انفرادی رایگان با مجوز: آیا قوانین جدید Yosemite مانعی برای فرهنگ کوهنوردی خواهد بود؟ | صخره نوردی

سالها ، کوهنوردان گراهام اوتلی و کیت بوما-گرگسون آرزو داشتند مقیاس ستون گرانیت 2800 فوت (853 متری) را که به نام Lost Arrow Spire در پارک ملی یوسمیت معروف است ، مقیاس بندی کنند.

در اوایل ماه مه سرانجام این زوج شانس خود را پیدا کردند ، و صعودهایی را انجام دادند که نیاز به گذراندن دو شب باد در لبه های کوچک با مهارهایی بود که آنها را به سنگها نگه داشته بود. اما اوتلی و بوما-گرگسون دریافتند که به زودی لذت بردن از فرهنگ کوهنوردی یوسمیتی به همین راحتی ممکن نیست.

پارک ملی با استناد به تلاش برای جمع آوری اطلاعات در مورد تعداد زیادی از کوهنوردانی که هر سال به این پارک نازل می شوند و نگرانی در مورد اثرات کوهنوردی در این کشور ، در حال آماده سازی اولین سیستم مجوز در نوع خود برای کوهنوردان یک شبه است. چشم انداز بی نظیر پارک.

برخی نگرانند که این حرکت باعث مهار فرهنگ روحیه آزاد می شود که پارک را به یک زمین بازی مشهور برای کوهنوردان تبدیل کرده است. اما بسیاری از کوهنوردان نیز با توجه به محبوبیت این ورزش ، سیستم مجوز را اجتناب ناپذیر می دانند.

در حالی که این پارک آماری از تعداد زیادی کوهنورد در هر سال بازدید نمی کند ، تخمین می زند که آنها مجموعاً 25000 تا 50،000 روز استفاده از پارک در هر سال را تشکیل دهند. مستندهای اخیر مانند Free Solo و The Dawn Wall زیبایی و ماجراجویی کوهنوردی در یوسمیتی را تبلیغ کرده و بازدید کنندگان بیشتری را به خود جلب کرده است.

تشکیلات صخره ای معروف یوسمیت آن را به یک مقصد جهانی برای کوهنوردان تبدیل کرده است.
تشکیلات صخره ای معروف یوسمیت آن را به یک مقصد جهانی برای کوهنوردان تبدیل کرده است. عکس: Apu Gomes / AFP / گتی ایماژ

کن یاگر ، رئیس انجمن صعودهای یوسمیتی گفت: “ما احساس دلتنگی برای روزهای قدیمی داریم که شما می توانستید آنچه را می خواهید انجام دهید و در آنجا آزاد باشید.” “اما سرویس پارک تمام تلاش خود را می کند تا به روح و آزادی کوهنوردی یوسمیتی احترام بگذارد. این فرصتی برای تعامل با خدمات پارک و تهیه برخی از قوانینی است که می توانیم با آنها زندگی کنیم و می تواند در آینده زندگی را خوشایندتر و سرگرم کننده تر کند. “

سیستم مجوز به صورت یک خلبان دو ساله انجام می شود و کوهنوردان را ملزم می کند چهار تا 14 روز قبل برای صعودهای شبانه ثبت نام کنند.

این پارک به تعداد نامحدود مجوزهای رایگان برای صعود به دیواره های بزرگ ، مانند ال کپیتان و نیمه گنبد ، در سفرهای یک شبه صادر می کند ، سیستمی ایجاد می کند که محیط بانان امیدوارند به آنها اجازه دهد اطلاعات مربوط به روند صعود را برای برنامه ریزی های آینده جمع آوری کنند.

پست وب سرویس پارک ملی که هفته گذشته سیستم مجوز را اعلام کرد ، گفت: محبوبیت روز افزون کوهنوردی تأثیرات فزاینده ای بر محیط پارک دارد ، از جمله مزاحمت حیوانات ساکن صخره ، بستر و “بیماری بصری علائم گچ ، جای زخم سوزن ، پیچ و مهره ، راپل قلاب و طناب ثابت »بر روی دیواره های سنگ معروف یوسمیتی.

در این مقاله آمده است: “تأثیرات اقدامات شما ممکن است ناچیز به نظر برسد ، اما اگر در هزاران نفری که سالانه به اینجا صعود می کنند ضرب شود ، می تواند یک اثر قابل توجه و طولانی مدت داشته باشد.”

این ورزش ، حتی برای کوهنوردان باتجربه ، خطرات قابل توجهی را نیز به همراه دارد. طبق وب سایت پارک ، بیش از 100 تصادف کوهنوردی هر ساله در یوسمیتی رخ می دهد که 15 تا 25 مورد از آنها نیاز به نجات دارند. یک تجزیه و تحلیل پارک از آسیب های بین سال های 1970 و 1990 تخمین زده است که هر سال 2.5 مرگ کوهنوردی رخ می دهد. در سال 2018 کوهنوردان کهنه کار جیسون ولز 46 ساله و تیم کلاین 42 ساله در اثر سقوط از ال کپیتان جان خود را از دست دادند. هانس فلورین ، یک کوهنورد رکورددار دیگر ، یک ماه زودتر هر دو پا را شکست و کوهنورد کوین برت در یک سقوط 100 فوت در اکتبر قبلی فلج شد. همه در صعودهای سرعتی که اخیراً محبوبیت بیشتری پیدا کرده اند شرکت داشتند.

کوهنوردان بر روی دیواری بزرگ در ال کپیتان اردو می زنند.
کوهنوردان بر روی دیواری بزرگ در ال کپیتان اردو می زنند. عکس: AP

در مصاحبه ای با مجله Climbing Magazine ، جسی مک گهی ، رنگر صعود یوسمیتی ، گفت که کارمندان پارک به طور منظم مجبور شده اند تجهیزات کوهنوردی و کیسه های متروکه را که در آن کوه های کوهنوردان قرار دارند از بالای ال کپیتان بردارند.

وی گفت: “آنچه ما سعی می کنیم با مجوزها انجام دهیم این است که تأثیر بر روی دیوارها را به حداقل برسانیم.” “من می خواهم مردم وحشی را تجربه کنند و می خواهم تا حد ممکن بکر باشد.”

میتسو ایوازاکی ، مدیرعامل باشگاه آلپاین آمریکا ، گفت كه باشگاه وی از برنامه آزمایشی پشتیبانی می كند ، برنامه ای كه به محیط بانان اجازه می دهد كوهنوردانی را انتخاب كنند كه مجوز را بر اساس اصول “هیچ ردی از خود باقی نگذارند” ، کوهنوردان فلسفه محیط زیست به کوه بپیوندند .

وی گفت: “پروسه مجوز تدارکات اضافی را به برنامه ریزی برای صعود اضافه می کند.” “اما ما فکر می کنیم که به راحتی با مزایای اجازه دادن به پارک برای آموزش کاربران و جمع آوری داده ها برای برنامه ریزی های آینده جبران می شود.”

برخی از کاربران پارک گفتند که کنجکاو است که خوابیدن روی دیوارهای سنگ یکی از آخرین مواردی است که در یوسمیت شروع به نیاز به مجوز می شود. اکنون برای همه چیز ، از پیاده روی شبانه در بیابان گرفته تا سفرهای یک روزه به قسمت پشتی نیمه گنبد ، مجوزها لازم است. از 21 مه ، بازدید کنندگان برای ورود به پارک حتی برای استفاده روزانه ، در یک برنامه موقت و تابستانی برای کاهش قرار گرفتن در معرض Covid-19 که برای اولین بار در سال گذشته اجرا شد ، نیاز به رزرو دارند.

کاربر یوسمیتی ، کوین نیکلسون ، گفت: اینترنت باعث شده است که شگفتی های طبیعی بسیار بیشتر از گذشته در دسترس باشد ، بنابراین مجوز برای جاذبه های محبوب را ضروری می کند. اما او گفت برخی از سیستم های مجوز ، مانند سیستم کنترل تعداد افراد در قسمت عقب Half Dome ، تجربه بازدیدکنندگان را بهبود بخشیده است.

گراهام اوتلی ، چپ ، و کیت بوما-گرگسون از نیمه گنبد در یوسمیت بالا رفتند.
گراهام اوتلی ، چپ ، و کیت بوما-گرگسون از نیمه گنبد در یوسمیت بالا رفتند. عکس: با احترام از افراد

“من به یاد می آورم که وقتی هفت ساله بودم از کابل های Half Dome در سال 1998 بالا رفتم و مثل آن بود [Los Angeles] آزادراه 405 در ساعت شلوغی ، “او در یک پست در فیس بوک ، پاسخ به اعلامیه پارک گفت. “از زمان اجرای سیستم مجوز ، لذت بخش تر و کمتر بی پروا است. مردم فقط باید یاد بگیرند که با آن کنار بیایند و با جامعه دیجیتالی که برای خود ساخته ایم سازگار شوند. “

کوهنورد قدیمی Ottley ، مدیر کل Southern Yosemite Mountain Guides ، گفت که باید دید این سیستم جدید چقدر کاربر پسند یا غیر دوستانه خواهد بود.

آخر هفته گذشته ، هنگامی که او و بوما-گرگسون آماده می شدند تا از بالای Lost Arrow Spire پایین بیایند ، احساس کردند که آخرین طعم آزادی کامل را می چشند.

اوتلی گفت: “ما می دانستیم كه این سیستم رزرو در حال آمدن است و می خواستیم مسیر را قبل از آنكه به سطح پیچیدگی تداركات اضافه كند ، انجام دهیم.” “این یک روش عالی برای یادآوری خودم بود که چقدر این مکان زیبا را دوست دارم.”

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *