ترحیم مایکل کالینز | فضا

در 20 ژوئیه 1969 ، مایکل کالینز ، که در سن 90 سالگی درگذشت ، به تنهائی ترین انسان جهان تبدیل شد – حتی اگر این طبقه بندی را “فلسفه ساختگی” قلمداد کند. وی اولین شخصی بود که به تنهایی در مدار ماژول آپولو 11 کلمبیا و بدون کنترل زمین به مدت 48 دقیقه در هر مدار به دور ماه می چرخید. در همین حال ، و معروف تر ، نیل آرمسترانگ و باز آلدرین در حال تبدیل شدن به اولین مردانی بودند که پا به آن سنگ گذاشتند ، در فاصله 240 هزار مایلی زمین.

بعنوان خلبان ماژول فرماندهی ، کالینز با 17 هزار دلار در سال ، بعداً به نیمه شوخی نوشت ، “ناوبر ، متخصص راهنمایی و کنترل ، اپراتور کمپ پایه ، صاحب لوله کشی نشتی – همه چیزهایی که من کمترین بودم علاقه مند به انجام “. فکر می کرد آلدرین ، احتمالاً بهترین خلبان ماژول فرماندهی ناسا باشد.

یک عملیات برگشت او را از آپولو 8 که در کریسمس 1968 به دور ماه دور می زد ، منع می کرد. در ژانویه 1969 کالینز به آپولو 11 منصوب شد. تلاش برای فرود ماه فقط پس از آزمایش موفقیت آمیز مدار زمین برای آپولو 9 و مدار 31 ماه تأیید شد. آپولو 10 در ماه مه. فرود آپولو 11 فراتر از یک قدم در تاریخ بود ، روزنامه نیویورک تایمز سرمقاله می کرد ، این یک گام برای تکامل بود. کالینز نوشت: “ما فرستادگان ملت خود بودیم …” و اگر ما این موضوع را سرزنش کنیم یک رسوایی ملی خواهد بود. “

مایکل کالینز خلبان ماژول فرماندهی مأموریت آپولو در ژوئیه 1969 بود.
مایکل کالینز در ژوئیه 1969 به عنوان خلبان ماژول فرماندهی در مأموریت آپولو استراحت می کند و می گوید: “ما فرستادگان ملت خود بودیم.” عکس: AP

پیش از این با اعتراض کمپین مردم فقیر Rev Ralph Abernathy در محل راه اندازی ، و همراه با “برو بچه برو” از عموی محبوب آمریکا ، والتر کرونکیت از CBS-TV ، آپولو 11 در 9.32 صبح به وقت روشنای شرقی ، 16 جولای به پرواز درآمد. 1969

تا ساعت 2 بعد از ظهر همان روز کالینز ماژول فرمان و سرویس را از موشک Saturn V جدا کرد ، آن را چرخاند ، با ماژول ماه عقاب متصل شد ، “همانطور که او توصیف کرد ، در ظرف خود بالای زحل قرار گرفته است” ، و از موشک در حال مرگ جدا شد. کالینز با همراهانش ، چهار روز بعد ، 60 مایلی بالاتر از “گودال هلوی پژمرده و خورشید خورشید” ماه و به مدت 24 ساعت از 2.46 بعد از ظهر ، مالک اصلی “اتاق مردان در حال چرخش” بود که عازم مدار شد. کلمبیا بود

کالینز هرگز به خاطر پروازهای زیادی عرق نکرد ، او یادآوری کرد ، همانطور که هنگام پرواز ماه عقاب انجام داد ، وحشت داشت که او به تنهایی به زمین باز خواهد گشت. بعداً 850 مشت کامپیوتر با هم پیوستند ، فضانوردان دوباره به هم پیوستند ، عقاب غرق شد و یک “سوختگی” 150 ثانیه ای کلمبیا را از نیروی جاذبه ماه جدا کرد. در بازگشت ، یک نوار موسیقی به زندگی روزمره دامن می زد – مورد علاقه کالینز “همه به ماه رفتند” از جاناتان کینگ بود و پخش تلویزیونی به زمین. نزدیک به خانه ماژول خدمات تخلیه شد و فضانوردان برای ملاقات خود ، در ناو USS هورنت ، در آن سوی یک سد قرنطینه ، با رئیس جمهور ریچارد نیکسون ، و تحسین جهانی آماده شدند.

خدمه بازگشتی آپولو 11 ، باوز آلدرین ، مایکل کالینز و نیل آرمسترانگ ، که از چپ به راست در اتومبیل اصلی دیده می شوند ، در هنگام رژه در برادوی و خیابان پارک در نیویورک ، در 13 آگوست 1969 ، با نوار تیک تیک باران می شوند.
خدمه آپولو 11 ، باز آلدرین ، مایکل کالینز و نیل آرمسترانگ ، که از چپ به راست در ماشین اصلی دیده می شوند ، در هنگام رژه در برادوی و خیابان پارک در نیویورک ، در 13 آگوست 1969 ، با نوار تیک تیک باران می شوند. عکس: رویترز

مایکل ، پسر جیمز کالینز ، یک سرباز و همسرش ، ویرجینیا (نیو استوارت) ، در رم ، جایی که پدرش مشغول خدمت بود ، متولد شد و بعدا خیالش راحت شد که این کار او را از هرگونه رژه شهر زادگاه نجات داد. کالینز پدر به عنوان یک ژنرال دو ستاره بازنشسته شد ، یکی از عموهای مایکل مدتی رئیس ستاد ارتش بود و دیگری سرتیپ. برادرش سرهنگ شد ، و پسر عموی هم سرگرد.

کودکی مشا future فضانورد آینده او را به اوکلاهما ، نیویورک ، پورتوریکو ، جایی که برای اولین بار پرواز کرد ، و ویرجینیا برد. وی در مدرسه پسرانه سنت آلبانس در واشنگتن دی سی تحصیل کرد و در سال 1952 از آکادمی نظامی وست پوینت در ایالت نیویورک فارغ التحصیل شد. در آنجا او با اد وایت که در آتش سوزی آپولو 1 1967 کشته می شد هم کلاس بود.

کالینز که پیوستن به نیروی هوایی ایالات متحده را ترجیح داده بود ، پیش از این در سال 1953 در کلمبوس ، می سی سی پی و سپس در واکو ، تگزاس آموزش دید و برای آموزش پیشرفته جنگنده های روزانه در F-86 Sabers در پایگاه نیروی هوایی نلیس در لاس وگاس ، نوادا رفت. اواخر جنگ کره ، او تحویل سلاح هسته ای را با بیست و یکمین بال جنگنده بمب افکن در پایگاه جورج در کالیفرنیا فرا گرفت. سپس بال به شومونت فرانسه فرستاده شد ، جایی که در سال 1956 ، با آتش سوزی F-86 او مجبور به نجات شد ، تجربه ای که باعث افزایش اعتماد به نفس او در مورد مدیریت شرایط چسبناک می شود. اسقفی بود ، در حالی که در فرانسه بود با پاتریشیا فینگان ، کاتولیک از بوستون ازدواج کرد.

کالینز در سال 1957 به ایالات متحده بازگشت ، آرزو داشت که به مدرسه خلبانی آزمون پایه ادواردز در کالیفرنیا برود ، اما آنچه او بدست آورد یک دوره نگهداری سخت در پایگاه Chanute در ایلینوی بود. وی سپس به یک خدمه آموزش یگان در هواپیماهای جدید فرماندهی کرد. منظور از 1960 ، جنگنده بمب افکن F-105 Thunderchief Mach 2 ، در نلیس بود. در ماه اوت ، ارسال ادواردز به او منتقل شد ، و این باعث شد که او F-104 Starfighters را در ارتفاع 18 مایلی بالاتر از زمین پرواز کند.

فرود ماه در آپولو 11 در سال 1969. مایکل کالینز که از دور شاهد زمین بود ، یک مدافع جدی زیست محیطی شد

دو سال بعد وی به عنوان یکی از فضانوردان برنامه Gemini “New Nine” ناسا رد شد ، اما در اکتبر 1963 یکی از 14 نفر بعدی شد. هدف از برنامه عطارد (1961-63) قرار دادن فضانوردان در فضا بود. جوزا در مورد آماده شدن برای آپولو و مهتاب ، کار ، مانور و لنگر انداختن در مدار زمین بود. کالینز گفت: “با یک قسمت منطق زیرک ، و نه قسمت شانس کور ، من صلاحیت داشتم.”

اولین اقدام وی به فضا از 18 تا 21 ژوئیه 1966 ، در Gemini 10 با جان یانگ بود. در 8 جوزا در ماه مارس ، آرمسترانگ اولین بارگیری مداری سخت را با یک وسیله نقلیه هدف Agena انجام داده بود ، اما پس از خارج شدن از کنترل فضاپیما مجبور به پایان دادن به مأموریت شد – “این ناراحت کننده بود” ، آرمسترانگ اظهار کمرنگی کرده بود. جوزا 9 نیز با مشکلاتی روبرو شد ، اما جوزا 10 یک پیروزی بود – حتی اگر یانگ و کالینز به دلیل کم حرف بودن توسط زمین کنترل شدند.

کالینز 89 دقیقه را صرف “فعالیتهای اضافی وسایل نقلیه” (راهپیمایی های فضایی) در Gemini 10 کرد ، یک بار “در سکوت کامل و با صافی و آرامش مطلق در سراسر جهان پرواز می کرد. حرکتی از لطف عالی که باعث می شود وقتی در ارابه پهلو ایستاده ام و در آسمان شب قدم می زنم احساس خداگونه بودن کنم. “

پهلوگیری Agena موفقیت آمیز بود و صنعت دوقلو را به سرعت 475 مایل سوق داد – و قرار ملاقات با Agena رها شده Gemini 8 که از آن یک بسته ریز شهاب سنگ آزمایشی را برد. با این وجود چشم فضانوردان شروع به آبریزش کرد و پس از تصور نشتی هیدروکسید لیتیوم از گلدان در لباس فضایی آنها موقتاً کور شد و به طور موقت تقریباً کور شدند. و آنچه کالینز بعنوان “دیدنی ترین عکسهای گرفته شده در برنامه فضایی” خوانده است ، هنگامی که دوربین او به داخل خلا تبدیل شد ، از بین رفت.

حتی قبل از پرواز آپولو 11 ، کالینز تصمیم گرفته بود که ، مگر اینکه مأموریت شکست بخورد ، آخرین کار او خواهد بود. پس از آن او به عنوان سرهنگ از USAF خارج شد ، مدت کوتاهی دستیار وزیر امور خارجه تحت نیکسون بود – قبل از اینکه “نقرس و لهجه ضعیف انگلیسی” پیدا کند ، این کار را ترک کرد و سپس مدتی را به عنوان مدیر موزه ملی هوا و فضا در واشنگتن دی سی گذراند.

مایکل کالینز ، مرکز ، با همکاران خدمه آپولو 11 ، وز آلدرین ، چپ و نیل آرمسترانگ ، راست ، در یک فیلم از فیلم در سایه ماه ، 2007.
مایکل کالینز ، مرکز ، با همکاران خدمه آپولو 11 ، وز آلدرین ، چپ و نیل آرمسترانگ ، راست ، در یک فیلم مستند از The Shadow Of The Moon ، 2007. عکس: THINKFILM Nasa / Allstar

افتخارات فراوان وی شامل مدال آزادی ریاست جمهوری بود که در سال 1969 اعطا شد. او از دور شاهد زمین ، یک مدافع جدی زیست محیطی شد. او خود را به عنوان یک خوش بین دائمی توصیف کرد ، که کاملاً از بازی در آپولو 11 راضی بود و در یک فیلم مستند ، در سایه ماه ، 2007 ، درباره ماموریت های ماه ناسا در اواخر دهه 1960 و اوایل دهه 70 ظاهر شد. بعداً او اعتراف کرد که از کیش شهرت تحریک شده است.

در سال 2019 ، در پنجاهمین سالگرد فرود ماه ، او گفت: “من ممکن است ، در زمان های عادی ، یک یا دو ماه بدون اینکه به آن فکر کنم ، بروم. اما وقتی این کار را انجام می دهم ، با وضوح زیادی برمی گردد ، بیش از آنچه حدس می زدم. “

کالینز چندین کتاب از جمله کتاب پر زرق و برق حمل آتش (1974) را که به همسرش اختصاص داشت نوشت. پاتریشیا در سال 2014 و پسرشان مایکل در سال 1993 درگذشت.

از کالینز دو دختر به نام های کیت و آن ، هفت نوه و یک خواهر زنده مانده اند.

مایکل کالینز ، فضانورد ، متولد 31 اکتبر 1930 ؛ درگذشت 28 آوریل 2021

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.