نیوزیلند با حیوانات رفتاری غیرانسانی دارد – اما می تواند در رفاه آنها به یک رهبر جهانی تبدیل شود | فیلیپ مک کیبین

Aotearoa نیوزیلند مکان بسیار خوبی برای زندگی است – اگر شما انسان هستید ، یعنی. اگر اتفاقاً یک غیرانسانی حیوان ، احتمال دارد که خیلی خوب کار نکنی

رفتار غیرانسانی با حیوانات گسترده است. این ماده به طور معمول در کشاورزی مورد استفاده قرار می گیرد (صنایع لبنی یکی از بدترین مجرمین است ، زیرا حاملگی های اجباری ، جدا شدن گوساله ها از مادران و کشتار از جمله اقدامات روزمره است). حفاظت (از سم و تله معمولاً برای كنترل آفات استفاده می شود). تحقیقات علمی (430،000 حیوان در سال گذشته برای آزمایش استفاده شد یا پرورش یافت). و سرگرمی (مانند اسب دوانی و ردئو).

با این وجود ، نیوزیلندی ها به طور فزاینده ای نسبت به مسائل رفاهی حساس می شوند. شاید بزرگترین نشانه تغییر نگرش در رژیم های غذایی ما دیده شود: طبق تحقیقاتی که سال گذشته منتشر شد ، 15٪ از مردم نیوزیلند بیشتر یا بیشتر از گوشت پرهیز می کنند. سیاست نیز تغییر می کند. دولت اخیراً اعلام کرده است که صادرات دام از طریق دریا را منع کرده است – البته با دو سال “دوره گذار”. دو روز بعد ، به دنبال نگرانی های رفاهی ، تحقیق در مورد مسابقات تازی را آغاز کرد.

این تحولات مثبت هستند ، اما کافی نیستند. اگرچه قوانین رفاهی زندگی حیوانات را بهبود می بخشد ، اما هدف آنها پایان دادن به بهره برداری نیست – و در برخی موارد ، آنها برای اطمینان از دوام اقتصادی آن هدایت می شوند. وزیر کشاورزی ، دیمن اوکانر ، با اعلام ممنوعیت صادرات زنده ، این سیاست را توجیه کرد که باعث افزایش اعتبار ما به عنوان “تولیدکننده اخلاقی پروتئین دامی” می شود. پیام واضح بود: ممنوعیت صادرات زنده گامی در جهت خاتمه استفاده ما از سایر حیوانات نیست ، این امر به اطمینان از ادامه سودآوری آن کمک می کند.

استفاده و سو abuse استفاده ما از حیوانات از نظر اخلاقی نادرست است. ما باید اذعان کنیم که آنها موجوداتی متبحر و دارای علاقه هستند و با آنها چنین رفتار می کنیم.

من معتقدم Aotearoa می تواند در زمینه حیوانات به یک رهبر جهانی تبدیل شود. ما سابقه سیاست تدریجی و شهرت بین المللی داریم. اگر ما به حقوق حیوانات متعهد باشیم ، الگویی برای پیروی از دیگران خواهیم بود – همانطور که از نظر حق رای زنان ، اصلاح قانون همجنسگرایان ، سیاست ضد هسته ای و tino rangatiratanga (حاکمیت مائوری) از آنها استفاده می کنیم.

این امر به ما نیاز خواهد داشت تا روابط خود را با حیوانات دوباره تصور كنیم و بر همه چیز تأثیر خواهد گذاشت ، از نحوه زندگی با حیوانات همراه ، تا ماهینگا كای (جمع آوری و پرورش غذا) كه ما برای حفظ یا ترك خود انتخاب می كنیم.

مدل اقتصادی شکسته ما بزرگترین مانع تغییر است. به عنوان یک کشور ، ما به کشاورزی حیوانات متکی شده ایم – اما این واقعیت وجود ندارد که دامداری قابل بهره برداری است. همچنین برای محیط طبیعی مضر است: عامل اصلی آلودگی در زمین و آبراهه ها و بزرگترین عامل در انتشار گازهای گلخانه ای است. تنوع بخشیدن به اقتصاد کشور ممکن است پرهزینه به نظر برسد ، اما در حال حاضر دامپروری و ویرانی های زیست محیطی ، هزینه دام پروری بیش از حد زیاد است.

جنبش حفاظت نیز در آزار حیوانات شریک است. در سالهای اخیر ، این برنامه توسط “Predator Free 2050” غصب شده است ، برنامه ای که هدف آن ریشه کن كردن پوسوم ها ، سكوها و موش ها تا اواسط قرن حاضر است. طرفداران این برنامه اصرار دارند که آنها به حیوانات – یعنی گونه های بومی ما – اهمیت می دهند ، اما آنها همچنین گونه های معرفی شده را شیطان فعال می کنند و این منجر به استفاده از روش هایی می شود که باعث رنج شدید می شوند. (به عنوان مثال باعث شده است كه نیوزیلند به بزرگترین مصرف كننده سدیم فلورواستات یا 1080 سم تبدیل شود. 1080 آنقدر درد را به قربانیان خود وارد می كند كه SPCA می خواهد آن را ممنوع كند.)

دلایلی وجود دارد که مردم نیوزیلند تمایل به تحقیر حیوانات دیگر دارند: این امر مسئولیت تخریب محیط زیست را از ما به گردن آنها می اندازد و ما را از انجام اقدامات چالش برانگیزتر مانند تغییر در آنچه مصرف می کنیم ، واگذاری از کشاورزی حیوانات ، تقویت دوباره مائوری سنتی معذور می دارد. شیوه های باغبانی ، بازگشت زمین به جنگل های بومی و ایجاد پناهگاه های حیات وحش با استفاده از روش های غیر خشونت آمیز (مانند دام و رها سازی).

برای تحقق عدالت برای حیوانات ، ما باید سیاست هایی را که برای تغییر کار می کنند ، در اولویت قرار دهیم. اقداماتی که دولت ما می تواند در حال حاضر انجام دهد شامل تعیین وزیر اختصاصی برای حیوانات است (Chlöe Swarbrick نامزد بزرگی برای این نقش خواهد بود ، با توجه به اینکه وی گیاهخوار است) و قانونگذاری برای کمیسیون مستقل و با بودجه کافی برای حیوانات. همچنین می تواند امکان اعطای شخصیت حقوقی به افراد غیر انسان را برای اطمینان از حمایت از آنها بررسی کند. (این در حال حاضر در رابطه با دو iwi – Waikato-Tainui و Ngāi Tahu – و همچنین Te Urewera ، رود Whanganui و کوه Taranaki استفاده می شود.)

با توجه به منافع بی شماری که در بهره برداری وجود دارد ، ما نمی توانیم برای تأمین عدالت برای حیوانات ، تنها به احساسات عمومی اعتماد کنیم. رهبران سیاسی باید از آنها طرفداری کنند زیرا این کار درستی است – همانطور که باید برای سایر موضوعات بحث برانگیز از جمله اصلاح زندان ، حقوق تراجنسیتی و افزایش تعداد پناهندگانی که ما می پذیریم ، اجماع ایجاد کنند. البته این شجاعت اخلاقی خواهد داشت.

با شناخت و احترام به حقوق حیوانات ، ما Aotearoa نیوزیلند را به مکانی بهتر برای ساکنان غیر انسانی آن تبدیل خواهیم کرد.

فیلیپ مک کیبین نویسنده ای از Aotearoa نیوزیلند از نژاد Pākehā (نیوزیلند اروپایی) و مائوری (Ngāi Tahu) است.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.