بورلی کلاری ، نویسنده محبوب کودکان ، در 104 سالگی درگذشت | کتابها

بورلی کلاری ، نویسنده مشهور کودکان که خاطراتش از دوران کودکی اورگان برای میلیون ها نفر از طریق رامونا و بیزوس کویمبی و هنری هوگینز به اشتراک گذاشته شد ، درگذشت. او 104 ساله بود.

ناشر Cleary ، هارپر كولینز روز جمعه اعلام كرد كه نویسنده روز پنجشنبه در شمال كالیفرنیا ، جایی كه از دهه 1960 زندگی می كرد ، درگذشت. هیچ علتی برای مرگ اعلام نشده است

كلیاری كه به عنوان كتابدار آموزش دیده بود ، نوشتن كتاب شروع به كار نكرد تا اوایل دهه 30 زندگی اش هنگامی كه هنری هاگینز را نوشت ، كه در سال 1950 منتشر شد. خواهر کوچکترش ، رامونا. آنها در یک خانه پایین و سالم در خیابان کلیکیتات ساکن هستند – یک خیابان واقعی در پورتلند ، اورگان ، شهری که کلیاری بیشتر جوانی خود را در آنجا گذرانده است.

از جمله عناوین “هنری” هنری و ریبسی ، هنری و مسیر کاغذی و هنری و بیزوس بودند.

رامونا ، شاید شناخته شده ترین شخصیت او ، تنها با ذکر مختصر در اولین حضور در هنری هاگینز بود.

“همه بچه ها به نظر می رسید که فقط بچه هستند ، بنابراین من یک خواهر کوچک را انداختم و او از بین نرفت. او مدام در هر کتابی ظاهر می شد. “او در یک مصاحبه تلفنی مارس 2016 از خانه اش در کالیفرنیا گفت.

خود كلیاری تنها یك كودك بود و گفت كه این شخصیت آینه نیست.

وی گفت: “من دختر كوچكی خوش رفتار بودم ، نه آنكه می خواستم باشم.” “در آن روزها ، در سن رامونا ، بچه ها بیرون بازی می کردند. ما طناب کشی و طناب بازی می کردیم و من آنها را دوست داشتم و همیشه زانوهایم را بریده بودم. “

در کل ، هشت کتاب در مورد Ramona بین Beezus و Ramona در سال 1955 و Ramona’s World در 1999 وجود داشت.

كلیاری اخیراً در حال نوشتن نبود زیرا اظهار داشت كه “برای نویسندگان مهم است كه بدانند چه موقع ترك كنند”.

“من حتی از شر ماشین تحریر خلاص شدم. مورد خوبی بود اما از تایپ کردن متنفرم. وقتی شروع به نوشتن کردم ، دریافتم که بیشتر از آنچه می خواهم بگویم به تایپ کردن خود فکر می کنم ، بنابراین آن را بلند نوشتم ، “او در مارس 2016 گفت.

اگرچه قلم خود را کنار گذاشت ، اما سه کتاب محبوب ترین کتاب خود را با سه هوادار مشهور – امی پوهلر بازیگر و نویسندگان کیت دی کامیلو و جودی بلوم – که پیش نویس نسخه های جدید آن است ، دوباره منتشر کرد.

کلاری ، شخصی که خودش را توصیف می کند ، “شخص شیادی” است ، گفت که یک دلیل ساده وجود دارد که او شروع به نوشتن کتاب های کودکان می کند.

“به عنوان كتابدار ، كودكان همیشه از كتاب های” بچه هایی مثل ما “می خواستند. خوب ، هیچ کتابی در مورد بچه هایی مانند آنها نبوده است. بنابراین وقتی نشستم تا بنویسم ، متوجه شدم که درمورد نوع بچه هایی که بزرگ شده ام می نویسم. ”کلیاری در مصاحبه ای با آسوشیتدپرس در سال 1993 گفت.

وی در سال 2000 توسط کتابخانه کنگره به عنوان یک افسانه زنده نامگذاری شد. در سال 2003 ، وی به عنوان یکی از برندگان مدال ملی هنر انتخاب شد و با جورج دبلیو بوش دیدار کرد. کتاب های او جوایزی را به دست آورده و در محافل ادبی بسیار گسترده مورد ستایش قرار گرفته است.

او دو جلد کتاب زندگی نامه ، برای دختران جوان ، دختری از یامهیل ، در دوران کودکی و دو پا خودم ، تهیه کرد که داستان دانشکده و سالهای جوانی وی تا زمان اولین کتابش را روایت می کند.

“به نظر می رسد که من با یک خاطره غیر معمول بزرگ شده ام. مردم از چیزهایی که من به یاد می آورم متعجب شده اند. من فکر می کنم این امر ناشی از زندگی در انزوا در یک مزرعه در شش سال اول زندگی من است که فعالیت اصلی من مشاهده آن بود. “

کلاری در 12 آوریل 1916 در مک مین ویل ، اورگان ، بورلی بون متولد شد و در زمانی که خانواده در مدرسه بود ، در یک مزرعه در یامهیل زندگی می کرد. او یک خواننده کند بود ، که علت آن را بیماری و یک معلم کلاس اول روحیه می دانست که او را با گرفتن یک اشاره گر با نوک استیل از پشت دستانش تنبیه می کند.

کلاری به AP گفت: “من در کلاس اول آبله مرغان ، آبله و التهاب لوزه داشتم و به نظر می رسید هیچ کس فکر نمی کند که با مشکل خواندن من ارتباط داشته باشد.” “من تازه دیوانه و عصیان کردم.”

وی گفت: در کلاس ششم یا هفتم ، “من تصمیم گرفتم که قصد دارم داستان های کودکان را بنویسم.”

کلاری از کالج مقدماتی در انتاریو ، کالیفرنیا و دانشگاه کالیفرنیا ، برکلی فارغ التحصیل شد ، جایی که با همسرش کلارنس آشنا شد. آنها در سال 1940 ازدواج کردند. کلارنس کلاری در سال 2004 درگذشت. آنها والدین دوقلوها بودند ، یک پسر و یک دختر متولد 1955 که از کتاب او میچ و امی الهام گرفتند.

کلاری در دانشگاه واشنگتن علوم کتابداری تحصیل کرد و در جنگ جهانی دوم به عنوان کتابدار کودکان در یاکیما ، واشنگتن و کتابدار پست در بیمارستان ارتش اوکلند کار کرد.

کتاب های او به بیش از دوازده زبان ترجمه شده است و از برنامه های تلویزیونی ژاپن ، دانمارک و سوئد بر اساس سری هنری هاگینز الهام گرفته است.

یک بار از کلاری س wasال شد که شخصیت محبوب او چیست؟

“آیا مادر شما فرزند مورد علاقه ای دارد؟” او پاسخ داد.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *