بررسی چهار کوارتت – رالف فاینس با مونولوگ پررنگ تی اس الیوت پیروز می شود | تئاتر

بزمانی که تی اس الیوت آخرین شعر عالی خود را نوشت ، او به امید نمایش دادن به مخاطبان بیشتر به نمایشنامه نویسی روی آورده بود (خطوط آغازین سوخته نورتون ، اولین رباعی ، باقی مانده از قتل در کلیسای جامع است). بنابراین اقتباس رالف فاینس و جیمز داکر از این اشعار بهم پیوسته حاوی روحیه الیوت است و برای بوت شدن جذابیت زیادی دارد و فاینس آنها را به صورت مونولوگ اجرا می کند.

اما تولید مشترک تئاتر رویال بات و رویال و درنگیت ، نورتهمپتون ، یک کار پر خطر است. به عنوان مراقبه در مورد زمان ، ایمان و معنا ، شعرها با معماهای فلسفی ، پارادوکس ها ، تکرارها و اشارات مبهم به متن های دیگر (کمدی الهی ، مهاباراتا ، مکاشفه های عشق الهی) پر می شوند. در بعضی مواقع آنها به نظر می رسد مانند یک سری بیداری های عرفانی یا حتی جنجال های نفوذ ناپذیر هستند ، و به نظر می رسد بیشتر مناسب شکل صوتی برای انتزاعات خود هستند – TS Eliot یک ضبط (بریده ، مغزی ، چوبی) و همچنین John Gielgud (مناقصه ، حمل و نقل) ایجاد کرد.

فاینس – که یک نسخه صوتی نیز ضبط کرده و این نمایش را کارگردانی می کند – آخرین قطره درام را از شعر بیرون می کشد. پابرهنه و لباس راحتی ، در آغاز کار گیج و کودکانه به نظر می رسد ، چهار پا نشسته و شخصیتش از همه یقینات محروم است.

لحظاتی وجود دارد که فقط چگونگی انعطاف پذیری شعر را برای گوش تقویت می کند: پارادوکس ها جنون آور است ، لحن شبیه خطبه و بازجویی از کلمات درون گرایانه و مسخره است. اما مه در حالی که فاینس صحنه ها را با چنان شکوه چند منظوره ای متحرک می کند ، بلند می شود که ما را مشتاق نگه می دارد و هنگامی که او خطوط را به طور فیزیکی اجرا می کند ، زبان شفاف و قدرتمند می شود.

در بهترین حالت ، فاینس صمیمی و سرآمد است ، به بالای صحنه نزدیک می شود تا جایی که انگشتان پای او لبه های آن را بگیرد و خطوط را با چنان عبوری تزریق کند که به نظر می رسد تازه جلا داده شده است. او نمایشی آشکار را برای تولید به ارمغان می آورد و بعضی از بخشها نزدیک به گفتگوی شکسپیر به نظر می رسند.

Fiennes در چهار رباعی.
نورانی … فاینس در چهار رباعی. عکس: مت همفری

او در مورد شروع و پایان ، زندگی و مرگ صحبت می کند ، و خطوط حاوی آسیب اصلی الیوت است – سه شعر از چهار شعر در زمان جنگ جهانی دوم سروده شده است ، زمانی که او به عنوان نگهبان آتش کار کار می کرد ، و بمباران لندن را از پشت بام ها مشاهده می کند – اما آنها تحمل می کنند بازتابهای جدیدتر همه گیر ، و تقلا برای یافتن معنی در پیامدهای آن. او می گوید: “ما تجربه داشتیم اما معنی آن را از دست دادیم و” زمان هیچ درمان کننده نیست “.

وی در ابتکاری ترین حالت خود ، کمدی را در کنایه الیوت می یابد و موفق می شود ما را سر و صدا کند. “شما می گویید من در حال تکرار سخنان قبلی خود هستم. من دوباره می گویم ، “او می گوید ، در حالی که چانه از جا در می آید و تقریباً با یک چشمک زدن.

یک لحظه پر شور در East Coker وجود دارد که در وسط حمله رعد اسا هنگامی که سالن ها مجبور به بسته شدن شدند ، نوشت: چراغ های صحنه ناگهان خاموش می شوند و ما در تاریکی می نشینیم ، به سخنان Fiennes گوش می دهیم. لحظه هایی از این نورپردازی ها مانند آتش بازی احساس می شوند ، ارزش انتظار را دارند اگرچه ما تعداد بیشتری از آنها را می خواهیم.

الیوت گفت که برای لذت بردن از شعر ، درک شعر ضروری نیست اما قفل شدن در متن ، گاهی ناامیدکننده است ، که علی رغم تلاش های عمیق فاینز ، به خود پیچ ​​می خورد.

آنچه از نظر معنایی از دست می دهیم ، اغلب در جو و اثر به دست می آوریم. در ابتدای هر شعر ، فاینس مجموعه هیلدگارد بچلر را که متشکل از دو دیوار گردان است دستکاری می کند. فاینس آنها را به زوایای مختلفی تبدیل می کند و آنها به طور همزمان تمیز و مینیمالیستی به نظر می رسند – نشانه ای از مدرنیسم الیوت – و وقتی که فاینس درباره “سنگهای قدیمی قابل رمزگشایی” صحبت می کند ، به اسلب های قدیمی و عرفانی استون هنج شباهت دارند.

نورپردازی تیم لوتکین و طراحی صدای کریستوفر شات جلوه های ظریف و خوش ساختی را نیز ایجاد می کنند ، از صدای موج های خرد شده در آغاز بازی The Dry Salvages (با الهام از صخره های ساحل ماساچوست) گرفته تا صدای حمله رعد اسا در East Coker .

الیوت امیدوار بود که در نمایشنامه های خود نگرانی های جدی را به صحنه بیاورد. این تولید جسورانه این کار را انجام می دهد و جسارتی دارد که باید از آن به عنوان نشانگر تئاتر پسا همه گیر استقبال کرد. بدون عذرخواهی پیچیده ، هیچ امتیازی به بیننده نمی دهد اما از ما می خواهد فکر کنیم ، درگیر شویم ، تمرکز کنیم ، و ارزش آن را دارد که سر خود را خراش دهیم.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.