تئوری جدید می گوید: رویاهای عجیب و غریب ما را برای چیزهای غیر منتظره تربیت می کنند | علوم اعصاب

این یک سناریوی کاملاً رایج است: برای خرید مقداری شیر به سوپرمارکت محلی خود می روید ، اما تا زمان رسیدن به مزرعه ، بطری شیر تبدیل به ماهی گویا می شود. سپس به یاد می آورید که آزمون ریاضیات GCSE خود را صبح برگزار کرده اید ، اما نزدیک به سه دهه است که در یک درس ریاضی شرکت نمی کنید.

رویاها می توانند به طرز گیج کننده ای عجیب و غریب باشند ، اما طبق یک نظریه جدید در مورد اینکه چرا ما رویا می بینیم ، این تمام موضوع است. با تزریق برخی عجایب تصادفی به وجود هیاهو ، رویاها ما را برای کنار آمدن با موارد غیر منتظره مجهزتر می کنند.

این سوال که چرا ما خواب می بینیم مدتهاست دانشمندان را از هم جدا کرده است. ذهنی ذهنی رویاها و فقدان هر وسیله ای برای ضبط آنها ، اثبات دلیل وقوع آنها یا حتی تفاوت آنها بین افراد را بسیار سخت می کند.

اریک هول ، استادیار تحقیقاتی علوم اعصاب در دانشگاه تافتس ، گفت: “در حالی که فرضیه های مختلف مطرح شده است ، اما ماهیت پراکنده ، توهم زا و روایی رویاها با ماهیتی که به نظر می رسد فاقد هرگونه عملکرد خاصی است ، در تضاد است.” در ماساچوست ، ایالات متحده است.

هول با الهام از بینش اخیر در مورد چگونگی یادگیری “شبکه های عصبی” ماشین ، هول نظریه ای جایگزین ارائه داده است: فرضیه مغز پوشیده.

یک مشکل رایج در مورد آموزش هوش مصنوعی (AI) این است که با داده هایی که روی آنها آموزش داده شده بیش از حد آشنا می شود ، زیرا فرض می کند که این مجموعه آموزشی نمایشی کامل از هر چیزی است که ممکن است با آن روبرو شود. دانشمندان سعی دارند با وارد کردن هرج و مرج در داده ها ، به صورت ورودی های پر سر و صدا یا خراب ، این “برازش” را حل کنند.

هول پیشنهاد می کند که مغز ما هنگام خواب هم چیزی مشابه انجام دهد. به ویژه هرچه پیر می شویم ، روزهای ما از نظر آماری بسیار شبیه به یکدیگر می شوند ، به این معنی که “مجموعه آموزش” ما محدود است. اما هنوز هم باید بتوانیم توانایی های خود را به شرایط جدید و غیر منتظره تعمیم دهیم – خواه این حرکات و واکنش های جسمی ما باشد ، یا روند ذهنی و درک ما. ما نمی توانیم هنگام بیداری سر و صدا به طور تصادفی به مغز خود تزریق کنیم ، زیرا باید تمرکز خود را روی کارهای انجام شده انجام دهیم و آنها را تا حد ممکن با دقت انجام دهیم. اما خواب مسئله دیگری است.

با ایجاد یک نسخه عجیب و غریب از جهان ، رویاها ممکن است درک ما از آن را ساده تر و کاملاً گردتر کنند. هول گفت: “این عجیب بودن رویاها در واگرایی از تجربه بیداری است که به آنها عملکرد بیولوژیکی می بخشد.”

وی ادعا می کند که در حال حاضر ، برخی شواهد از تحقیقات علوم اعصاب برای حمایت از این موضوع وجود دارد. به عنوان مثال ، یکی از قابل اطمینان ترین راه های برانگیختن رویاها درباره اتفاقی که در زندگی واقعی رخ می دهد ، انجام تکراری یک کار جدید مانند یادگیری حقه بازی یا آموزش مکرر شبیه ساز اسکی است ، در حالی که بیدار هستید. تمرین بیش از حد برای انجام این کار باعث ایجاد این پدیده بیش از حد مناسب می شود ، به این معنی که مغز شما سعی می کند فراتر از مجموعه آموزش خود را هنگام خواب با ایجاد رویا تعمیم دهد. این ممکن است به ما توضیح دهد که چرا ما اغلب در انجام کارهای بدنی مانند دستکاری ، به دنبال یک خواب خوب شبانه بهتر می شویم.

اگرچه فرضیه هول هنوز آزمایش نشده است ، اما یک مزیت این است که پدیدارشناسی رویاها – به ویژه محتوای پراکنده ، توهم زا و روایی آنها – را جدی می گیرد ، نه اینکه آن را به عنوان یک محصول جانبی غیرقابل توضیح سایر فرایندهای مغزی ببیند. حتی تجربه فعالیتهایی به ظاهر غیر مرتبط ، اما از نظر جسمی مشابه ، ممکن است فوایدی داشته باشد: به عنوان مثال ، خواب دیدن پرواز ممکن است تعادل و ثبات شما را هنگام دویدن بهبود بخشد.

پروفسور مارک بلاگروو ، مدیر آزمایشگاه خواب دانشگاه سوانسی ، متخصص در مطالعه خواب و رویاها ، گفت: “این همه قابل قبول است.” “این نظریه پیشنهاد می کند که ما در خواب چیزهایی را که در طول روز آموخته ایم تعمیم دهیم. بنابراین در نظریه های مختلف فعلی دیگر نظیر نظریه اخیر Nextup که بر اساس آن رویاها به جستجوی انجمن های جدیدی از آنچه اخیراً آموخته شده است ، می گنجد.

“با این حال ، مانند بسیاری از نظریه های مبنی بر اینکه خواب دیدن کارکردی دارد ، هنوز هیچ مدرکی وجود ندارد که خواب دیدن چیزی بیش از یک پدیده epiphenomenon ، یک محصول جانبی بی عملکرد فعالیت عصبی باشد.

حتی اگر فعالیت عصبی مانند خواب REM دارای عملکرد باشد ، این نشان نمی دهد که خواب همزمان [we experience during REM sleep] در این عملکرد نقشی دارد. “

حتی در این صورت ، این نظریه جدید ممکن است روانشناسان و دانشمندان علوم مغز و اعصاب را ترغیب کند تا آزمایش هایی انجام دهند تا آزمایش کنند آیا رویاها به ما کمک می کنند تا از آنچه آموخته ایم تعمیم دهیم.

نظریه های دیگر برای اینکه چرا خواب می بینیم

این س ofال که چرا خواب می بینیم دانشمندان و فلاسفه را از هزاران سال قبل مجذوب خود کرده است ، اما هنوز توضیح درستی برای دلیل انجام این کار نداریم. در اینجا برخی دیگر از نظریه های اصلی وجود دارد:

  • فرویدی تئوری: زیگموند فروید معتقد بود که رویاها نمایانگر “تحقق پنهان آرزوهای سرکوب شده” هستند و از محتوای آشکار و نهان تشکیل شده اند. محتوای آشکار به مناظر ، اصوات و خط داستانی رویا اشاره دارد ، در حالی که محتوای نهفته معنای نمادین پشت خواب است ، که نشان دهنده خواسته های ناخودآگاه خواب بیننده است.

  • حافظه ادغام تئوری: شاید رویاها فقط تکرار وقایع گذشته باشند. ما خاطرات خود را در هنگام خواب تحکیم می کنیم ، و طبق این نظریه ، رویاها بازتاب آن هستند. مطمئناً ، شواهدی وجود دارد که توالی های خاصی از شلیک عصبی را که در زمان بیداری مشاهده می کنیم ، گاهی در هنگام خواب “پخش” می کنند.

  • تهدید شبیه سازی تئوری: این تصور می شود که رویاها یک مکانیسم دفاعی بیولوژیکی باستان است ، که به ما امکان می دهد از پس تهدیدات برآییم. اساساً ، آنها یک محیط واقعیت مجازی را برای رویاپرداز فراهم می کنند تا در آن مهارت های مهم بقا را تمرین کند.

  • فعال سازی سنتز تئوری: شاید رویاها فقط یک رشته تصادفی از خاطرات است که با هم ریخته می شوند. در این صورت ، آنها ممکن است ما را تحریک کنند تا ارتباطات جدید برقرار کنیم ، و یا باعث ایجاد اعتراضات خلاقانه در هنگام خواب شویم.

  • یکدلی تئوری: رویاها ممکن است با عملکردی تکامل نیافته باشند ، اما وقتی آنها را با افراد دیگر به اشتراک بگذاریم یکی از آنها به دست می آید. شبیه به اشتراک گذاری داستان ها ، رویاها ممکن است در ایجاد همدلی بین مردم کار کنند.

  • هیجانی مقررات تئوری: این پیشنهاد می کند که رویاها از تاریخ عاطفی ما ساخته شده اند و ممکن است به ما در پردازش و تنظیم احساسات کمک کنند.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *