جبران در انگلیس: کارشناسان مقیاس چالش را ارزیابی می کنند | ویروس کرونا

سیستم عدالت

مقیاس چالشی که یک سیستم عدالت کیفری در حال خراب شدن دارد ، شاید به بهترین وجه با تصمیم اخیر بیان شود که به رئیس ارشد دادگستری اجازه می دهد تا بودجه نامحدودی را برای گشایش سالن های دادگاه بیشتر در انگلیس و ولز درخواست کند.

در حال حاضر ، بیش از 57000 پرونده جنایی در صف دادگاه تاج قرار دارند و تا سال 2023 ادامه دارد. پاکسازی پرونده باقیمانده صدها میلیون پوند هزینه خواهد داشت – مبالغ ناچیزی در متن پاسخ دولت به بیماری همه گیر اما در صورت تأخیر در اجرای عدالت بسیار مهم است. دائمی نشوند.

این همه گیر سال ها کمبود بودجه در سیستم عدالت را نشان داد. بین سال های 2010 و 2019 ، بیش از نیمی از دادگاه ها در سراسر انگلیس و ولز بسته شد. بازسازی ظرفیت یک چیز است اما هزینه انسانی تأخیر برای قربانیان بسیار زیاد نیست.

استفانی بویس ، رئیس انجمن حقوق.
استفانی بویس ، رئیس انجمن حقوق. عکس: دارن فیلکینز

استفانی بویس ، رئیس انجمن حقوقی انگلیس و ولز ، می گوید که وضع موجود “قربانیان ، شاهدان و متهمان را در بلاتکلیفی قرار داده است”. وی گفت: “دولت باید فوراً در دادگاه های کیفری و مدنی سرمایه گذاری کند.”

کاهش بودجه همچنین کمک های حقوقی را از بین برده است. در سال 2013 ، کمک حقوقی از بسیاری از پرونده های قانون مدنی حذف شد تا 350 میلیون پوند در سال صرفه جویی شود. بویس می گوید این سیستم باید تغییر کند. “بازگرداندن کمک های حقوقی برای مشاوره زودهنگام – به ویژه برای خانواده و مسکن – می تواند پرونده ها را از دادگاه های مدنی دور نگه دارد ، زیرا مشکلات ممکن است در جوانه ایجاد شود.

وزیر دادگستری برای اطمینان از بهبود تعادل و توازن در انگلیس و ولز باید اطمینان حاصل کند که افراد کم درآمد می توانند از حمایت قانونی مورد نیاز خود در هر کجا که زندگی می کنند برخوردار شوند. چندین دهه سرمایه گذاری کم ، بسیاری از کشورها را به عنوان بیابان های کمک حقوقی ، به ویژه برای مسائلی مانند مراقبت از جامعه و مسکن ، که احتمالاً بیش از هر زمان دیگری ممنوعیت تخلیه به پایان رسیده است ، به وجود آورده است. “

سایر اقدامات کاهش هزینه توسط دولت احتمالاً نیاز به ارزیابی مجدد دارد زیرا سیستم قضایی پس از همه گیری همه گیر می شود. کاهش در بودجه و تعداد کارمندان در دهه گذشته زندانها را در یک دولت فقیر برای مدیریت بیشتر زندانیان درگیر کرد. برنامه های هزینه های دولت بسته به تعداد مواردی که در نتیجه استخدام افسران پلیس بیشتر است ، ممکن است صدها میلیون پوند کوتاه باشد.

حتی قبل از ویروس کرونا ، برخی هشدار دادند که حکومت قانون در معرض تهدید است. اکنون نیاز به سرمایه گذاری قابل توجه و پایدار پذیرفته شده است. مسئله این است که مقدار مورد نیاز

بویس گفت: “قانون قانون باید پایه هر مرحله بهبود انگلیس از بیماری همه گیر باشد.” مارک تاونسند

سلامت روان

روشن داس نایر به عنوان استاد روانشناسی بالینی در انستیتوی بهداشت روان ، دو دهه به تحقیق درباره رفاه ملت پرداخته است. پیش از این او هرگز نگران افزایش بحران سلامت روان نبوده است. وی گفت: “چالش های ارائه شده توسط بیماری همه گیر بسیار پیچیده و گسترده است ، فقط توسط متخصصان بهداشت و مراقبت های اجتماعی قابل حل نیستند.”

فقط پزشکان ، پرستاران ، روانشناسان ، درمانگران و سایر متخصصان مراقبت های بهداشتی می توانند برای حمایت از 10 میلیون نفری که به نتیجه مستقیم Covid-19 نیاز به حمایت بهداشت روانی دارند ، حمایت کنند ، زیرا تعداد بسیار زیادی از آنها برای جابجایی وجود دارد.

پروفسور روشن دا نیر.
پروفسور روشن دا نیر ، استاد روانشناسی بالینی. عکس: جزوه

داس نایر گفت: “حتی اگر امروز پول زیادی به آن بپردازید ، آموزش كامل متخصصان مراقبت های بهداشتی مدت زیادی طول می كشد.” “این افزایش ظرفیت تا سالها بعد احساس نخواهد شد. اگر ما می خواهیم از وضعیت بد حال افراد جلوگیری کنیم ، از طرف کارفرمایان ، از موسسات آموزشی ، از “بخش سوم” کمک خواهد شد. “

افزایش شدید اضطراب ، افسردگی ، انزوای اجتماعی ، سو substance مصرف مواد ، ضربه و تنهایی تعجب آور نیست ، اما das Nair می گوید که یک رویکرد چند رشته ای متحد و فوری مورد نیاز است. “ما باید بروکراسی را شکست دهیم. سرعت حیرت انگیزی که علم توانسته است از طریق Covid-19 به راه حل هایی برسد ، اتفاقی است که باید بیفتد. “

او خواستار یک واکنش بهداشت عمومی است که فقط پول فوری را برای NHS نمی گذارد ، اما به دنبال راه حل هایی است که مدارس و کارفرمایان را مجبور می کند مسئولیت بیشتری در کمک به مردم برای حفظ سلامت داشته باشند. وی گفت: “به عنوان مثال ، نقشی در بخش آموزش و پرورش برای نظارت بر نحوه رشد دانش آموزان وجود دارد و ما می توانیم جوانان را آموزش دهیم تا در مراقبت از سلامت روان آنها بهتر باشند.

“اگر کار انعطاف پذیر باعث کاهش استرس برای برخی از کارگران شود ، آیا کارفرمایان می توانند پس از Covid این کار را انجام دهند؟ اقدامات پیشگیرانه کلیدی است – اغلب ما فقط در صورت بروز مشکلات روانشناختی واکنش نشان می دهیم و به دلیل تعداد زیادی از افراد که مشکلات را گزارش می دهند ، نمی توانیم به این روند ادامه دهیم. “

NHS به دنبال طولانی ترین فشار مالی در تاریخ خود ، به بیماری همه گیر کشیده شده است اما پیش بینی می شود فشار بر خدمات بهداشت روان سالها ملت را ویران کند. در بهار ، دولت با هدف قرار دادن گروه های آسیب دیده ، از جمله جوانان و کارکنان خط مقدم ، برنامه عملیاتی بهبود سلامت روان 500 میلیون پوندی را اعلام کرد تا “سطح بهداشت و سلامت را در سراسر کشور افزایش دهد”. سازمانهای برجسته پزشکی از جمله BMA و کالج روانپزشکان سلطنتی گفته اند که موارد بیشتری مورد نیاز است و برای دسترسی کارکنان NHS به پشتیبانی بهداشت روانی مشابه آنچه در اختیار جانبازان جنگ قرار گرفته است ، لابی کرده اند. داس نایر گفت: “فشار بر کارگران NHS و سلامت روان و رفاه آنها یک نگرانی بزرگ است.” “همه گیری عوارض جان خود را به کسانی رسانده است که برای مراقبت از دیگران تلاش می کنند و ما به سلامتی آنها احتیاج داریم.” نوشین اقبال

تحصیلات

باری ردد در 16 سالی که به عنوان مدیر معلمی مشغول به کار است ، تغییرات زیادی در سیاست های دولت دیده است. اما رد هفته گذشته برنامه سر كوان کالینز برای مدارس بعد از كووید ، و به دنبال آن استعفا كالینز ، Read و سایر سرپرستان را ویران كرد.

رئیس دبستان RJ میچل در هاورینگ ، شرق لندن ، با همكارانش هنگامی كه وی در حال تهیه گزارش خود به عنوان كمیسر بازیابی آموزش بود ، با كالینز ملاقات كرد. “ما از آن جلسه بسیار خوش بینانه بیرون آمدیم ، ما واقعاً احساس می كردیم كه تغییر ایجاد می شود ، ما معتقد بودیم كه برنامه طولانی مدت روی میز است ، كه دوباره بر هم می خورد – كه در چند سال گذشته اغلب اتفاق افتاده است. سالها ، “بخوانید. “ما به شدت ناامید شده ایم. اکنون هیچ برنامه ای وجود ندارد – این فقط رشته ای از عناوین مختلف است و مشکل این است که هیچ یک بهم پیوسته نیستند.

باری بخوان
باری رید ، مدیر معلم.

“دائماً به مدارس گفته می شود كه برنامه های سه تا پنج ساله برای بازپرداخت بودجه یا توسعه مدارس را تهیه كنند. اما این یک برنامه نیست. ما هیچ جدول زمانی ، جزئیات ، معیارها ، هیچ چیز نداریم. فقط یک سری کلمات تیتر زده و فقط یک دهم پول مورد نیاز ما.

این یک کاتالوگ از بلایا بوده است. ما فراموش نخواهیم کرد که یک سال و نیم پیش ، گاوین ویلیامسون ، در ابتدای شیوع بیماری ، اساساً گفت: “معلمان شجاع و دوباره به کلاس بروید”. چطور او هنوز در یک شغل است ، من ایده ای ندارم. اگر من با سابقه اش یک مربی بودم ، دیگر نمی رفتم. “

رید گفت که این قفل ها اشکالاتی را در سیستم مدارس انگلستان آشکار کرده است ، و نیاز فوری به بودجه بهتر برای کسانی که نیازهای ویژه آموزشی و معلولیت دارند (ارسال). “مشکل این است که سیستم قبل از همه گیری کار نمی کرد. من رئیس مدرسه ای هستم که 18 درصد کودکان دارای آن هستند [education and healthcare plans]، در مقایسه با 3٪ در سطح ملی ، اینها چالشهایی است که من با آنها روبرو هستم. این کودکان بودجه ضعیفی داشتند ، Send بودجه ضعیفی داشت ، [child and adolescent mental health services] وجود ندارد ، سلامت روان و حمایت از رفاه وجود ندارد.

“ما با همان مشکلات ، اگر نه بدتر ، از آن طرف همه گیر خارج می شویم و انتظار می رود دوباره با بادام زمینی کار کنیم.”

تا کنون ، تلاش اصلی دولت تأمین بودجه مربیان خارجی مدارس بوده است ، اما رید می گوید که وی از طریق برنامه ملی برجسته معلم قادر به یافتن هیچ کسی نبوده است. بنابراین مجبور شد که خودش را استخدام کند. “هیچ تفکر مشترکی وجود ندارد ، بسیاری از گزش صدا وجود دارد. پولی که آنها تازه اعلام کرده اند بیش از سه سال است ، یکبار نیست. بنابراین اگر میلیاردها حرف بزنید خوب به نظر می رسد ، اینطور نیست؟ اما این تقسیم بر سه شود و به نظر می رسد خیلی کمتر است. ” ریچارد آدامز

سلامتی

دونا دویل یک چهره انسانی از یک مشکل است که میلیون ها نفر را تحت تأثیر قرار داده و تهدید می کند که به یک چالش بزرگ برای بوریس جانسون تبدیل خواهد شد – لیست انتظار برای مراقبت از NHS.

این خانم 52 ساله 22 ماه منتظر عمل جراحی ترمیمی روی پای راست خود بوده تا ناهنجاری – انگشتان پا را از بین ببرد – و درد رنج آور ناشی از آرتریت روماتوئید را اصلاح کند. دویل ، مدیر آزمایش های بالینی NHS در لنکاوی ، می گوید: “من دائماً درد می کشم.”

“وقتی راه می روم مثل این است که بخواهم با سنگریزه هایی که در کفشم است و روی استخوان پایم خرد می شود راه بروم. این امر بر سلامت روان و همچنین سلامت جسمی من تأثیر می گذارد. “

دونا دویل
دونا دویل ، منتظر جراحی است.

دویل یکی از 4،950،297 نفر در انگلیس است که در لیست انتظار برای درمان برنامه ریزی شده در بیمارستان قرار دارد – بالاترین تعداد ثبت شده. این کل فقط در طی یک ماه ، بین ماه های فوریه و مارس ، بیش از 250،000 به این رقم افزایش یافت ، زیرا بیمارانی که در طی همه گیری از بازگرداندن کمک به NHS منصرف شده بودند ، یا به دلیل تعلیق گسترده مراقبت های طبیعی قادر به دسترسی به آن نبودند ، از Covid استفاده کردند عقب نشینی کنید تا پزشک عمومی خود را ببینید و سرانجام به بیمارستان مراجعه کنید

به گفته کارشناسان ، این لیست ممکن است تا سال 2024 به 10 میلیون نفر برسد. مدیران بیمارستان می گویند کمبود پرسنل ، فرسودگی نیروی کار پس از بیماری عروق کرونر و عدم بیماری ، که برخی از آنها ناشی از مشکلات بهداشت روانی ناشی از همه گیری مانند PTSD است ، پاسخ به عقب مانده را محدود می کند.

آخرین آمار منتسب به روز پنجشنبه ، احتمالاً برای اولین بار 5 میلیون از لیست انتظار عبور می کند. در حالی که وضعیت بیماران سرطانی اغلب برجسته شده است ، این رقم شامل افرادی است که دارای مشکلات قلبی و ناتوانی هایی مانند آرتروز هستند ، برخی از آنها به مفصل ران یا زانو نیاز دارند. لیام اوتول ، مدیر اجرایی Versus Arthritis ، گفت که لغو گسترده جراحی به این معنی است که مردم “مجبورند درد طولانی را تحمل کنند”.

بیماران باید ظرف 18 هفته تحت درمان قرار بگیرند ، اما آمار NHS نشان می دهد که تعداد افرادی که حداقل یک سال باید منتظر بمانند از 3،097 در مارس سال گذشته به 436،127 در ماه مشابه امسال رسیده است. برای جانسون ، روزنامه های معمولاً دولتی مانند روزنامه نگران کننده است ایمیل روزانه و عناوین Express تاخیرهای طولانی مدت که اکنون بیماران با آن روبرو هستند را برجسته می کند.

دویل می افزاید: “من در آگوست 2019 به لیست انتظار رفتم. قرار ملاقات قبل از عمل من در آوریل گذشته به دلیل Covid لغو شد. در سپتامبر گذشته ، بیمارستان گفت من نمی توانم عمل جراحی کنم زیرا این سیاست اعتماد NHS است که افرادی را که از نظر بالینی بسیار آسیب پذیر هستند عمل نکند زیرا سیستم ایمنی بدنشان به خطر می افتد در معرض خطر ابتلا به Covid در بیمارستان است. این شامل من می شود ، زیرا آرتریت روماتوئید یک بیماری خود ایمنی است.

“آنها در ماه فوریه دوباره به من زنگ زدند و گفتند هیچ تغییری نکرده است و آنها در ماه اکتبر دوباره با من تماس می گیرند. واقعاً به اندازه کافی خوب نیست. وقتی آنها به من گفتند ، من عصبانی و ناراحت شدم. من دو سال منتظر هستم ، آگوست بیا. جراحی من همیشه در ذهنم است. “

دویل از جراحی ناامید است ، اما به انتظار نیز استعفا داد. “من فقط می خواهم NHS با آن کنار بیاید. اما با توجه به خستگی پرسنل بعد از کوید ، و حتی برخی که کاملاً آنجا را ترک کرده اند ، من نمی توانم اتفاق آن را ببینم. به نظر می رسد که بحران دیگری – همه گیری را – با بحرانی دیگر جایگزین کرده ایم: همه این افراد مدت طولانی منتظر مراقبت هستند. برای برخی ، درمان خیلی دیر انجام خواهد شد. دنیس کمپبل

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *