بررسی تاریک ترین راز فوتبال – اضافی و بی امان | تلویزیون و رادیو

من یک بار – در لندن قدم می زد ، خیلی دیر شب – با مردی روبرو شد که مچ دست او را محکم گرفته بود و یک سگ را روی او گذاشته بود. جمعیتی در آنجا بودند ، پلیس در راه بود و وقتی من وحشت زده را متوقف کردم و خیره شدم ، یک ماشین آتش نشانی که اتفاقاً از آن عبور می کرد متوقف شد و خدمه آن بیرون آمدند و شروع به مداخله کردند. در میان بسیاری از افکار من در طول 90 ثانیه یا به طوری که من به جیغ های او گوش می دادم و شعله ور او را تماشا می کردم ، که در برابر چراغ های خیابان و چراغ های اتومبیل از همه ما عبور می کرد ، این بود که چقدر دروغ به آنچه درام ارائه می دهد دروغ است به عنوان حقیقت صدای او ، وحشت ناشی از رها کردن ، حرکات او را بدون شک واقعی و غیرقابل اصلاح می کرد – بهترین تلاش بازیگران ، ناگهان دیدید ، ضعیف ترین و اصلی ترین فاکتورهای واقعی و افتضاح بود.

همان تصوری که ذهنم از ذهن من عبور کرد ، در حالی که دوربین خود را درمورد مردان شهادت دهنده به حقایق هولناک آنها در مجموعه مستند سه قسمتی “تاریکی ترین راز فوتبال” (BBC One) ، در مورد سو abuse استفاده جنسی پسران جوان توسط مربیان پدوفیل ، آموزش داد. عناوین اپیزود مسیر شما را به پایان می رساند – پایان سکوت ، فرصت های از دست رفته و حساب. مصاحبه شوندگان جزئیات را به شما می دهند – همانطور که تحقیقات نهایی و گسترده تر خود – با اندی وودوارد ، فوتبالیست سابق انجام داد. در نوامبر 2016 ، او به پلیس رفت تا گزارش کند که در دهه 1980 به عنوان کارآموز در Crewe Alexandra توسط مربی وقت باری بنل مورد تجاوز و آزار قرار گرفت.

در همان زمان ، وودوارد در مصاحبه ای با گاردین از ناشناس ماندن خود چشم پوشی کرد تا افراد دیگر را ترغیب به حضور کند. وی گفت: “صدها نفر دیگر وجود خواهد داشت.” “و بیشتر. هزاران نفر. ” به محض این که ماجرا شروع شد ، او شروع به دریافت تماس تلفنی و ایمیل کرد. او در حالی که اشک جمع می شد ، روی صفحه می گوید: “من می دانستم که آنها قرار است بیایند.” برخی از اولین کسانی که این کار را انجام دادند ، استیو والترز ، یکی از بازماندگان Crewe بود ، دیوید وایت – که توسط بنل در دهه 1970 هنگامی که مربی در باشگاه نوجوانان وایتهیل بود ، طعمه شد – و پل استوارت ، بازمانده یک کودک پرفروش دیگر ، فرانک روپر ، که مربی تیم نوا جوان است. برای ذکر نام بازماندگان و شکارچیان که تحقیقات جمع آوری شده ، بقیه این بررسی و موارد دیگر را پر می کند.

این سه ساعت سخت ، اضافی و بی امان است که با دستی دلسوز اما محکم ، مقدار زیادی وحشتناک را به وجود می آورد. درد حال و یادآوری مردان در هر بیان ، در هر حرکتی قابل مشاهده است. این در هر قاب وجود دارد ، یک حضور ثابت و ضربان دار ، و سازندگان ، عاقلانه ، هیچ کاری برای بهبود یا پنهان کردن آن برای بیننده انجام نمی دهند. داستان های آنها – بسیار شبیه ، بسیار افتضاح ، به قدری ویران کننده برای پسران که بودند و مردانی که می شوند – با تصاویری از آنها در زمین در روزهای شکوهشان نشان داده شده است. تقریباً همه به این دلیل صحبت می کنند که به دلیل آنچه برایشان انجام شده نتوانسته اند همه تلاش خود را به حرفه خود بدهند. بنل – بسیار ستاره ای در زمینه خود است. مربی برجسته ای که به دلیل ایجاد استعداد واقعی مشهور است – به بازیکنان بهره می برد از خرد فوتبالش.

همه اینها ، ما اکنون می دانیم ، به لطف شجاعت وودوارد و دیگران ، در برابر نظافت بی وقفه ، عادی سازی رفتار ناهنجار ، سو abuse استفاده ، تشدید و تجاوز جنسی بود. بنل ، روپر و دیگران از موقعیت خود ، اعتماد خانواده به آنها و عشق فداکارانه بچه ها به فوتبال علیه پسران استفاده کردند و به هزاران زندگی که فقط اکنون – فقط بخشی و فقط به طور آزمایشی – شروع به شناسایی و تمایل کردند ، آسیب رساندند. به آن

هر زمان مستندی از این دست ساخته شود باید دو سوال به هم مرتبط بپرسید. آیا استثماری است و آیا به نفع عموم است که درباره آن بشنویم؟ به اولی: نه تاریک ترین راز فوتبال یک نگاه غیر عاطفی و سنجیده در تحقیقات است. به نظر می رسد شرکت کنندگان با اراده خود عمل کرده اند – و در مورد وودوارد آگاهانه همه چیز را آغاز کرده اند – و بدون هیچ گونه اجباری در هر مرحله. اگرچه فرصت صحبت در مورد تجربیات وحشتناک و پایین آوردن بار مخفی کاری ، رهایی از دلخراش ترین نوع است ، اما این تعریف هنوز پابرجاست.

آیا به نفع عموم است که ما داستان های آنها را بشنویم؟ قسمت دوم ، فرصت های از دست رفته ، نشان می دهد چه اتفاقی می افتد که ما این کار را نکنیم. بعد از رسوایی جیمی ساویل ، جامعه کمی اجازه داد افراد مشهور متجاوز تحت شهرت خود پناه بگیرند. با این کار ، شاید کمی تمایل پیدا کنیم که حساب بزرگسالان درباره کودکان را باور کنیم ، کمی بیشتر قادر به ردیابی فعال کننده ها و همچنین سوus استفاده کنندگان هستیم و همیشه تصور نمی کنیم که اگر هر چیزی اشتباه بود – واقعاً اشتباه – ما می دانیم ، ما نیستیم؟ می شنیدیم؟ و بنابراین ، شاید در سالهای آینده ، روحانی که در حال تاریک شدن هستند و از درد فریاد می زنند ، کمتر وجود داشته باشد.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *