خور اسکس… کاوش در تیمز دخیل اما دوست داشتنی در نزدیکی تیلبری | تعطیلات اسکس

مارلو ، راوی جوزف کنراد ، می گوید: “و این نیز.” قلب تاریکی، “یکی از مکانهای تاریک زمین بوده است.” او در حال صحبت کردن در مورد قسمت خور خور تیمز در نزدیکی تیلبری در اسکس است که اکنون توسط ستون های تحمیلی پل مجهز به کابل ملکه الیزابت دوم و تاسیسات ذخیره سازی مایعات زیاد جزیره کانوی رزرو شده است. کمی پایین دست Purfleet است که دراکولا مکانی مناسب برای نگهداری 50 جعبه زمین Transylvanian خود پیدا کرد. این فقط در خارج از A13 است – جاده ای ، به گفته آئین سینکلر ، “حافظه ، آشفتگی ، فساد ، صنایع در حال مرگ ، کلاهبرداری های سیاسی ، شهرهای خرید ماهواره ای”.

بنابراین چه مکانی بهتر از این سرزمین که روستاها Fobbing و Mucking نامیده می شوند ، جایی که ریه های خسته کننده شما می توانند رایحه های گل شور را استشمام کنند و – هنگامی که به کارخانه Procter & Gamble در West Thurrock نزدیک هستید – صابون؟ من نمی توانم به یکی فکر کنم. چرا می خواهم جای دیگری باشم؟

این بخشی از زیبایی طبیعی است ، آسمان های بزرگ بالای وسعت باتلاق ها ، وسعت رودخانه ، نور. کنراد همچنین نوشت: “همان غبار در باتلاق اسکس ، مانند پارچه ای مبهم و درخشان بود که از بلندی های جنگلی به داخل کشور آویزان بود و سواحل پایین را در چین های دیافراگ می پاشید.” مکانهایی مانند پارک طبیعی Thurrock Thameside وجود دارد ، که “تکه های” مرغ وحشی در کتاب عالی جیلیان دارلی جشن گرفته می شود عالی اسکس

تاریخ نیز وجود دارد ، به عنوان مثال کلیسای ساکسون سنت ماری کورینگهام ، با برج سرسخت دستگیری باستان و حیاط آرام کلیسا. قلعه Tilbury وجود دارد ، که برای اولین بار تحت هانری هشتم ساخته شده است ، به یک هزار و نیم هزار پیاده روی کم فشار ، پنج ضلعی ، خندق ها و تونل ها ، آب و هندسه نظامی ، به تدریج برای مقاومت در برابر اسلحه و بمب های اسپانیایی ، هلندی ، فرانسوی و دشمنان آلمانی. جایی در اینجا الیزابت اول سخنرانی معروف کردم.

اما آنچه این بخش از اسکس را خاص می کند ، ترکیبات آن با تاریخ و طبیعت با یک صنعت بزرگ و بی روح است که همچنان درحال سوختن است. اگر در مرداب ها مشغول تماشای پرندگان هستید ، ممکن است دوربین شکاری خود را پر کنید از کشتی های کانتینری انباشته انباشته ، در حالی که لکه های مرغی که به دنبال آن هستید ، در مقابل آنها حرکت می کند. جرثقیل ها و نوار نقاله ها به طور ناگهانی از ملافه های لبه رودخانه بالا می روند و جلوه بصری قدرتمند آنها ناخواسته است ، زیرا فقط منطق عملی خود را انجام می دهند. در حین قفل شدن ، کشتی های کروز پهلو گرفته اند که وقت خود را تا زمانی که دوباره مورد استفاده قرار گیرد ، پیشنهاد می دهند ، در بالای معماری داخلی دو طبقه داخلی که در اینجا معمول است ، به چشم می خورد.

کلیسای سنت کلمنت در West Thurrock ، با کارخانه Procter & Gamble در پشت آن.
کلیسای سنت کلمنت در West Thurrock ، با کارخانه Procter & Gamble در پشت آن. عکس: تونی واتسون / اعلمی

بندر دروازه جهانی DP World London ، درست در پایین دست ذخیره گاه طبیعی ، بسیار با شکوه است. ویکی پدیا به شما می گوید که “یک مرکز تدارکات کاملاً یکپارچه ، متشکل از یک ترمینال کانتینر نیمه اتوماتیک ، در اعماق دریا در همان سایت بزرگترین بانک زمینی انگلستان برای توسعه انبار ، امکانات توزیع و خدمات تدارکات جانبی” است. که حدس می زنم این باشد ، اما این توصیف در مورد دروازه های دندانه دار آن و عقربه های مکانیکی غول آسایی که می توانند ظروف حمل و نقل را بلند و توزیع کنند ، گویی که حبه های قند هستند ، عمل نمی کند. مه آلود بودن کنراد فقط آنها را متعالی تر می کند.

فرزند پوستر صنعت و تاریخ منطقه ، کلیسای سنت کلیمنت در West Thurrock است. این زیبا و باریک است ، نمایشگاه معمول انگلیسی شما در طول قرن ها ، و تکامل آهسته تکنیک های سنگ اندازی و پنجره سازی. گورستان علفی پوش و ماسه ای ، دارای سنگ قبرهای کج و کتیبه هایی فرسوده نیز از نوع آشناست. آنچه آن را منحصر به فرد می کند حضور چشمگیر کارخانه Procter & Gamble در پشت آن است ، با ورق های راه راه قرمز و آبی ، لوله های آن و دودکش های بخارپز.

این جایی است که هوای دریایی از خور با عطر و بوی محصولاتی که در حمام شما به پایان می رسد ترکیب می شود. ممکن است بگویید یک خشم و ناراحتی در برنامه ریزی است ، بنابراین نمی توان یک ساختمان درجه 1 را درمان کرد. اما در این کشور جا برای توسعه ای با کاربردهای مخلوط مانند این وجود دارد ، یکی از چنین مکان های مشترک پاک سازی معنوی و جسمی. و روابط غیر منتظره ای از شکل بین برج ها و بندهای کارخانه و کلیسا وجود دارد. لازم نیست که قول من را قبول کنید که سنت کلمنت مکانی استثنایی است: سازندگان چهار عروسی و یک تشییع جنازه با انتخاب آن به عنوان به یادماندنی ترین مکان ، آن را تأیید کرد.

روستای انگلیس ، اغلب گفته می شود ، یک منظره کار است که به اندازه مداخلات طبیعی توسط انسان شکل گرفته است. این حقیقت به همان اندازه غالباً فراموش می شود ، زیرا پرچین ها و سقف های کاهگلی و چوب های تکه تکه شده ای که روزگاری محصول نیازهای عملی فوری بودند ، در قالب درهای حلبی بیسکویت ساخته می شوند. در رودخانه اسکس ، که انواع مختلفی از کار هنوز ادامه دارد ، می توانید تداوم بین پل های قدیمی و جریان های آب و معادل های مدرن آنها را مشاهده کنید. کشتی ها و کارخانه ها نه تنها با شکوه هستند ، بلکه مکان های وحشی اطراف خود را از زیبایی سازی تلقیح می کنند.

یک پل خور.
یک پل خور. عکس: روون مور

این منطقه احساس ناتمام و همچنین زیبا نیست ، که به آن احساس امکان می دهد. مدتهاست که محل شروعهای جدید افرادی که به دنبال جایی برای انجام کارهای خود هستند ، بوده است. این روحیه در مقیاس وسیع و سازمان یافته شامل کارخانه مدرنیست و شهر نمونه در شرق تیلبری است که توسط شرکت کفش چک Bata در دهه 1930 ساخته شده است ، چشم انداز چشمگیری از آینده روشن امیدوارانه. در سطح فردی تر ، همین روحیه در اجتماعات کاروانهای استاتیک منحصر به فرد ، شاید نزدیک به برخی اصطبل های تقریباً جمع شده ، آشکار است. یک اسب در اینجا – و بسیاری از آنها را می بینید – تمایل دارد که یک نمونه کلوپ پونی بسیار آراسته نباشد ، نه یک نماد وضعیت ، بلکه فرصتی برای سرگرمی و آزادی است.

بنابراین ، اگر این نوع کار شما است ، بروید و از میخانه ها ، ماهی و چیپس و نان شیرینی های گوشتی نمکی که می توانید از ون های پذیرایی خریداری کنید لذت ببرید. یکی از مکان هایی که نباید از آن دیدن کنید ، محل خانه قبلی کنراد در استنفورد-لو-هوپ است. در دهه 1950 با یک خانه آجری مرتب جایگزین شد که اکنون با حصاری بلند و تاریک تقویت شده است. پلاک رسمی یادبود با تبلیغاتی برای یک اتاق عملکرد و حکاکی ، که در انتهای یک پارکینگ تاریک قرار دارد ، کوتوله می شود. هر هاله ادبی که به آن امیدوار باشید مدتهاست که از بین رفته است. وحشت ، وحشت ، همانطور که کنراد می گفت.

احمق ها و خرابه های دیگر برای بازدید

تورفاین ، مونمواتشایر

دایره سنگی Gorsedd در سال 1923 برای Eisteddfod ملی ، پارک Pontypool ، Torfaen ، جنوب شرقی ولز ، انگلستان برپا شد
عکس: چارلز استرلینگ / علامی

شهرستان تورفاین شامل پارک Pontypool است که در قرن 17 در اوج شکوفایی منطقه ساخته شده است. 150 هکتار وجود دارد که می توانید قدیمی ترین پیست اسکی خشک ولز ، یک دایره سنگی ، یک غار پوسته و یک حماقت را پیدا کنید. در نزدیکی آن چشم انداز صنعتی Blaenavon قرار دارد که در سال 2000 به دلیل ثبت صنعت آهن و ذغال سنگ ، میراث جهانی یونسکو اعلام شد. این منطقه همچنین محل نگهداری از باتلاق ها ، جنگل ها و ذخایر طبیعی است.

صحنه ساحل اسپورن پوینت با فانوس دریایی.  تصویر گرفته شده 05/2008.  تاریخ دقیق مشخص نیست.
عکس: Dave McAleavy Images / Alamy

این ذخیره گاه طبیعی در نزدیکی هال ، حیات وحش شگفت انگیز و ویرانه های یک روستای متروک را در خود جای داده است (دو مکان دیگر در زیر موج های اطراف قرار دارند) همچنین پدافندهای نظامی ، پادگان ها و تونل ها وجود دارد که برخی از آنها به دوران ناپلئونی برمی گردند و همچنین یک فانوس دریایی بازسازی شده وجود دارد.

انگلیس ، دوون ، تورکی ، باباکومب ، دهکده و باغ های مدل باباکومب
عکس: تصاویر موریس GmbH / Alamy

به نوعی تعجب آور نیست که دهکده نمونه یک اختراع انگلیسی است. این مورد در Torquay ، افتتاح شده در سال 1963 استثنایی است ، به طور مداوم به روز می شود تا زندگی معاصر را در مینیاتور منعکس کند از جمله صحنه هایی از EastEnders و یک مینی خرد.

کلیسای بورنویل ، بورنویل ، انگلیس ، انگلستان.  خانه شکلات کادبری
عکس: Tony Timmington / Alamy

دهکده باغ و هنرها و صنایع دستی ساخته شده توسط خانواده کادبری در دهه 1890 برای اسکان کارگران و نیازمندان ، برای “تسکین بدی” از شرایط زندگی مدرن ایجاد شده است. هنوز مکانی جذاب برای بازدید است ، مهمترین دلیل آن این است که می توانید در مرکز بازدید کنندگان کارخانه کادبری از شکلات لذت ببرید.

حوزه علمیه سنت پیتر در کاردروس یک حوزه علمیه بلااستفاده متعلق به اسقف اعظم گلاسگو است.  ساختمان طبقه بندی شده A در اواخر دهه 1980 بسته شد
عکس: Garry Cornes / Alamy

ویرانه های کالج وحشی گری برای کشیشان ، که در سال 1966 تکمیل شده است ، به عنوان یک مکان در معرض خطر قرار گرفته است. حوزه علمیه در سال 1980 تعطیل شد و به دلیل غفلت ، خرابکاری و آتش سوزی به ویرانه تبدیل شده است. Trust Training Kilmahew سال گذشته برای کمک به بازگرداندن این ساختمان ذکر شده در کلاس A و املاک Kilmahew به شکوه سابق خود راه اندازی شد.
آلیس فیشر

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *