فراموشم نکن: اگر ویروسی خاطرات ما را بدزد؟ | سینمای جهان

پفیلم های آندمیک احتمالاً در حال حاضر در پایین لیست هایی هستند که اکثر بینندگان باید ببینند ، اما کمدی عجیب و غریب جدید Apples برداشت تازه ای را ارائه می دهد ، وحشت را از بین می برد و یک هسته پوچ گرایانه را نشان می دهد. فیلم کریستوس نیکو ، با تهیه کنندگی اجرایی کیت بلانشت ، در یک شهر مدرن یونان قرار دارد که با فراموشی دسته جمعی به طرز عجیبی مطرود شده است. یک اتوبوس با تزلزل از طریق Twinkle ، Twinkle ، Little Star راه خود را انتخاب می کند ، و با آهنگی که قادر به یادآوری آن نیست ، روباه می شود ، در حالی که یک مرد در آخرین سفر با اتوبوس به آخرین ایستگاه می رسد و نمی داند او کیست و کجا می رود. اگرچه هیچ درمان آشکاری وجود ندارد ، اما برای مبتلایان برای کمک به بازسازی زندگی خود ، از شنا و رقص گرفته تا جایگاه های یک شبه ، فعالیت های روزمره برای آنها تجویز می شود. بدون وجود هیچ فناوری مدرنی در این گزینه بی انتها ، هر کار باید با دوربین Polaroid مستند شود. عکس یا این اتفاق نیفتاده است.

این کارگردان 37 ساله در حالی که از طریق تماس تصویری از خانه خود در آتن صحبت می کرد ، می گوید: “امروز رفتار مردم اینگونه است.” “ما از چیزی عکس می گیریم ، سپس آن را با فیلتر Polaroid در اینستاگرام قرار می دهیم. ما بیشتر از لحظه واقعی به عکس اهمیت می دهیم. ” نیکو با وجود استفاده از جمع اول شخص ، ادعا می کند که سلفی نمی گیرد. “هرگز ، هرگز ، هرگز در زندگی من!” او برای کمک به گسترش خبر در مورد سیب به طور خلاصه به فیس بوک پیوست. “من از استفاده از آن متنفر بودم. تنها نکته خوب در مورد همه گیری ممکن است این باشد که صفحه نمایش ما آنقدر غرق شده است که خواهیم گفت: “خوب ، به اندازه کافی”.

هنوز از سیب است.
حساسیت زدایی جهان … هنوز از سیب است. عکس: بارتوز سوینیارسکی

این فیلم فراتر از نقد دنیای حساسیت زدایی است. بیشتر از همه به خطرات فراموشی مربوط می شود ، چه در سطح شخصی و چه در سطح فرهنگی. این ایده از مرگ پدر نیکو الهام گرفته شد. “این از دست دادن منجر به خوردن متن شد. چگونه می توانید با زنده نگه داشتن طرف مقابل در حافظه خود ، چیزی را که به شدت صدمه می بیند بپذیرید و همچنان به روشی خوش بینانه پیش بروید. “

او خاطرنشان می کند که یادآوری سخت است ، هنگامی که ما از فناوری برخوردار هستیم. “نیازی نیست که راه را بدانیم زیرا Google Maps به ما می گوید. و چند شماره تلفن می شناسیم؟ برای من ، قبلاً 15 بود. اکنون یکی دو مورد است. ما باید اطمینان حاصل کنیم که احساسات خود را فراموش نمی کنیم و مانند روبات ها می شویم. ” فقط افرادی نیستند که خاطراتشان بخاطر می رود. ممکن است برای کل کشورها نیز اتفاق بیفتد. وی با لبخند محرمانه خود یادآور تذکر را از بین برد و گفت: “امیدوارم که پس از چهار سال ، شما فقط به دلیل واکسن به بوریس جانسون رأی نخواهید داد.”

کشور خودش مستعد فراموشی چیست؟ وی می گوید: “یونان از گذشته چیزی نمی آموزد.” “ما دیگر برای فرهنگ نمی جنگیم زیرا معتقدیم که این فرهنگ را از قبل داریم. ما فکر می کنیم که فرهنگی ترین جامعه در جهان هستیم. ” در طول بحران Grexit ، او مدام مردم را به استناد به فرهنگ یونان می شنید. “آنها می گفتند:” چرا آنها این کار را با یونان انجام می دهند؟ یونان آغاز تمدن بود. ما آکروپلیس داریم! ‘ معنی آن چیست؟ آکروپلیس متعلق به من نیست. من آن را نساختم. خیلی به خانه من نزدیک است ، اما از آن من نیست. “

به نظر می رسد چیزی که نیکو کمتر از آن یادآوری می کند موج عجیب و غریب یونانی کمدی های بی نظیر و مشوش کننده است. موفق ترین عناوین مانند Dogtooth ، Alps و The Lobster همکاری های کارگردان Yorgos Lanthimos و نویسنده Efthymis Filippou بود. این نیست که او آنها را تحسین نمی کند – “آنها کاملا سبک خاص خود را ایجاد کردند” – او فقط فکر نمی کند که اپل اشتراکات زیادی با آن فیلم ها داشته باشد.

با این وجود ستاره او ، Aris Servetalis ریش دار و کاملاً خالی از چهره ، بیشتر از کوه های آلپ شناخته شده است ، در حالی که نیکو همچنین در اولویت Lanthimos برای تابلوهای مرده ، نمایش های بی تأثیر و زمان بندی کمیک سنگسار اشتراک دارد. او حتی در سن 24 سالگی به عنوان دستیار کارگردان و سرپرست فیلمنامه در Dogtooth در صنعت به استراحت خود پرداخت. از هر راهی که آن را برش بزنید ، سیب از آن درخت دور نشده است. اگرچه من به موج عجیب و غریب اشاره می کنم ، او با عدم تأیید بینی خود را چروک می زند ، گویی از او خواسته شده سیب و پرتقال یا سیب و آلپ را با هم مقایسه کند.

کریستوس نیکو:
کریستوس نیکو: “مردم بیشتر از لحظه واقعی به عکس اهمیت می دهند.”

وی تأکید می کند: “ما سعی کردیم کاری احساسی تر از آن فیلم ها انجام دهیم.” و این درست است که خنک بودن کمیک وهم انگیز نیمه اول تصویر او به تدریج ذوب می شود ، و لطافت بیشتری یادآور نمایش ترومن است ، فیلمی که باعث شد وی تصمیم به کارگردانی بگیرد. این زیر جریان عاطفی همان چیزی است که بلانشت در مورد سیب بسیار طراوت بخشیده است. او می گوید: “او گفت که به نظر مفهومی می رسد ، اما در واقع بسیار گرم است.”

این بازیگر سال گذشته فیلم نیکو را در جشنواره فیلم ونیز دید ، سپس صبح روز بعد او را به عنوان تهیه کننده اجرایی برای صرف صبحانه در هتل خود دعوت کرد. (این صدمه ای ندید که هر دو توسط آژانس هنرمندان خلاق نمایندگی می شوند.) او همچنین پروژه بعدی خود را با نام Fingernails (ناخن های انگشتی) با همکاری نویسنده بریتانیایی سام اشتاینر تهیه می کند و کری مولیگان را به عنوان زنی زندگی می کند که در دنیای دزدی زندگی می کند. عاشقانه

نیکو وقتی درمورد بلانشت (“او مانند یک ستاره رفتار نمی کند ، او مانند یک انسان عادی است!”) به قدری چشمگیر می شود که من تعجب می کنم که آیا او در اولین ملاقات قانون عدم سلفی گرفتن را نقض کرده است؟ وی اذعان می کند: “هوم ، ما پولاروید را گرفتیم.” “یکی برای او ، یکی برای من.” این یک تصویر شیرین است: کارگردان تازه کار و پیشکسوت برنده اسکار یک دوربین را شلاق می زنند و می گویند “پنیر”. یا شاید “سیب” بود.

سیب ها از 7 مه در سینمای خانگی Curzon پخش می شوند.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.