سود خالص: چطور صید پلاستیکی ماهیگیرهای هند به بازسازی جاده ها کمک می کند | توسعه جهانی

سالها پلاستیک صید شده توسط جوامع ماهیگیری در ساحل کولام در ایالت کرالای جنوبی هند دوباره به آب ریخته می شد و به اکوسیستم های آب آسیب می رساند و ماهی ها را از بین می برد.

اما ماهیگیران در ابتکار ابتکاری برای پاکسازی اقیانوس پیشگام هستند – همراه با ماهی های روزانه خود ، آنها را جمع می کنند و زباله هایی را که در شبکه هایشان غوطه ور شده اند ، جمع می کنند.

بطری ها ، طناب ها ، اسباب بازی ها ، کفش ها ، تورهای ماهیگیری دور انداخته و کیسه های پلی اتیلن مرتب شده ، شسته می شوند ، خرد می شوند ، قبل از اینکه در مواد اضافه شده به آسفالت بازیافت شوند تا به ساخت جاده های محلی کمک کنند ، بازیافت می شوند.

در سال 2017 ، بخش مهندسی بندر دولت کرالان (HED) فعالیت خود را آغاز کرد ساغرام سویچیتوا ابتکار (دریای پاک) ، تهیه کیسه های نایلونی به 1000 قایق ماهیگیری عجیب و غریب برای خدمه برای جمع آوری زباله ها. این پلاستیک در خشکی پردازش شده و در ماشین خرد کن تغذیه می شود و سپس به سازندگان راه فروخته می شود.

نزدیک به 3000 ماهیگیر و صاحب قایق در کلام در این طرح شرکت دارند. اکنون این برنامه در حال گسترش به سایر بندرها و یک میلیون نفر در صنعت ماهیگیری در کرالا است که 25٪ آنها به طور مستقیم درگیر ماهیگیری هستند ، مقیاس گذاری این پروژه می تواند تأثیر واقعی داشته باشد.

پیتر ماتیاس ، رئیس اتحادیه اپراتورهای قایق های ماهیگیری همه کرالا ، می گوید: «قبلاً خیلی به پلاستیکی که در تورهای خود جمع می کردیم اهمیت نمی دادیم. ما می خواهیم ماهی را برداریم و بقیه را به اقیانوس بریزیم. اما نه بیشتر – ما اکنون از اقیانوس محافظت می کنیم تا معیشت خود را حفظ کنیم. اگر ما بی پروا ادامه می دادیم ، دیگر ماهی برای صید ما نبود. “

شستشو و مرتب سازی پلاستیک جمع آوری شده همچنین اشتغال گروه کوچکی از زنان محلی را در یک بخش سنتی تحت سلطه مردان فراهم می کند. وی افزود: “بیشتر زباله ها برای بازیافت به روش های سنتی خیلی زیاد جمع شده اند. بنابراین آن را به صورت نواری خرد کرده و به شرکت های ساختمانی محلی می فروشیم که آنها را با آسفالت برای ساخت جاده مخلوط می کنند. این به ما کمک می کند حقوق زنان را پرداخت کنیم. این سطح جاده محبوبیت فزاینده ای دارد زیرا جاده ها را در برابر گرمای شدید هند مقاوم تر می کند. “، VK Lotus ، مهندس HED می گوید.

کارگران طرح سوگیتوا ساگارام (دریای پاک) زباله های پلاستیکی را مرتب ، تمیز و خرد می کنند.  این پروژه برای زنان در یک بخش مردسالار شغل ایجاد می کند.
ساغرام سویچیتوا (Sea Clean) کارگران زباله های پلاستیکی را مرتب ، تمیز و خرد می کنند. این پروژه برای زنان در یک بخش مردسالار شغل ایجاد می کند. عکس: Netfish-MPEDA

“هر کیلومتر جاده پلاستیکی معادل یک میلیون کیسه پلاستیکی استفاده می کند و حدود یک تن آسفالت صرفه جویی می کند. این نه تنها باعث صرفه جویی در محیط زیست می شود بلکه تقریباً 8-10٪ در هر کیلومتر از جاده آسفالت شده با پلاستیک در مقایسه با جاده ای که به طور متداول ساخته شده است ، کاهش می یابد. “

از زمان راه اندازی آن ، حدود 80،000 کیلوگرم زباله پلاستیکی از دریاهای کنار کلام جمع آوری شده است که بیش از نیمی از آنها بازیافت شده و 84 مایل (135 کیلومتر) جاده را پیموده است.

این پروژه در بسیاری از جوامع ماهیگیری – از جمله جمع کننده های صدف و غواصان – در امتداد خط ساحلی کرالا 375 مایل (600 کیلومتر) طنین انداز شده است. اکنون گروه های دیگر به ادارات دولتی و سازمان های امدادی نزدیک می شوند تا بودجه را برای کمک به راه اندازی برنامه های بازیافت و جمع آوری پلاستیک خود جمع کنند.

زباله ها در ساحل وارکالا ، کرالا شسته شدند
زباله ها در ساحل وارکالا ، کرالا شسته شدند. این پروژه مورد توجه ماهیگیران در امتداد خط ساحلی کرالا قرار گرفته است. عکس: آن ماری پالمر / اعلمی

این ابتکار نه تنها دستاوردهای اقتصادی محسوسی برای کلام به همراه داشته است بلکه باعث ایجاد تغییر عمده ای در دیدگاه جامعه ماهیگیری در مورد محیط زیست آنها شده است. آنها اکنون سعی دارند اطمینان حاصل کنند که مردم محلی و گردشگران زمین یا دریا را با زباله پر نکنند و متعهد شده اند که استفاده خود از پلاستیک را کاهش دهند. ماتیاس می افزاید: “قایق های ما همچنین برچسب هایی برای ایجاد آگاهی در برابر آلودگی دریا دارند.”

با این حال ، به دلیل همه گیری Covid ، این پروژه با شکست مواجه شد. کار کند شده است و با افزایش قیمت سوخت ، قایق های ماهیگیری کمتری به دریا می روند.

ماتیاس می گوید: “به طور متوسط ​​یک کشتی 45 کیلومتر به داخل اقیانوس می رود تا ماهیگیری کند و به 500 لیتر گازوئیل نیاز دارد. با این حال ، دولت یارانه دیزل ما را متوقف کرده است ، بنابراین ما اکنون باید به جای 55p قبلی ، حدود 80p برای یک لیتر دیزل پرداخت کنیم. این به شدت بر درآمد ما تأثیر گذاشته است. “

ماتیاس که معتقد است جامعه قبلاً هرگز در حفاظت از اقیانوس چنین متحد و مثر نبوده است ، این پروژه باید ادامه یابد.

“آینده ما به آن بستگی دارد. فرزندان ما نیز الهام می گیرند ، که می تواند زندگی را دگرگون کند. “

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *