با شناختن رپ انگلستان و خلاقیت های زنان ، سرانجام انگلیسی ها هماهنگ می شوند | جوایز بریت

مناگر شما یک نمونه از قدرت اعتراض می خواهید ، یا حداقل از رسانه ها شکایت کنید ، ارزش این را دارد که بر روی نامزدهای بریتانیا در سال 2021 نگاه کنید ، و نه فقط به این دلیل که ویکند ، که اخیراً اعلام کرد دیگر برای بررسی موسیقی خود وارد موسیقی نمی شود در گرمی بعد از کسب جوایز امسال ، بهترین مرد بین المللی است.

سال گذشته – 12 ماه پس از سال 1975 در انگلیس سخنرانی پذیرش کرد صنعت موسیقی را بخاطر تبعیض جنسی اش مورد سرزنش قرار داد – در نامزدهای بریتانیا در مجموع یک هنرمند زن بریتانیایی از 25 جایگاه موجود در دسته های مختلط وجود دارد. قابل درک است که مردم تحت تأثیر قرار نگرفتند. همه از Foals گرفته تا Paloma Faith در سخنرانی های پذیرش خود به این موضوع اشاره کردند ، جک وایتهال ، مجری برنامه ، در مورد آن شوخی کرد و نامزد D-Block Europe شد ، که هیچ کس تصور نمی کرد رپ های آگاهانه به درستی از حق برخوردار شوند ، ابراز تاسف می کرد که صنعت موسیقی همچنان “یک بازی مردانه” است. . حتی بریتانیایی ها بهانه تراشی کردند: به وضوح احساس دردسرهای قریب الوقوع شدند ، این نامزدها همراه با بیانیه مطبوعاتی مسئولیت شرکت های ضبط کننده را برعهده گرفت ، که “این فرصت را داشتند که از Brit Awards Ltd (BAL) از هر هنرمند واجد شرایطی که می خواهند مطلع شوند. اضافه”.

امسال اوضاع به طرز محسوسی بهبود یافته است. از هر پنج نامزد آلبوم بریتانیا ، چهار نفر زن هستند و از همه مهمتر ، هیچ یک از آنها احساس توکن نمی کنند. اگر شما یک قمارباز باشید ، شرط نمی بندید که این مراسم توسط یک زن هنرمند ، دعا لیپا ، که به نظر می رسد برنده هر سه رده نامزد شده باشد ، برنده شود. باز هم ، این بیش از انصاف به نظر می رسد: بریتانیایی ها برای پاداش دادن وجود دارند موفقیت تجاری ، و نوستالژی آینده به بزرگی آلبوم سایر هنرمندان بریتانیایی بود که در سال 2020 منتشر شد. این موفقیت بین المللی با تثبیت کف رقص بود که به وضوح صحبت از تمایل مخاطب به خانه برای فرار می کرد. در جای دیگر ، Arlo Parks از هر شانس برای به دست آوردن جایزه دستیابی به موفقیت بزرگ برخوردار است: اولین حضور او در فیلم Sunbeams یک آلبوم خارق العاده است ، با تحسین منتقدان و 3 محبوبیت برتر.

کوین پارکر از بازی Tame Impala.
کوین پارکر از بازی Tame Impala. عکس: کوین پارکر / گتی ایماژ

انگلیسی ها هرگز واقعاً غافلگیر نمی شوند. نزدیک ترین چیزی که در این نامزدها به یک مورد وجود دارد ، حضور Bicep در گروه دستیابی به موفقیت است – خانه عجیب و غریب برای یک دوتایی که 12 سال پیش اولین تک آهنگ خود را منتشر کرد. هدف اصلی این است که آینه را تا نمودار نگه دارید و ذائقه اصلی جریان مدرن را منعکس کند ، کاری که این نامزدها با به تصویر کشیدن یک دنیای موسیقی که توسط پاپ رقص و رپ انجام می شود – از بهترین نامزدهای تک ، فقط قند هندوانه هری استایلز این کار را نمی کند در آن ژانرها جا بیفتد – با راک ، آلتر یا غیر از این ، تا حد زیادی کنار. Biffy Clyro نگاهی به بهترین گروه بیندازید. Fontaines DC ، Tame Impala ، Foo Fighters و Bruce Springsteen در رده های بین المللی هستند و این در مورد گیتار است.

اگر یک ژانر غالب به نظر برسد ، رپ انگلستان است که توسط J Hus ، Headie One ، Aitch ، KSI ، AJ Tracey ، Stormzy و Young T & Bugsey ارائه می شود ، این دو نفر برای سه جایزه انتخاب می شوند. این چندی پیش غیر قابل تصور بود. برای سالها ، تأثیر تجاری رپ انگلستان در کنار همتای آمریکایی آن بسیار ناچیز بود و به نظر می رسید انگلیسی ها قصد دارند تا جنجال #BritsSoWhite در سال 2016 از ظهور آن چشم پوشی کنند. برای داشتن یک نگاه گذشته نگرانه بیشتر به انگلیسی ها ، ارزش یادآوری سالهایی است که جوایز ظاهراً بر برجستگی هنرمندان باسابقه اصرار داشتند ، وقتی که فارغ از هرگونه پیشرفت در موسیقی ، آنها با استواری ، استینگ ، فیل کالینز و آنی لنوکس را به صورت سالیانه حلقه زدند. امسال ، نماینده پیشکسوتان انفرادی بروس اسپرینگستین است.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *