“مانند حق کپی رایت از موسی”: روحیه آب ما را از بین ببرید ، بگویید اولین ملل | کانادا

مدت هاست که افرادی که در ساحل دریاچه اوکاناگان زندگی می کنند می گویند امواج تار و موج دار وجود اوگوپوگو را نشان می دهد ، مار هیولایی که در زیر سطح در کمین است.

ادعای انگشت شماری برای دیدن بدن سبز بلند و سر اسب مانند هیولای لوخ نس خود کانادا. آنها داستان موجودی را روایت می کنند که زمانی اسب او را به اعماق خود می کشاند ، تقریباً یک شهرک را می کشد. و هر چند سال ، فیلم های ویدئویی جدید هیجان یافتن Ogopogo را تجدید می کند.

ساکنان بومی داستان بسیار متفاوتی را روایت می کنند: یکی از روح مقدس آب که هویت آن توسط افراد خارجی تار و تار شده است.

اکنون ، اقدامی برای بازگرداندن مالکیت افسانه Ogopogo به یک ملت اول ، بحث در مورد تملک سنت ها – و چالش های ملت های بومی در بازپس گیری فرهنگ خود را دوباره آغاز کرده است.

دریاچه اوکاناگان یک قطعه 84 مایلی آب در بریتیش کلمبیا است که به عنوان یک مکان تعطیلات تابستانی مشهور است و محل زندگی هیولا است.

اما اوگوپوگو اخیراً هنگامی که شهر ورنون به نویسنده کودکان اجازه استفاده از نام هیولا را برای کتاب آینده خود داد ، مورد بحث و جدال قرار گرفت.

حق چاپ کپی رایت از سال 1956 هنگامی که توسط یک خبرنگار محلی فعال ارائه شده بود ، در اختیار داشت ، اما این واقعیت به طور گسترده ای شناخته نشده بود و افشاگری بر اینکه مقامات محلی بر این نام کنترل داشتند ، برای اولین ملل اطراف بسیار شوکه کننده بود.

رئیس بایرون لوئیس از گروه موسیقی هندی Okanagan ، یکی از هفت جامعه ملت سیلکس ، گفت: “ما آن را برابر کردیم با شخصی که بر کتاب مقدس مالکیت دارد و ناگهان از نام موسی کپی رایت می کند.” “این ایده که کسی بتواند از آموزه های شما و اعتقادات مذهبی شما استفاده کند کاملاً غیرقابل قبول است.”

پس از ابراز نگرانی لوئی و دیگران ، شورا در اواخر ماه مارس رای به انتقال حق چاپ به ملت Syilx Okanagan داد.

لویی گفت: “این چیزهای فراتر از یک حرکت ساده است.” “این شهر است که می گوید” این از آن ما نیست. این مال تو است.”

نام اوگوپوگو از یک آهنگ سالن موسیقی انگلیسی گرفته شده است ، اما این موجود خود بر اساس یک روح آب Syilx به نام n ̓x̌ax̌aitkʷ (تلفظ n-ha-ha-it-ku)

Sasquatch - برگرفته از کلمه Halkomelem
Sasquatch – برگرفته از کلمه Halkomelem “Sasq’ets” – از یک داستان هشدار دهنده برای کودکان به یک میمون جنگلی چوبی به نام Bigfoot تبدیل شده است. عکس: Jarvell Jardey / گتی ایماژ / iStockphoto

اگرچه Ogopogo به عنوان یک خزنده ترسناک به تصویر کشیده شده است ، اما Syilx می گوید این روح ، که می تواند به شکل یک مار تاریک با شاخ شاخ درآید ، بیشتر وقت خود را به شکل واقعی خود می گذراند: خود آب.

Syilx برای روح آواز می خواند ، به او مریم گلی ، توتون و ماهی آزاد هدیه می داد. اما مهاجران اولیه هدیه ها را به عنوان قربانی کردن یک هیولا اشتباه گرفتند.

کورالی میلر ، از موزه میراث سانس ویپس ، گفت: “این هدایا تصدیق کننده این بود که نعمت و فراوانی که ما به دلیل آب خود به دست آورده ایم.”

با گذشت سالها ، ادعاهای مشاهده شده موجود به طور فزاینده ای رایج شد اما معنای n ̓x̌ax̌aitkʷ به تدریج محو شد.

میلر گفت: “آنچه قرار است استعاره ای برای مراقبت از آب و افرادی كه به آن متصل هستند از بین برود.” “اکنون ، این روح مقدس آب به یک طلسم دربی ماهیگیری تبدیل شده است که سیب ، گوشت گاو و گیاهان آبیاری را می فروشد.”

این جنجال همچنین به س questionsالات گسترده تری در مورد اختصاص دادن داستان سرایی بومی در سراسر کانادا می پردازد: اوگوپوگو از اولین رمزنگاری که توسط بازگویی غیر بومی تغییر شکل داده فاصله دارد.

Ojibwe wiindigoo به طور سنتی به عنوان موجودی غول پیکر ، بوی بد و اشتهای سیری ناپذیر توصیف می شد. اکنون به عنوان وندیگو شناخته می شود ، به عنوان موجودی کثیف با شاخ شاخدار ، برای فروش مارک های جین و چای به تصویر کشیده شده است.

Sasquatch – برگرفته از کلمه Halkomelem “Sasq’ets” – از یک داستان هشدار دهنده برای کودکان به یک میمون جنگلی چوبی به نام Bigfoot تبدیل شده است. تماشای طبیعت وحشی همچنان ادامه دارد ، اما امروزه به احتمال زیاد شاهد کف زدن برف ، آبجو ، وانت مخصوص کمپینگ یا تند گوشت گاو هستیم.

“این خارجی ها هستند که کدام جنبه از فرهنگ ما را برای ارتقا انتخاب می کنند ، نه ما. و غالباً ، آنها فقط بدترین تفسیرها را از فرهنگهای ما انتخاب می کنند – و این همان چیزی است که ما در مورد آن هستیم. “، رابرت جاگو ، شهروند ملت اول کوآتلن و نویسنده برجسته در مورد مسائل بومی ، گفت. “من فکر نمی کنم شما می توانید پیدا کنید [many] کودکان در یک کشور سالیش که نام خدای خود را می دانند. اما 100٪ نام Bigfoot را می دانند. “

یاگو گفت ، این عمل به معنای بی اهمیت سازی وسیع فرهنگ بومی است ، كه در آن سر و مریم گلی كه علی رغم درخواست مردم بومی به عنوان تازگی فروخته می شوند ، صحبت می كند.

“مردم با این درخواست ها مانند یک کنجکاوی باطنی برخورد می کنند. آنها گیج شده اند ، آنها تعجب می کنند که این احتمالاً در مورد چه چیزی است. “

میلر گفت ، محبوبیت بسیار زیاد اوگوپوگو به عنوان ابزاری برای بازاریابی ، معانی مهمی را که در پس داستان n’x̌ax̌aitkʷ وجود دارد ، از دست می دهد.

پس از اعطای یک میلیون دلار پاداش Ogopogo در دهه 1980 ، Greenpeace مار را گونه ای در معرض خطر اعلام کرد.

وی گفت ، در حالی که این گروه بر روی خود جانور تمرکز داشتند ، آنها در مورد آلودگی دریاچه اقدامی نکردند.

میلر گفت: “ما می بینیم که پوشک و قوطی های آبجو به دریاچه ما پرتاب می شوند.” “و [Greenpeace] می خواست از اوگوپوگو محافظت کند. ” “آنها خیلی نزدیک بودند. آنها تقریباً می فهمیدند که چه چیزی باید محافظت شود. “

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *