جمعیت چین با کمترین سرعت در نسل های بعدی رشد می کند | چین

چین با وجود لغو سیاست تک فرزند در سال 2015 برای تشویق به تولد بیشتر و جلوگیری از بحران جمعیتی پیش رو ، کمترین رشد جمعیت را از اوایل دهه 1960 گزارش کرده است.

روز سه شنبه ، دولت چین نتایج سرشماری یک دهه خود را منتشر کرد و گفت: جمعیت کل چین در 10 سال منتهی به سال 2020 به 1.41178 میلیارد نفر افزایش یافته است که 5.38 درصد رشد داشته است. این افزایش منعکس کننده متوسط ​​افزایش سالانه 0.53٪ است که از 0.57٪ گزارش شده از 2000 تا 2010 کاهش یافته است.

داده ها نشان داد که چین از اوج اولیه جمعیت جلوگیری کرده است ، که برخی از تحلیلگران نگران آن بودند ، اما همچنین هدف رشد خود را در سال 2016 از دست داده بود ، تا سال 2020 به 1.42 میلیارد نفر برسد.

این سرشماری همچنین نشان داد که نسبت شهروندان بالای 65 سال از 8.9 درصد در سال 2010 به 13.5 درصد افزایش یافته است ، در حالی که نسبت کودکان فقط 1.35 درصد رشد کرده و جمعیت شاغل ثابت مانده اند ، این مسئله به سرعت پیر شدن چین و نگرانی های اقتصادی مرتبط با آن را برجسته می کند.

نینگ جیزه ، معاون گروه پیشرو سرشماری ، اذعان داشت که “تعدیل” در رشد جمعیت وجود دارد.

نینگ گفت: “تعداد زنان در سن باروری … رو به کاهش بود ، و به تعویق انداختن فرزندآوری و افزایش هزینه های تربیت فرزند وجود دارد.” “همه اینها دلایلی است که باعث کاهش نوزادان می شود. این نتیجه طبیعی توسعه اقتصادی و اجتماعی چین است. “

در نشست “دو جلسه” دستگاه مهم دولت چین در ماه مارس ، نخست وزیر لی كقیانگ تأیید كرد كه این كشور در افزایش سن بازنشستگی كه برای چهار دهه بدون تغییر باقی مانده است ، در 60 سال برای مردان و 55 سال برای زنان ثابت است. وی همچنین گفت پکن “تحقق باروری متوسط” را ترویج می دهد و برای دستیابی به “تولد مناسب” تلاش می کند.

روز سه شنبه مقامات گفتند که تعدیل سیاست های باروری “نتیجه مثبتی” به دست آورده است ، با اشاره به نسبت بالاتر 0-14 ساله ها و “بهبود پیوسته” عدم تعادل جنسیتی.

بر اساس تجمیع بانک جهانی بر اساس داده های رسمی چین و سازمان ملل ، نرخ رشد سالانه 0.53٪ کمترین میزان از اوایل دهه 1960 است که چین با عواقب ده ها میلیون نفر در اثر قحطی روبرو بود.

بین آخرین سرشماری و این سرشماری ، دولت چین نیز سیاست بدنام یک فرزند خود را لغو کرد و حد را به دو رساند ، اما تأثیر کمی داشت.

دکتر یه لیو ، مدرس ارشد توسعه بین الملل در کالج کینگ لندن ، گفت: محدودیت دو فرزند “سیاست ارزان” بود. “دولت سهمیه تولد را بدون هیچ تعهدی لغو کرد ، بنابراین آنها اساساً مسئولیت ها را به عهده افراد ، به ویژه زنان گذاشتند.”

لیو گفت ، ارقام روز سه شنبه می تواند فرصتی را فراهم آورد “برای اندیشیدن خارج از چارچوب و اتخاذ یک رویکرد فعالانه و کل نگرانه”.

لیو گفت ، دولت مجبور بود عوامل متقاطع مربوط به پایین بودن میزان زاد و ولد را که شامل تبعیض بی نظیر محل کار علیه زنان در سن باروری و “به طرز ناخوشایند” بودجه عمومی مراقبت از کودکان است ، برطرف کند. مادران شاغل برای مراقبت از کودکان به والدین و همسران خود اعتماد می کنند ، اما با داشتن سن بازنشستگی بیشتر ، پدربزرگ و مادربزرگ کمتر در دسترس خواهند بود. پیشنهادات لیو همان پیشنهادهای بانک مرکزی چین بود که در ماه آوریل خواستار پایان دادن به تمام محدودیت های تولد برای “آزادسازی کامل و تشویق زایمان” و رفع مشکلات زنان شد.

بعضی چیزها قابل تغییر نیستند. ین-هسین آلیس چنگ ، ​​دانشیار آکادمیکا سینیکا در تایوان ، گفت جوامع شرقی آسیا مانند چین به سرعت صنعتی شده است که تغییرات اجتماعی نمی تواند ادامه یابد و اکنون نسل ها با انتظارات بسیار متفاوت در مورد نقش های جنسیتی و چگونگی تعادل زندگی می کنند. کار و خانواده.

“این فشار والدین بر روند زندگی نسل جوان است. اما نسل های جوان احساس می کنند که با مجموعه ای کاملاً متفاوت از عدم اطمینان و خطر و رقابت سخت از بازار کار روبرو هستند. این طور نیست که آنها نمی خواهند خانواده داشته باشند ، اما کار دشواری است. “

مردم در مترو قدم می زنند زیرا نتیجه هفتمین سرشماری عمومی نفوس توسط اداره ملی آمار چین در پکن منتشر شد
مردم در مترو قدم می زنند زیرا نتیجه هفتمین سرشماری عمومی نفوس توسط اداره ملی آمار چین در پکن منتشر شد عکس: نوئل سلیس / خبرگزاری فرانسه / گتی ایماژ

وی گفت ، تنها راه حل این مسئله با گذشت زمان بود ، و خاطرنشان كرد: جوانان هنوز احساس تقوا می كنند و از برخلاف خواسته والدین خود ناراحت هستند.

چنگ گفت: “در اصطلاحات اصطلاحات دانشگاهی ما آن را متابولیسم جمعیت شناختی می نامیم ، اما به معنای واقعی كلمه به این معنی است كه تا زمان فوت نسل قدیمی منتظر می مانیم تا همه چیز تغییر كند.

داده های سرشماری روز سه شنبه همچنین افزایش جابجایی جمعیت به مراکز شهری و کاهش متوسط ​​اندازه خانوار به 2.62 نفر را نشان می دهد ، که نینگ گفت “افزایش تحرک جمعیت” و بهبود مسکن به جوانان اجازه می دهد از خانه خارج شوند.

پروفسور کارل میزنر ، استاد حقوق دانشگاه فوردهام و کارشناس حکمرانی چین ، گفت که این داده ها با شهرنشینی سریع چین مطابقت دارد ، اما این نگرانی وجود دارد که آیا جمعیت در حال حرکت “شهروندان درجه دو” شوند.

“س realال واقعی این است که آیا آنها از خدمات اجتماعی و آموزش در همان سطح ساکنان شهری برخوردار خواهند شد.”

نتایج سرشماری بر اساس داده های جمع آوری شده توسط 7 میلیون نفر از سرشماری کنندگان بود که از نوامبر 2020 به خانه به خانه می روند. انتشار اطلاعات سرشماری چین بیش از یک ماه به تأخیر افتاده بود ، بدون هیچ توضیحی ، جنجال های گسترده و شایعات ، از جمله اینکه در آنجا وجود دارد به دلیل تأثیر Covid ، یا اینکه ولادت ها در مسیری غیر منطبق با برنامه های دولت بود ، کمبودهایی در داده ها داشتند. به نظر می رسد که در انتشار روز سه شنبه داده های تولد و میزان مشخصی در آن وجود نداشته است.

میزنر گفت: “از نظر مقامات چینی ، جمعیت به طور فزاینده ای حساس می شود و هنگامی که اعداد حساس می شوند ، مانند آنچه در داده های تولید ناخالص داخلی مشاهده کردید ، آنجاست که امکان ماساژ داده ها را می بینید و من فکر می کنم که باید این مسئله را به عنوان یک سوال بالقوه پرچم گذاری کنید.”

“این وظیفه ما نیست که بچه دار شویم”

آنتونیا ، یک کارگر بخش حقوقی در شانگهای ، متوجه شد که حدود شش یا هفت سال پیش بچه نمی خواهد. این دختر 34 ساله بچه ها را دوست دارد و به عنوان یک دختر جوان همیشه تصور می کند که یکی از بچه های خودش را دارد ، اما با بزرگ شدن او زندگی به طور ناعادلانه ای به نظر می رسد ، و او فشار خانواده ، جامعه و دولت را فشار می دهد تا مادر شدن

“بیشتر و بیشتر فکر می کردم: این زندگی نیست که من می خواهم. من یک انتخاب داشتم. ”

آنتونیا ، که خود را یک فمینیست و از طبقه کارگر توصیف می کند ، به دلایلی که با فاکتورهای گسترده ای که تحلیل گران ذکر کرده اند همسو است ، بچه دار نمی شود: تحرک اجتماعی راکد است ، هزینه های زندگی زیاد است ، مراقبت از کودکان در کودکان نادر است و محل کار تبعیض آمیز است. زنان در مقایسه با هزینه های مردان ، هزینه بالاتری را که والدین برای بدن ، شغل و زندگی شخصی آنها می گذارد ، رد می کنند.

آنتونیا گفت: “صادقانه بگویم ، اگر دولت می خواهد مردم بیشتر بچه داشته باشند ، کار آنها این است که ما راحت تر زندگی کنیم.”

“این وظیفه ما نیست که بچه دار شویم.”

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.