نوال السعداوی ، نویسنده متعاقب مصری ، در سن 89 سالگی درگذشت | نوال السعداوی

نوال السعداوی ، نویسنده متعصب مصر ، روز یکشنبه در سن 89 سالگی درگذشت ، پس از یک عمر صرف مبارزه برای حقوق و برابری زنان.

نویسنده فمینیست بیش از 55 کتاب برای اولین بار موضوع ختنه دستگاه تناسلی زنان (FGM) را با چهره پنهان حوا در سال 1980 مورد توجه قرار داد. یک پزشک آموزش دیده ، ال سعادوی همچنین علیه زنان پوشیده از چادر ، تعدد زوجات و نابرابری در حقوق ارث اسلامی مبارزه کرد. مردان و زنان.

وی پس از مدتها مبارزه با بیماری در بیمارستان قاهره درگذشت.

ال سعادوی در اکتبر 1931 در روستایی در دلتای نیل ، شمال قاهره متولد شد و در دانشگاه قاهره و دانشگاه کلمبیا نیویورک پزشکی تحصیل کرد. این داستان نویس ، که به طور منظم برای روزنامه های مصر می نوشت ، به عنوان روانپزشک و مدرس دانشگاه نیز کار می کرد.

یکی از برجسته ترین فمینیست های نسل او ، کتاب الزاداوی در سال 1972 ، زنان و جنس ، واکنش انتقاد و محکومیت دستگاه سیاسی و مذهبی مصر را به همراه داشت ، در نتیجه این فعال سیاسی شغل خود را در وزارت بهداشت از دست داد.

وی در طی یک سرکوب سیاسی گسترده که در آن چندین روشنفکر بازداشت شده بود ، در سال 1981 توسط رئیس جمهور فقید انور سادات به مدت دو ماه زندانی شد. ال سعادوی در حالی که زندانی بود ، درباره تجربه خود در کتاب خاطرات از زندان زنان نوشت و با استفاده از مداد ابرو که توسط یکی از زندانیان دیگر به صورت قاچاق وارد شده بود ، روی رول دستمال توالت نوشت.

این نویسنده هدف شبه نظامیان اسلام گرا قرار گرفت ، نام او در لیست های مرگ بود که شامل برنده جایزه ادبیات نوبل مصر ، ناگیب محفوظ بود ، که در سال 1994 با هدف ضربات چاقو جان خود را گرفت.

“این امتناع از انتقاد از دین … این لیبرالیسم نیست. این سانسور است. “

وی در سال 2009 با گاردین گفت: «من از 47 كتاب خود پشیمان نیستم. اگر زندگی خود را دوباره شروع می کردم ، همان کتاب ها را می نوشتم. همه آنها حتی امروزه نیز بسیار مرتبط هستند: مسائل جنسیت ، طبقاتی ، استعمار (البته این انگلیسی بود و اکنون آمریکایی است) ، ختنه دستگاه تناسلی زنان ، ناقص دستگاه تناسلی مردان ، سرمایه داری ، تجاوز جنسی و تجاوز اقتصادی. “

وی پس از انجام ناقص دستگاه تناسلی زنان در سن شش سالگی ، و دیدن خساراتی که می توانست در طی کار خود به عنوان پزشک روستا وارد کند ، علیه این عمل مبارزه کرد.

وی در زندگی نامه خود نوشت: “از كودكی ، زخم عمیق باقی مانده در بدن من هرگز خوب نشده است.”

ال سعادوی همچنین انجمن همبستگی زنان عرب و همچنین بنیانگذار انجمن عرب حقوق بشر را تأسیس و رهبری کرد.

ال سعادوی در سال 1993 به دلیل تهدید به مرگ به دانشگاه دوک کارولینای شمالی نقل مکان کرد. وی پس از بازگشت به مصر ، در سال 2005 برای انتخابات ریاست جمهوری کاندید شد اما پس از متهم کردن نیروهای امنیتی به اجازه ندادن وی به اجتماعات ، کارزار انتخاباتی خود را رها کرد.

در سال 2007 ، وی توسط الازهر ، توسط عالی ترین مقام سنی مسلمان مصر ، به دلیل بازی در مورد خدا استعفا می دهد در اجلاس سران – که در آن خدا توسط پیامبران یهود ، مسلمان و مسیحی مورد سedال قرار می گیرد و سرانجام ترک می شود ، محکوم شد.

عقاید وی منجر به چالش های حقوقی متعددی از جمله ادعای ارتداد از سوی اسلام گرایان شد.

علی رغم چالش های مقامات ، نویسنده در سال 2010 گفت که انگیزه او برای ادامه نامه های روزانه از افرادی است که می گویند زندگی آنها با نوشتن او تغییر کرده است. “یک جوان در قاهره با عروس جدیدش به من مراجعه کرد. او گفت ، من می خواهم همسرم را به شما معرفی کنم و از شما متشکرم. کتابهای شما مرا به مرد بهتری تبدیل کرده است. به خاطر آنها من نمی خواستم با یک برده ، بلکه با یک زن آزاد ازدواج کنم. “

در سال 2005 ، یک سال پس از دریافت جایزه شمال-جنوب از شورای اروپا ، ال سعادوی جایزه بین المللی اینانا در بلژیک را دریافت کرد. در سال 2020 ، مجله تایم او را در لیست 100 زن سال خود قرار داد.

وزیر فرهنگ مصر ، ایناس عبدالدیم ، با ابراز ناراحتی از درگذشت ال سعادوی ، گفت که نوشته های وی باعث ایجاد یک جنبش فکری بزرگ شده است.

ال سعادوی سه بار ازدواج کرد و یک دختر و یک پسر از او به یادگار مانده است.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *