بررسی ساخت رودین – نه یک تندرو ، فقط یک نبوغ قدیمی و ساده | آگوست رودین

تیاو از پنجره های بزرگ تیت مدرن عبور می کند و رمان نویس بالزاک را کاملاً روشن می کند. صورت او عصبانی و سختگیر است ، بدن او با یک لباس عظیم و بی شکل غوطه ور است. این عدم وجود فرم تعریف شده دقیقاً همان چیزی است که پاریسی ها را به وحشت انداخت در زمان رونمایی از مدل گچ تمام قد رودن برای یک بنای یادبود در سال 1898.

از نظر رمان نویس و منتقد هنر ، امیل زولا ، رودن هنرمندی عالی بود که می توانست بنای یادبودی از وقایع نگاری گسترده سیاست و زندگی مدرن را بسازد و او را در دریافت این کمیسیون معتبر یاری کرد. اما وقتی رودین این مدل را به نمایش گذاشت ، همه جهنم از بین رفت. با نگاهی به حضور عجیب و غریب آن ، می فهمم که چرا می توان رودن را بنیانگذار مجسمه سازی مدرن دانست.

قبل از سال 1898 ، هنر مجسمه سازی در مورد به تصویر کشیدن بدن انسان بود. از زمان یونان باستان ، هنرمندان اروپایی آناتومی را مطالعه می کردند و سعی داشتند عضلات و حرکات اشکال دقیق انسانی را نشان دهند. اما بالزاک بدن ندارد. به جای او یک لباس مجلسی غول پیکر تهیه کرده است. برای نشان دادن اینکه چقدر بادکنک باد شده یک سازه او عجیب است ، این نمایش شامل یک مطالعه است که در آن رودن به معنای واقعی کلمه مجسمه ای از یک لباس پوشیدن خالی ، بدون سر ، فقط با پا برای ایستادن ساخته است. Rodz’s Balzac یک مجسمه سورئالیستی است ، 36 سال قبل از مانیفست جنبش. پنهان کاری وحشتناک گوشت نویسنده در زیر یک لباس ، بنابراین او با لباس شخصی خود شبح می شود ، پیش بینی The Enigma of Isidore Ducasse – یک ماشین خیاطی پیچیده شده در پتو و طناب بسته شده است.

این استدلال این نمایشگاه است ، به طور خلاصه کمی ادعا. رودن ، اصرار دارد ، هنرمندی است که متعلق به اینجا ، در تیت مدرن است. او جد دوشان و وارهول است ، با “قطعه” ، “تصاحب” و “تکرار” وسواس دارد. برای بیان این نکته ، متصدیان موزه رودن در پاریس را به دلیل عجیب ترین و عجیب ترین یادگارهایش – به طور عمده گچ بری ها ، از جمله پا قطع شده روی پایه ، دستهای جداشده و یک سری پروازهای فانتزی که رودین برهنه های کوچک را درون آن قرار داده است ، هجوم آورده اند. گلدان های سرامیکی آنتیک انگار که دارند حمام می کنند.

مدتی طول کشید تا رودین به شهرت و موفقیت دست یابد. وی که در سال 1840 فقیر به دنیا آمد ، نتوانست به مدرسه عالی هنرها راه یابد و در عوض مهارت های خود را به عنوان دستیار در کارگاه های مختلف فرانسه و بلژیک فرا گرفت. برهنه مردانه او The Age of Bronze – که باعث می شود نمایش زیبا اگر از نظر فکری گیج شود تیت مدرن – باعث شد نام او جنجال ایجاد کند. این واقعیت بسیار واقعی بود او متهم شد که به جای استفاده از استعداد هنری ، آن را از مدل خود بیرون کشیده است.

فوق العاده ... مطالعه برای متفکر - آگوست رودین.
فوق العاده … مطالعه برای متفکر – آگوست رودین. عکس: موزه رودن

در سال 1880 او دروازه های جهنم را راه اندازی کرد ، دیدگاهی آبشار از گناهکاران عذاب دیده از جهنم دانته ، که برای آن بسیاری از نمادین ترین اشکال خود را طراحی کرد – از جمله “متفکر” ، که این نمایش بازیگران فوق العاده ای دارد. هنگام ورود به نمایشگاه ، با مجسمه مرمر او بوسه روبرو می شوید ، گنجینه ای از تیت که به عنوان پرتره زناکاران در جهنم آغاز شد.

اما چیزهایی که این نمایش ادعا می کند بیشتر قرن بیستم یا بیست و یکم در مورد رودن است ، مربوط به سن خودش است. سیستم شبه کارخانه ای که او برای خنثی کردن مدل های گچ و قالب های برنزی از طرح های خود استفاده می کرد ، پیش بینی اساسی “چند برابر” امروز نبود. خیلی ویکتوریایی بود. در دورانی که هیچ خانه ای از طبقه متوسط ​​بدون وجود مجسمه های نیم تنه افراد مشهور بر روی قطعه ساخته شده ، مجسمه سازی تولید انبوه محبوب بود. در داستان شرلوک هولمز ماجراجویی شش ناپلئون روایت روشنی از این کارگاه ها وجود دارد.

بنابراین جای تعجب نیست که رودن ، با تجربه کارگاه های صنایع دستی ، مجسمه سازی را نوعی صنعت تصور کرد. این باعث نمی شود او جف کونز باشد. رودن دوست داشت در خشت مجسمه سازی کند و فرم هایی را در دستانش شکل دهد. از آن گل های اصلی ، همه چیز دیگر سرازیر می شد. کارمندان ماهر به او کمک کردند تا گچ بری ایجاد کند و دستگاهی به نام پانتوگراف به او امکان می دهد ابعاد گچ های بزرگ یا کاهش یافته را به طور چشمگیری محاسبه کند. یک مثال رویایی در اینجا یک سر بزرگ به طرز عظیم بزرگ شده یکی از The Burghers of Calais است. سپس به منبت کاران سفارش داد تا آنها را در سنگ مرمر تولید کنند و بنیانگذاران آنها را به صورت برنز ریخته کنند.

رودین مدرنیست مرتباً در برابر رودن قرون وسطایی قرار می گیرد ... آگوست رودین ، ​​موزیک تراژیک ، 1890.
رودین مدرنیست مرتباً در برابر رودن قرون وسطایی قرار می گیرد … آگوست رودین ، ​​موزیک تراژیک ، 1890. عکس: Christian Baraja / Studio SLB / مجموعه های موزه رودن ، پاریس

متأسفانه ، نمایشگاه این روند پیچیده را بررسی نمی کند. در عوض در مورد گچ بری ها وسواس می ورزد. از آن لذت بردن از این روش کاملاً زیباشناختی است ، زیرا هرگونه تلاش برای درگیر کردن با استدلالهای آن بی فایده است. با این حال تئوری نمی تواند نبوغ او را سرکوب کند. راه هایی که او برای تولید ایده هایش با تولید مثل بازی می کرد ، هدف هنر او نیست – آنچه مهم است بیانگر دید او است. رودن آن را در همه جا نمایش می دهد. تخیل او بسیار جسورانه ، بسیار جسورانه است. یک قطعه مرمر که شامل دو حوری پوره ماده است که در حال عشق ورزیدن هستند. در کنار آن آبرنگ های بخارپز زنانی دیده می شود که در آب آبی استحمام می کنند.

شما باید آن را به کیوریتورها بسپارید. آنها مانع نمی شوند. با این وجود رودین مدرنیست مرتباً در برابر رودن قرون وسطایی قرار می گیرد. مشکلی که در حذف زمینه بیوگرافی یا معنای شمایل نگارانه وجود دارد و فقط دادن یک زیبایی زیبایی از گچ بری های عجیب و غریب ، این است که می تواند هنر وی را به طور جدی نادرست معرفی کند. گروهی از چهره های خشمگین در رنج و عذاب در بالای یک ازاره به سبک رنسانس قرار می گیرند. آیا این کمی گره خورده از سادو مازوخیسم است؟ نه ، این تلاشی است برای به تصویر کشیدن ناراحت کننده ترین داستان در جهنم دانته ، داستان کنت اوگولینو و فرزندانش ، که در سیاهچال گرسنه جان خود را از دست دادند.

بدون آن داستان ، هدف از مجسمه رودن ربوده می شود. به همین ترتیب ، ما می بینیم تکه هایی از The Burghers of Calais – یک سر غول پیکر ، یک دست پیچیده – که به کنجکاوی تبدیل شده اند. اما آنها فقط در حال کار بر روی مطالعات هستند و در مقایسه با بازیگران گچ و اندازه کامل The Burghers پیش پا افتاده به نظر می رسند. در اینجا یک یادبود برای گروهی از داوطلبان قرن 14 وجود دارد که آماده بودند خود را برای نجات شهر خود به انگلیسی ها فدا کنند.

آن دست ها ، آن سرها – آنها همزمان و پرشور حرکت می کنند ، در یک مجسمه که مانند یک توده نیازمندانه است. رودن مدرن و باستانی نیست. او سخنور ، مستقیم و ساده است.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.