مجله Tracks: کتاب مقدس “موج سواران” 50 ساله با مالکیت جدید به ریشه های خود بازگشت | موج سواری

تیاو جلد چاپ اول آهنگ ها ، که به یک مجله موج سواری استرالیایی تبدیل می شود ، دارای یک عنوان فرعی جالب است. جان ویتزیگ ، یکی از بنیانگذاران ، به یاد می آورد: “این شرح یک آهنگ از فرهنگ مختصر آکسفورد بود.” “خط مداوم ، مجموعه ای از علائم ، که توسط شخص ، حیوان یا هر چیز در گذر از کنار گذاشته می شود.” “

آخرین نسخه از آهنگ ها که در این هفته منتشر شد ، حاوی همین عنوان فرعی بود. یک خواننده گاه به گاه ممکن است این جزئیات جزئی را از دست بدهد ، اما این یک تحول مهم است. پس از دهه ها مالکیت ناشران تجاری ، Tracks با خریداری گروهی از موج سواران از نکست مدیا به ریشه های خود بازگشت. Witzig می گوید: “من کاملاً هیجان زده ام که موج سواران دوباره این کار را انجام داده اند.” “این به عنوان تکمیل حلقه به من ضربه می زند.”

جلد آهنگ های رنگارنگ از آوریل 2003.
جلد آهنگ های رنگارنگ از آوریل 2003. عکس: مجله آهنگها

هر استرالیایی که با تخته موج سواری در دست بزرگ شده است ، اهمیت فرهنگی فوق العاده Tracks را درک می کند. اولین مجله ای که در سال 1970 منتشر شد ، اولین مجله محلی برای موج سواران نبود (Surfing World در سال 1962 تاسیس شد) و نه آخرین (یک وب سایت تخمین می زند که تقریباً 100 مجله موج سواری در پنج دهه گذشته در استرالیا منتشر شده است). با این وجود Tracks با ترکیبی قوی از شوخ طبعی ، آگاهی از محیط زیست و اجتماعی ، بی احترامی به ضد فرهنگ ، عکس خیره کننده و روزنامه نگاری شاعرانه ، به مهمترین سخنگوی موج سواری کشور تبدیل شد. همانطور که خود نشریه اعلام می کند ، “بیشتر از یک مجله ، Tracks یک حالت ذهنی است”.

با این وجود 2020 سال زمانی چالش برانگیز برای حضور در آن وضعیت روحی بود. ساکنان در بیشتر سواحل شرقی استرالیا سال را با آتش سوزی ویرانگر آغاز کردند. نسخه دوم Tracks از سال 2020 شامل خاطره ای دلهره آور از آتش سوزی های سال نو از دیدگاه موج سواران محلی بود. سپس Covid-19 مورد اصابت قرار گرفت و صنعت مجله را به آشفتگی واداشت. ناشر Bauer Media هفت عنوان اصلی را جمع کرد در حالی که مجلات دیگر ، از جمله Tracks ، به طور موقت چاپ را متوقف کردند. درست زمانی که این مجله برای جشن 50 سالگی خود در اکتبر سال 2020 آماده شده بود ، ناگهان آینده آهنگها به خطر افتاد.

لوک کندی ، سردبیر دو دهه از مجله ، که از سال 2008 در راس آن بود ، می گوید: “مدتی به هوا نگاه می کرد.” ما نمی خواستیم رها شود. با میراث نیم قرن این مجله ، کندی و چهار موج سوار دیگر – گرگ کوپر ، دامیان مارتین ، دیوید مولهام و پیتر استرین – برای به دست آوردن Tracks در فوریه با هم متحد شدند.

کندی می گوید: “من روز گذشته در آب مشغول گشت و گذار بودم و کسی در میان موج ها به سمت من برگشت و از من پرسید که من چه کار کردم.” “من می گفتم:” من برای یک مجله موج سواری کار می کنم “. و بعد مجبور شدم خودم را بگیرم و توضیح دهم که اکنون یکی از مالکان یک مجله موج سواری هستم. “

کنسرسیوم کاملاً از مسئولیتی که بر عهده گرفته اند آگاه است. مارتین ، مدیر تبلیغات و یکی دیگر از کارمندان باسابقه Tracks ، می گوید: “این به شدت بر دوش ما سنگینی می کند.” “ما احساس می کنیم که نگهبان مجله ای با مارک و میراث شگفت انگیز هستیم. ما این مسئله را جدی می گیریم – ما می خواهیم ضمن ادای احترام به گذشته ، فرهنگ مدرن گشت و گذار را منعکس کنیم. ما اهمیت Tracks را برای روان گشت و گذار درک می کنیم و می خواهیم رشد آن را ببینیم. “

در شرایط فعلی ، سرمایه گذاری در رسانه های چاپی اقدامی جسورانه است (Tracks سالانه شش شماره را منتشر می کند). کندی می گوید: “بیشتر مردم به شما می گویند که خریدن یک مجله در این زمان خودکشی تجاری بالقوه است.” “اما وقتی خیلی به یک مارک و خرده فرهنگ علاقه دارید ، نه گفتن سخت است.” با این حال دارندگان به آینده مجله خوش بین هستند. مارتین می افزاید: “این کار عشق است.” “کسب درآمد اولویت ما نیست. اما ما اطمینان داریم که می توانیم از این راه امرار معاش کنیم – ما برنامه های بزرگی برای این برند داریم و به لاک پشت های خود آرام نخواهیم رفت. “

وقتی تراک ها با تهدیدی وجودی روبرو شدند ، مارتین ، کندی و شرکای تجاری آنها احساس کردند که چاره ای جز اقدام ندارند. کندی می گوید: “مثل اینکه در آب باشی.” “هنگامی که موج خوبی در موج سواری راه می یابد ، شما فقط باید خود را بچرخانید و ضربه خود را بگیرید.”

“Tracks House” در Whale Beach در سیدنی ، محل تولد این مجله. عکس: مجله Tacks

امروزه ، موج سواری به طور فزاینده ای اصلی دنبال می شود: این ورزش اواخر امسال اولین حضور خود در المپیک را در توکیو انجام می دهد و بهترین موج سواران استرالیا – مانند استف گیلمور و میک فانینگ – نام های خانوادگی هستند. اما در سال 1970 ، این ورزش کاملاً بخشی از ضد فرهنگ بود. ویتسیگ 76 ساله می گوید: “موج سواری در آن زمان دنیای بسیار کوچکی بود.” “عموم مخاطبان چیزی در مورد آن نمی دانستند. موج سواری بسیار جدا از جامعه بود ، ما مجلات و فیلم های خودمان را داشتیم. “

Witzig 26 ساله بود که ایده Tracks به ذهن او خطور کرد. این روزنامه نگار و عکاس به دلیل محدودیت های مالی از مجله Surf International اخراج شده بود ، بنابراین تصمیم گرفت که به تنهایی با آلب فالزون و دیوید الفیک (دوتایی که بعداً Morning of the Earth ، یک فیلم موج سواری برجسته را کارگردانی و تهیه کنندگی) بیرون برود.

جلد مجله Tracks ، ژوئن 1987
یک پوشش نادر با حضور یک زن – پیشگام موج سواری پم بوریج – از ژوئن 1987. عکس: مجله آهنگها

ویتسیگ می گوید: “من می دیدم كه چیزهای عالی از ایالات متحده بیرون می آیند.” “افرادی مانند Rolling Stone و یک مجله زیست محیطی کوتاه مدت ، فهرست کامل زمین ، وجود داشت.” در آن زمان ، مجلات موج سواری استرالیا در خارج از کشور چاپ می شدند و به نظر می رسید که آنها از زمان ورود به قفسه های خبری تاریخ دارند. او می گوید: “من فکر کردم که می توانیم یک روزنامه محلی ، یک روزنامه محلی ، فوری انجام دهیم.” “من همچنین فکر کردم که باید بیشتر بر روی مسائل زیست محیطی و اجتماعی تاکید شود که نادیده گرفته می شوند. همه ما دور هم جمع شدیم ، مقدار کمی پول جمع کردیم و آهنگها را شروع کردیم. “

این مجله یک شبه موفقیت کسب کرد ، به سرعت پیرو فرقه ای درآمد و به صدایی تأثیرگذار برای جامعه موج سواری تبدیل شد. Witzig می گوید: “ما به وضوح در بین موج سواران عصبی را لمس کردیم.” بخش قابل توجهی از طرفداری این مجله شامل موضوعات زیست محیطی بود ، مدتها قبل از اینكه چنین نگرانی هایی گسترده شود. بنیانگذار موسسه می گوید: “ما از نزدیک با آن در تماس بودیم.” “ما در آب سواحل سیدنی گه می دیدیم. می توانستیم ببینیم که استخراج شن و ماسه در ساحل شمالی نیو ساوت ولز فقط سواحل ویران کننده ای بود. اینها فقط مشغله های ما نبودند – بلکه مربوط به کل جامعه موج سواری بود. “

وجدان زیست محیطی و اجتماعی در خط مقدم دیدگاه صاحبان جدید مجله باقی مانده است. مارتین می گوید: “ما می خواهیم با موضوعات مربوط به موج سواران مقابله کنیم – آهنگ ها اغلب صریح بوده و این همچنان در دستور کار ما قرار دارد.” کندی می افزاید: “ما مطمئناً سعی در انتقال پیام و لحنی داریم که با آنچه در رسانه های جریان اصلی پیدا می کنید متفاوت باشد.”

هرچند هر بخشی از آن میراث درخشان نیست. Tracks در حال حاضر به چاپ 578 رسیده است اما در بیشتر اوقات ، موج سواران زن به حاشیه رانده می شوند یا نادیده گرفته می شوند. این مجله در سال 2014 پس از نوشتن یک دختر 13 ساله موج سوار به نام Olive Bowers که نامه ای به کندی نوشت انتقاد کرد از نمایش Tracks از زنان و موج سواری زنان با انتقاداتی روبرو شد. مارتین می گوید: “ما می خواهیم همه جانبه تر و همه جانبه تر باشیم – این برای ما مهم است.” در حالی که تعداد بیشتری از موج سواران زن در سالهای اخیر در جلد و پخش Tracks حضور داشته اند ، اما تعداد آنها از همتایان مرد بیشتر است. کندی می گوید: “این یک شکست ما بوده است.” “ما قبل از این پیشرفت خواهیم کرد – این یک گام مهم است.”

نسخه آگوست 1973 فقط 40 سنت در فروش بود.
نسخه آگوست 1973 فقط 40 سنت در فروش بود. عکس: مجله آهنگها

کندی و مارتین در مورد آینده مجله انرژی دارند. کندی می گوید: “ما می خواهیم آنچه در فرهنگ موج سواری اتفاق می افتد را منعکس کنیم.” “این به طور مداوم در حال تکامل است و برای افراد بیشتر معنای مختلفی دارد.” مارتین می افزاید: “این یک عمل متعادل کننده است – ما مخاطبان گسترده ای داریم ، به بزرگان احترام می گذاریم اما می خواهیم نسل بعدی خوانندگان را نیز درگیر کنیم.”

در حالی که Witzig نگرانی در مورد موج سواری مدرن را در خود جای داده است (“من برای بچه ها متاسفم. من بسیار وحشت زده ام – شما یک عکس از Superbank را مشاهده می کنید [a wave on the Gold Coast] و 5000 نفر در آب زندگی می کنند. “) ، او خوشحال است که تراک ها تحت مالکیت موقت زندگی می کنند.

Surfer ، مجله برتر موج سواری ایالات متحده ، در سال 2020 پس از 60 سال سابقه فعالیت بسته شد ، در حالی که Surfing World استرالیا نیز سال گذشته با عدم اطمینان روبرو شد قبل از اینکه توسط روزنامه نگار موج دار و سردبیر سابق Tracks شان دوهرتی خریداری شود. وایتسیگ می گوید: “بنابراین تعجب نمی كردم اگر ترك ها گرد و غبار را گاز می گرفت.” “این یک سورپرایز بسیار بسیار خوشایند برای من است.”

Tracks اکنون در 51 سالگی است ، همانطور که ویتزیگ در همان شماره اول پیشگویی کرد ، همچنان که می گذرد اثر خود را برجای می گذارد. کندی می گوید: “آهنگها یک تاریخ جایگزین استرالیا است.” “این تاریخ موج سواران استرالیایی است – به ما احساس هویت داده است.”

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.