محتوای مورد انتظار “دادگاه عالی” فیس بوک از راه رسیده است. این یک تقلب هوشمندانه است | فیس بوک

مندر ماه اکتبر ، فیس بوک از “هیئت نظارت” که مدتها در انتظار آن بود ، رونمایی کرد – یک نهاد ویژه و نیمه مستقل ، که عمدتا توسط متخصصان آزادی بیان و قانون اساسی کار می کنند و دارای اختیار تصمیم گیری درباره محتوای بحث برانگیز قرار گرفته در سیستم عامل فیس بوک است.

گاهی اوقات به عنوان “دادگاه عالی” فیس بوک توصیف می شود ، هیئت نظارت ، در دنیای حقوقی و دانشگاهی ، عمدتا با شگفتی برگزار شده است ، هیجان و ستایش به نظر می رسد در اختیار داشتن دانشمندان عمدتاً حقوقی در زمینه تعدیل محتوای بزرگترین بستر رسانه های اجتماعی جهان گامی مثبت برای حاکمیت رسانه های اجتماعی باشد.

اما در پشت این براقیت ، آزمایش فیس بوک برای تقویت هر چیزی به جز پاسخگویی واقعی است. این یک گیج کننده هوشمندانه است که پوشش فیس بوک را برای مشارکت در سودجویی غیرمسئولانه اجتماعی درگیر می کند که اگر شفاف تر باشد ، مورد اهانت عمومی قرار می گیرد.

ترفند ساده است. فیس بوک با مشکلی از انگیزه های اقتصادی دو طرفه روبرو است: محتوای خطرناک و قابل اعتراض اجتماعی از نظر واقعی بسیار ارزشمند است ، اما تصور عمومی که نسبت به حفظ جامعه ای با مسئولیت اجتماعی و ایمن متعهد است نیز همین است. این هیئت نظارت را برای فرار از این دو بند طراحی کرده است. نظارت توسط یک نهاد قانونی با ظهور بی طرفی موجب حسن نیت عمومی فیس بوک می شود و سرنوشت تعدیل محتوای سست را از بین می برد. اما در طراحی ساختار بدن خود ، فیس بوک از برخی نتایج سودمند مالی به طور واقعی اطمینان حاصل کرده است: حداکثر محتوای ، حتی خطرناک و مضر ، به صورت آنلاین باقی مانده است. نتیجه یک برد-برد برای فیس بوک است. این پلت فرم محتوای ارزشمندی را نگه می دارد در حالی که مسئولیت اجتماعی را روی بدنه خارجی جمع می کند. در حال حاضر ، هیئت مدیره این رنگ های واقعی را نشان می دهد.

“تعامل” جلوه مقدس رسانه های اجتماعی و تبلیغات دیجیتال است. برای فیس بوک ، مشارکت بیشتر به معنای دلار تبلیغاتی بیشتر است – که بدین ترتیب بیشترین درآمد خود را کسب می کند. اما محتوای کاذب و / یا نفرت انگیز اغلب بیشترین کلیک را به دنبال دارد. در میان محتوای سیاسی ، محتوای “راست افراطی” مشارکت بسیار بیشتری نسبت به محتوای راست میانه دارد. حتی گویاتر ، در گروه “راست افراطی” ، اطلاعات نادرست بیشترین مشارکت را دارند. شدیدترین و فریبنده ترین محتوا برای فیس بوک بسیار ارزشمند است. این منحصر به پست های سیاسی نیست ؛ سایر مطالب ناپسند ، توهین آمیز یا نادرست نیز مغزهای وسواس یافته رسانه های اجتماعی و اجتماعی ما را به خود جلب می کند. مارک زاکربرگ حتی یک نمودار فانتزی درست کرد تا به همان اندازه اعتراف کند.

عموم مردم از قبل این موضوع را تشخیص داده و خواستار تعدیل دقیق تر هستند. حتی قبل از انتخابات “دروغ بزرگ” در سال 2020 و به دنبال آن شورش خشونت آمیز ، 78٪ از بزرگسالان آمریکایی سیستم عامل ها را فقط یا تا حدی مسئول انتشار محتوای نادرست و توهین آمیز در سایت های خود می دانستند ، و 87٪ حداقل بعضی اوقات به سیستم عامل فکر می کنند (65٪ “همیشه”) “) وظیفه دارند محتوای نادرست را پایین بیاورند. در مواجهه با این حکم ، اکثریت مشخص ، سیستم عامل ها را “به اندازه کافی سخت” در تعدیل محتوا نمی دانند. از نظر انتقادی ، این بحث ارزان مردم نیست. قبلاً از طریق تحریم گسترده تبلیغ کنندگان ، فرار از کاربری کاربران و نظارت قانونی و قانونی ، تأثیرات اساسی در فیس بوک را آغاز کرده است.

هیئت مدیره به هر دو مشوق پاسخ می دهد. این ظاهر استقلال را ارائه می دهد ، اما برای تولید نتایج قابل پیش بینی ساخته شده است – با اصرار فیس بوک برای گذاشتن محتوای مشکل تر در اینترنت. این نقص ساختاری در اولین تصمیمات هیئت مدیره مشهود است.

عملکرد هیئت مدیره آیینه دادگاه تجدیدنظر انگلیس و آمریکاست و اصول حقوق عمومی را وارد می کند. تقریباً همه اعضای آن وکلای قانون اساسی یا حقوق بشر هستند. سه نفر از چهار رئیس آن وکلای قانون اساسی هستند. دو نفر از آمریکا هستند ، در حال حاضر بیشترین فقه محافظ گفتار در تاریخ جهان است. دانشمندان یا اقتصاددانان به طور واضح غایب هستند. فیس بوک خواهان بهره مندی از آموزه های حقوقی محافظت کننده از گفتار است و نه کمی از بیانات مضر.

منتقدانه تر ، حوزه قضایی هیئت مدیره آن را مجبور به یک ضرب و شتم یک طرفه می کند ، زیرا می تواند تصمیمات فیس بوک را برای گرفتن محتوا بررسی کند پایین، برای گذاشتن محتوا نیست بالا. فقط اقدام مثبتی که هیئت مدیره می تواند انجام دهد سفارش سفارش است ترمیم محتوایی که قبلا توسط فیس بوک قابل اعتراض دانسته شده است.

اثرات این عدم تقارن فراتر از آنچه بدیهی است. بسیاری از ناظران رد می کنند که هیئت مدیره با فیس بوک چگونه مخالف است ، و این را به عنوان یک شاخص مهم برای استقلال تلقی می کنند. اما اگر فقط محتوای قبلاً حذف شده توسط فیس بوک را در نظر بگیرد ، هیئت مدیره فقط می تواند “استقلال” خود را با مجبور کردن فیس بوک برای بازگرداندن محتوا ، با منافع مالی فیس بوک ، ادعا کند. بنابراین ما نباید خیلی تعجب کنیم که فیس بوک پذیرای ادعاهای اولیه هیئت مدیره درباره استقلال بوده است. انجام این کار بیان نهایی برنده شدن برای فیس بوک است: این محتوای ارزشمند را بازیابی می کند و همزمان روایت متعهد به نظارت مستقل را تقویت می کند.

این پویایی در شش تصمیم اول هیئت مدیره منعکس شده است. این دستور در پنج مورد از طریق اینترنت ، محتوای بازیابی شده از جمله نقل قول منسوب به جوزف گوبلز ، مبلغ نازی ، پست حمایت از خشونت مذهبی علیه بدعت گذاران و دیگری مسلمانان را که تصاویر کودکان بی جان را شرح می داد ، دستور داد. شاید بدترین حالت ، از اطلاعات نادرست پزشکی آشکار در مورد ویروس کرونا ویروس با عوارض جانبی بالقوه کشنده نیز محافظت کند.

این تصمیمات مانند کاریکاتوری از قانون اساسی آمریکا ، به ویژه نظر اطلاعات نادرست پزشکی خوانده می شود. این دو توجیه اصلی را ارائه می دهد ، هر دو به اصول اساسی اصلاح اولیه اشاره می کنند: عدم دقت در سیاست مربوطه در فیس بوک ، و خطر “قریب الوقوع” ناکافی ناشی از اطلاعات نادرست. در کمال تعجب هیچ کس ، وکلای قانون اساسی که در یک نهاد دادگاه مانند تشکیل شده اند ، از هنجارهای حقوقی آشنا استفاده می کنند.

اما استناد آنها در اینجا جنجالی است. “Imminence” استاندارد سیالی است که برای جلوگیری از زندانی شدن منتقدان سیاسی به دلیل انتقاد بی ضرر از دولت تدوین شده است. این مفهوم در اینجا به کار گرفته شده است حتی اگر FDA قبلاً مرگ قابل پیش بینی و آسیب جدی را به درمان Covid-19 بدون نام تجاری دقیقاً با همان دارو نسبت داده باشد. و چالش های مبهم ، که مانع اجرای اجتناب ناپذیر می شوند ، می توانند به قدری گسترده باشند که دادگاه عالی اخیراً تأیید کرد سخنرانانی که رفتار آنها می تواند طبق قانون تنظیم شود – مانند پوستر اینجا – نمی توانند آنها را مطرح کنند. همچنین هیئت مدیره هیچ ارزشی برای احساسات عمومی قائل نیست. 85٪ آمریکایی ها معتقدند که سیستم عامل ها هرگز نباید اجازه دهند اطلاعات پزشکی گمراه کننده باشند.

قوانین عمومی انگلیس و آمریکا عموماً فقط برای بازیگران ایالت اعمال می شود و دلیل خوبی هم دارد. برای مثال ، دكترین متمم اول با دقت كالیبره شده است تا ماهیت منحصر به فرد دولت – در مقابل قدرت خصوصی – را منعكس كند ، خصوصاً در مورد گفتار. کشورها می توانند مجازات های کیفری وضع کنند ، از خشونت استفاده کنند تا آزادی های اساسی افراد را سلب کنند و می توانند فعالیت های ناپسند را در هر انجمن در حوزه قضایی آنها. دامنه متمایز این اقتدار محدودیت های شدیدی در اعمال آن را می طلبد. قانون اساسی برای محدود کردن استبداد طراحی شده است. این قضاوتهای جامع اجتماعی درباره چگونگی شرکتهای خصوصی – یا دولت – را منعکس نمی کند. باید مقابله با مشکلات پیچیده سیاست

بر این اساس ، به ویژه در معاصر ترین شکل ، این فقه به گونه ای تکامل یافته که به طور چشمگیری از گفتار و محدودیت دولت محافظت می کند. اگر به عنوان یک بازیگر دولتی در فیس بوک اعمال شود ، دسته های شناخته شده قانون اساسی به طور حتم فقط یک نتیجه به وجود می آورند: تعدیل محتوای کاملاً کمتر. اگرچه ممکن است داور خنثی را به معنای دقیق این اصطلاح انتخاب کرده باشد ، اما با انتخاب قانون عمومی آزادی بیان انگلیسی-آمریکایی به عنوان چارچوب خود ، فیس بوک نتایج را به جز خود انتخاب کرده است.

به همین ترتیب ، هیئت نظارت خطرناک است. این فیس بوک را از انتقاد عمومی که ممکن است پیشرفت قابل ملاحظه ای در تعدیل محتوا تحمیل کند ، عایق بندی می کند و پاسخی قدرتمند به منتقدان سیاسی می دهد: بگذارید “آزمایش حقوقی” ما قبل از بررسی اقدامات دولت انجام شود. در عین حال ، این سیاست در سیاست های اعتدال پذیرانه فیس بوک که قبلاً سست بوده است ، قهقرا را وادار می کند – حتی وقتی ایالات متحده و جهان به خطر می افتند ، همانطور که باراک اوباما اخیراً هشدار داد ، به یک اختلال تنگی بینی پس از حقیقت نزدیک می شوند.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *