بررسی درون – سه مطالعه قفل اضطراب آور | تئاتر درخت نارنجی

منnside شامل سه مطالعه کوتاه در مورد این است که از دیدگاه سه زن مسن قفل شده و تنها می مانید (بخش دوم به “خارج” اختصاص دارد). با اجرای زنده روی صحنه تئاتر درخت نارنجی و به کارگردانی آنا هیمالی هوارد ، پاسخی است به بیماری همه گیر که گاهی لکنت زبان دارد اما همچنین روح تئاتر زنده را روی صفحه می گیرد.

بخش عمده ای از این درام در هنرهای نمایشی آن وجود دارد: مجموعه انتزاعی Shankho Chaudhuri تمیز و دلهره آور است ، درها و پنجره ها اغلب برای ترسیم مرز بین داخل و بیرون روشن می شوند ، در حالی که نورپردازی زیبای Jessica Hung Han Yun شامل یک کیفیت نقاشی با نور و تاریکی است ، همراه با نور فوری تر از ملودرام.

جسیکا مورین و ایشیا بنیسون در فیلم وقتی نرگس ها.
یک بیماری همه گیر که متعلق به خود ما نیست … جسیکا مورین و ایشیا بنیسون در فیلم “وقتی گل نرگس”. عکس: علی رایت

اولین و کاملترین نمایشنامه مونولوگ دبورا بروس ، گایدسکی و من است. این کمترین آمار از بین این سه مورد است که شامل دیانا (سامانتا اسپیرو) ، زن میانسالی است که مادرش تازه فوت کرده است. او وظیفه پاکسازی خانه خود به تنهایی را دارد.

او که غرق در تنهایی و غم و اندوه است ، در برابر نیروهای کوچکتر اطراف خود حرکت می کند و با شرکتی که حاضر به بازپرداخت وی برای “غار گربه ای” نامرغوب نیست ، از آنجا که به صورت آنلاین سفارش داده است ، نبرد می کند. مبادلات ایمیل با صدای بلند صحبت می شود ، و او در این صحنه ها شبیه نویسنده رسمی نامه در “بانوی نامه ها” از آلن بنت است ، با همان احساسات آواره ای که او را از ماندن در بی اندازه از دست دادن مادرش ، غم و اندوه خود و مجموعه پشیمانی و خودسرانه ای در میانسالی.

او آنقدر زن نیست که با خودش صحبت کند و کوچکترین اضطرابش را با همه جزئیات حضور داشته باشد. گاهی اوقات اینها خسته کننده هستند ، اما غمهای بزرگتری ایجاد می کنند. اسپیرو به عنوان یک دختر مجذوب چهره تنگ که با به یاد آوردن عاشقانه ای از دیرباز ، ناگهان در لحظات آسیب پذیری ، خودزبانی یا سرخوشی نرم می شود ، یک اجرای قدرتمند را ارائه می دهد.

وقتی Daffodils ، به نویسندگی Joel Tan ، دو دست است و دارای دوستی بین شخصیت های پیر و جوان است ، اما اجرای آن بسیار کندتر و متوقف شده است. مگ (ایشیا بنیسون) یک زن مسن تر است که در خانه بسته است و به نظر می رسد سامیا (جسیکا مورین) یک مراقب دولتی است که به وی مراجعه می کند ، هرچند این نقش هرگز به طور کامل توضیح داده نمی شود.

شخصیت ها در یک قفل زندگی می کنند ، اما این همه گیری متعلق به خود ما نیست. پیشنهاداتی در مورد دنیایی وجود دارد که استبدادی بیشتری دارد ، که در آن مگ ممکن است به دلیل تمایل خود به کار در دولت گزارش شود. این میکروب یک دیستوپی بسیار جالب است ، اما به نظر می رسد کاملاً محقق نشده است.

ارتباط بعید است… Fisayo Akinade و ساشا وینسلو در Ursa Major.
ارتباط بعید است… Fisayo Akinade و Sasha Winslow در Ursa Major. عکس: علی رایت

جو دبلیو وایت آخرین نفر از این سه نفر است و علی رغم فیلمنامه و شخصیت پردازی گاه عجیب و غریب آن ، حاوی پاتوس و خنده است. این دو دستی همچنین در مورد یک ارتباط بعید بین یک شخصیت جوان و پیر است ، اما احساس می کند با اجرای برنده Fisayo Akinade در نقش Jay ، یک دانشگاهی با OCD که با شخصیت بسیار عجیب و غریب Callisto (ساشا وینسلو) ، زنی با موهای آبی که در یک چادر در پارک زندگی می کند و اصرار دارد که او “بی خانمان” نیست بلکه “بی خانمان” است.

او را به تخت خود دعوت می کند و به او وعده غذایی می دهد ، اما این کالیستو است که به نظر می رسد در لحظه اتصال آنها او را از غم و اندوه نجات می دهد. به عنوان یک درام ، نمایش و پشت صحنه سنگین است و فیلم نامه صمیمیتی دارد که فقط احساس قانع کننده ای نمی کند (او مدت کوتاهی پس از ملاقات با او در مورد حمام حمام ناگهانی به او می گوید). اما شوخ طبعی آن نجات آن است و تا پایان قدرت غیر منتظره ای را جمع می کند.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *