دیدگاه گاردین درباره شاه چارلز سوم: سخت ترین اقدامات پیگیری | تحریریه

مندر سال گذشته “رتبه بندی دموکراسی” توسط واحد اطلاعات اقتصادی اکونومیست ، چهار مورد از پنج مقام برتر به کشورهایی اختصاص داده شده است که رئیس دولت تاج خود را می بندد. هیچ کس با دیدگاه مدرن دموکراتیک آرزو ندارد که یک سلطنت را در بالای دموکراسی قرار دهد. در عمل به نظر می رسد که خیلی خوب کار می کنند. دلیل ممکن است این باشد که کسی باید قدرت نهایی تصمیم گیری را داشته باشد و بنابراین یک رژیم دموکراتیک را با دیدگاه های خود مهر کند. چرا یک سلطان غیرسیاسی ، فارغ از توانایی و نظراتش پنهان ، در قدرت به دنیا آمده است؟ منطق موجود حاکی از آن است که تنها یک پادشاه مشروطه می تواند مدیریت دولتی بدون مانع را مجاز سازد.

این یکی از بحث های مقاله پر جنب و جوش با تمایل به جمهوری خواهی توسط تام کلارک در مجله Prospect این ماه است. او متقاعد کننده استدلال می کند تاج را به یک پادشاهی به اندازه قاره کاهش دهد. آقای کلارک ، که قبلاً یکی از نویسندگان و ویراستاران این ستون بود ، می گوید که تصور این م institutionسسه “می تواند – یا باید – فقط مانند گذشته پس از الیزابت دوم ادامه یابد” عاقلانه نیست. وی می گوید تاج ممکن است توسط یک پادشاه تفرقه انگیز غرق شود. حق امتیاز بستگی به محبوبیت دارد. نظرسنجی YouGov در سال 2020 میزان تأیید الیزابت دوم را 69٪ ، بیش از پسر و وارث پرنس چارلز ، تنها 40٪ اعلام کرد. فقط 7٪ شاهزاده اندرو را که ناخودآگاه به تلویزیون رفت و از رابطه خود با جفری اپستین دفاع کرد ، تأیید می کند.

ملکه عقیده داشته است که برای باقی ماندن در نماد وحدت ملی ، باید توصیه های خود را انجام دهد. او قدرت نرم را از نظر دید اعمال می کند ، جایی که با نظارت عمومی تهدید نمی شود. پرده به آرامی عقب کشیده شد. تحقیقات گاردین در اوایل سال جاری میلادی چهار مورد را در بین سالهای 1968 و 1982 نشان داد که کاخ برای تغییر قانون لابی کرده بود ، به ویژه برای جلوگیری از افشای ثروت خصوصی وی توسط دولت مداخله می کرد. معاملات اخیر اخیر مملو از رمز و راز است. رأی دهندگان نمی دانند که آیا ملکه نگرانی هایی را در مورد تحریف غیرقانونی بوریس جانسون از پارلمان در سال 2019 مطرح کرده است یا خیر. گزارش شده بود که این پادشاه به دنبال مشاوره حقوقی در مورد قدرت خود برای برکناری آقای جانسون در بحران بوده است. عدم کنترل جدی دولت برای دموکراسی مضر است.

جانشینی موروثی پاسخی برای کسانی نیست که می خواهند مسئولین اجرایی را مسئول بدانند. یک دهه پیش وزیران با نگاهی اجمالی به لابی شاهزاده چارلز از دولت تونی بلر ، کرکره ها را پایین آوردند. وزرای توری تصمیم گرفتند آنچه گاردین فاش کرده است بیش از دیدگاه عمومی مورد قبول نقش شاهزاده باشد. بر هیچکس پوشیده نیست که او دیدگاههای محکمی دارد و این ممکن است در بعضی مواقع انگیزه ای برای بحث عمومی باشد. اما استفاده از موقعیت وی برای تغییر نظر وزیر به وضوح نقض تعهدات اساسی وی است.

فشار زیادی در درون دولت وجود دارد که “ملکه را خجالت نکشاند” از این رو مجبور می شود که او برخلاف میل او عمل کند یا مجبورش می کند به جایی برود که باید مشاوره را رد کند یا در غیر این صورت از قدرت ذخیره خود استفاده کند. اینکه آیا جانشین وی ، پادشاه چارلز سوم ، همان سطح محرمانه بودن را دارد و یا همان سطح محافظت از وزیر را دارد ، باید منتظر بماند.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.