یافت.

اما سرمایه گذاران خواستار بازده بیشتر از پروژه های زغال سنگ هستند که باعث افزایش هزینه های مالی آنها شده است. بازده وام برای نیروگاه ها و معادن ذغال سنگ به ترتیب با 38٪ و 54٪ به شدت افزایش یافته است.

کالدکوت افزود که افزایش شدید هزینه ها برای معادن ذغال سنگ و نیروگاه های زغال سنگ ثابت می کند که خطر سرمایه گذاری در سوخت های فسیلی در طول انتقال به منابع انرژی پاک تر ، که “گاهی اوقات به عنوان خطرات دور و طولانی مدت مشاهده می شود” از قبل ” امروز قیمت گذاری شده است “.

“چالش این است که این اتفاق به طور مساوی رخ نمی دهد و مطمئناً با سرعت لازم برای مقابله با تغییرات آب و هوا اتفاق نمی افتد. به ویژه ، هزینه های تأمین مالی برای پروژه های نفت و گاز افزایش می یابد. “

بر اساس تحقیقات ، محدودیت های مالی که از زمان شروع تغییر به سمت انرژی پاک تر ، در صنعت ذغال سنگ سخت تر شده است ، برای صنعت نفت و گاز به همان اندازه محقق نشده است.

در ایمیل روزانه Business Today ثبت نام کنید

این گزارش نشان داد که هزینه تأمین اعتبار نیروگاه های گازی در دهه گذشته 7٪ افزایش یافته است ، اما هزینه کارخانه های ذغال سنگ 38٪ در مدت مشابه افزایش یافته است.

در حالی که هزینه های تأمین مالی مربوط به استخراج ذغال سنگ 58٪ افزایش یافته است ، هزینه تأمین مالی تولید نفت و گاز در طی دهه گذشته فقط 3٪ افزایش یافته است. در مورد تولید نفت دریایی ، هزینه ها بیش از 40٪ کاهش یافته است.

دکتر Xiaoyan Zhou ، همچنین از برنامه مالی پایدار آکسفورد و نویسنده اصلی گزارش ، گفت که روند به سمت سرمایه گذاری آگاهانه از نظر آب و هوا می تواند هزینه سرمایه برای نفت و گاز را “به زغال سنگ” ، که می تواند ” پیامدهای بسیار قابل توجهی در اقتصاد پروژه های نفت و گاز در سراسر جهان “.

وی گفت: “این می تواند منجر به دارایی های متلاشی شده شود و خطرات قابل توجهی برای بازپرداخت مالی را ایجاد کند.”

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *