“اعتراض یک حق بشری است”: یک هفته طولانی در بریستول ، شهری با سابقه مخالفت | بریستول

Fیا سومین بار در کمتر از یک هفته هزاران معترض جمعه گذشته در مرکز بریستول گردهم آمدند تا با لایحه پلیس و جرم مخالفت کنند ، که بسیاری از آنها می ترسند جنبش های اجتماعی و فرهنگهای پر جنب و جوش را جرم انگاری کند که باعث شده این کشور غرب کشور قطب مقاومت در برابر دولت.

در حالی که ابرهای باران خاکستری بر فراز تجزیه خیابان های بریستول ، خیابان های گرجستان و برج های برج نوشته شده با نقاشی های دیواری باعث آفتاب خنک بهاری می شود ، جمعیت متنوعی از جوانان عمدتا در کالج سبز گل آلود جمع شده بودند ، نقطه آغاز بسیاری از تظاهرات شهر در طول سال ها ، از جمله راهپیمایی Black Lives Matter که در ماه ژوئن گذشته مجسمه فروشنده برده ادوارد کلستون را سرنگون کرد.

الن هلی درباره شعارها و صدای هلی کوپتر پلیس گفت: “من از اعتراض همه حقوق خود را بدست آورده ام.” “به عنوان یک لزبین جوان ، همه آنچه را که باید اعتراض کنم مدیون هستم. برداشتن اعتراض سلب حقوق بشر است. “

علیرغم یک هفته تیتر اصلی منفی و تقبیح جریان اصلی ، نشانه کمی وجود داشت که جنبش جنبش خود را از دست می دهد. یکی دیگر از معترضین ، پومونا لیک ، با اشاره به شهر لیبرال در ایالت اورگان آمریکا گفت: “بریستول پورتلند انگلستان است – من قبلاً در آنجا زندگی می کردم تا بدانم.” “این کوچک و کاملا خنک است اما دارای اخلاقیات است و اگر ما را عصبانی کنید ، ما در مورد آن کاری خواهیم کرد.”

دریاچه پومونا در اعتراض روز جمعه
دریاچه پومونا در اعتراض روز جمعه “لایحه را بکش” در بریستول. عکس: تام وال

همانطور که شب می گذرد ، پلیس ضد شورش اعتراض بزرگ دیگر برای تحصن را در خارج از ایستگاه پلیس بریدول ، نیم مایلی ، پراکنده می کند. ده نفر دستگیر شدند و به نظر می رسد فیلم هایی که به صورت آنلاین پخش می شود ، نشان می دهد روزنامه نگار و معترضین بودن مورد اصابت تیرهای دستی و سپرها قرار می گیرد.

آخرین درگیری ها چند متر دورتر از جایی بود که درگیری های خشونت بار یکشنبه گذشته ، پس از اولین راهپیمایی “لایحه را بکش” ، و اعتراضات بیشتری برای روزها و هفته های آینده برنامه ریزی شد. فیلم های تکان دهنده ای از یک ون پلیس در حال سوختن منجر به محکومیت تقریباً جهانی سیاستمداران از جمله پریتی پاتل ، کیر استارمر و شهردار کارگر شهر ، ماروین ریس شد.

معترضین اعتقاد دارند که یک هفته بعد ، داستان آن شب مهم هنوز به طور کامل بیان نشده است. در ابتدا پلیس آوون و سامرست اعلام کرد که 40 نفر از افسران خود زخمی شده اند. به طور جدی تر ، گفته شد که دو نفر استخوان شکسته اند و یکی از آنها نیز ریه سوراخ کرده است. با این حال ، در پایان هفته ، نیروها اعتراف کردند که این درست نیست.

آنچه هنوز مشخص نیست تعداد افراد زخمی شده در بین جمعیت است. یکی از اولین دستیار وظیفه در هنگام نمایش به این خبر گفت مشاهده کننده که وی شخصاً شش معترض را معالجه کرد ، از جمله افرادی که دچار خونریزی از ناحیه سر ، کبودی جدی و آسیب دیدگی چشم شده اند. دستیار اول ، که خواست نامش فاش نشود ، گفت که او همچنین مکرراً با باتوم مورد اصابت قرار گرفت. وی گفت: “من به پلیس گفتم كه اولین دستیار هستم اما او همچنان مرا ضرب و شتم كرد.” “من مجبور شدم به بیمارستان بروم و اکنون به چندین هفته فیزیوتراپی نیاز دارم.”

در جریان شورش های بیکاری در بریستول در سال 1932 خون از چهره یک زن جاری می شود.
در جریان شورش های بیکاری در بریستول در سال 1932 خون از چهره یک زن جاری می شود. عکس: Hulton Deutsch / Corbis از طریق گتی ایماژ

بدتر این بود که از دید معترضین بیایم. روز سه شنبه جامعه بزرگ ون ساکنان و مسافران شهر یک اردوگاه اعتراضی ایجاد کردند. در این لایحه پلیس جرم جدیدی از زندگی در وسیله نقلیه بدون رضایت صاحب زمین معرفی خواهد شد و اختیارات بیشتری در اختیار پلیس برای برداشتن اردوگاه های کنار جاده ای است. پلیس ضد شورش عصر اردوگاه را پاکسازی کرد و 15 نفر را به اتهام نقض مقررات Covid دستگیر کرد.

گرچه هیچگونه دستگیری برای جرایم خشن صورت نگرفت ، بسیاری از شاهدان گفتند مشاهده کننده آنها دیده بودند که مردم در حالی که از اردوگاه دور می شدند توسط سپرها مورد اصابت قرار می گیرند و آنها را هل می دهند.

شهردار ارباب سابق این شهر ، كلیو لیك ، كه نامزد حزب سبز برای كمیسر پلیس آوون و سامرست است ، خواستار تحقیق مستقل شده است. “در پلیس سال گذشته تغییر کاملی ایجاد شده است [during the BLM protest in the city] به پلیس که اکنون داریم ، “او گفت. “ما باید آن را در دور نگاه کنیم. ما در مورد پلیس زخمی شده چیزی شنیده ایم – و هیچ کس نمی خواهد کسی زخمی شود – اما در مورد تعداد معترضین که زخمی شده اند چیزی نشنیده ایم. “

یک اعتراض در خارج از ایستگاه پلیس بریدزول یکشنبه گذشته به خشونت تبدیل شد.
یک روز گذشته اعتراض در خارج از ایستگاه پلیس بریدول به خشونت انجامید. عکس: پیتر سیبورا / رویترز

یک کارگر NHS که در آن شب مشغول انجام وظیفه بود به این خبر گفت مشاهده کننده هیچ مأموری در بیمارستانی که برای پلیس تعیین شده بود تحت درمان قرار نگرفت ، در حالی که بیمارستانی که برای معترضین تعیین شده بود مملو از افراد مجروح بود. این کارگر که خواست نامش فاش نشود ، گفت: “در طول شب بیمارستانهایی که معترضین را می بردند پر شدند و بیمارستان که پلیس را می گرفت حتی یک افسر را نمی دید.”

آون و پلیس سامرست گفتند که پس از اینکه معترضین علی رغم اینکه به آنها گفته شده بود قوانین Covid را زیر پا می گذارند ، از پراکنده شدن امتناع ورزند ، افسران از زور استفاده کردند. این نیرو افزود كه در اعتراض روز یكشنبه افسران مورد سوused استفاده و حمله قرار گرفتند. Supt Mark Runacres گفت که جمعیت روز جمعه وسایلی از جمله بطری و آجر را به سمت افسران پرتاب کردند. وی گفت: “افسران به طور مكرر مردم را به پراكنده شدن تشویق می كردند اما به محض تغییر فضا و جسمی شدن افراد ، لازم بود كه اقدامی انجام شود.”

معترض BLM جن رید.  مجسمه ای از او در این حالت به طور موقت بر روی ازاره کلستون قرار داشت.
معترض BLM جن رید. مجسمه ای از او در این حالت به طور موقت بر روی ازاره کلستون قرار داشت. عکس: متیو هوروود / گتی ایماژ

برای بسیاری از مردم در این شهر ، این لایحه به معنای حمله مستقیم به حقوق سخت بدست آمده آنها و شیوه های جایگزین زندگی است – در زمانی که قفل کردن صدا باعث می شود که مردم بتوانند صدای خود را به گوش دیگران برسانند. تخمین زده می شود که 200 تا 400 نفر در وسایل نقلیه در بریستول زندگی می کنند و این یکی از بزرگترین اجتماعات “ساکنان ون” در کشور است.

در حالی که برخی از این هنرمندان و موسیقیدانانی هستند که از آزادی زندگی در جاده لذت می برند ، بسیاری از آنها کارگران کم درآمد با قیمت های خارج از خانه های شهر هستند. آنها شامل افرادی هستند که می خواهند به شیوه ای کم تأثیر و پایدارتر زندگی کنند و همچنین افراد بی خانمانی که از زندگی در خیابان ها فرار می کنند.

با این حال نگرانی فزاینده ای وجود دارد که ممکن است ساکنان وانت بریستول تحت اختیارات پیشنهادی در این لایحه از جاده ها و مأمورین شلیک نشده باشند.

Rhiannon Craft ، یکی از بنیانگذاران وسایل نقلیه برای تغییر ، که نمایندگی ساکنان ون در شهر را بر عهده دارد ، گفت که آنها چاره ای جز این نیستند که بابت این لایحه به خیابان بروند.

“بسیاری از ما احساس می کنیم باید اعتراض کنیم زیرا در غیر این صورت شیوه زندگی ما کاملا غیرقانونی اعلام خواهد شد. این آخرین امید ماست – آخرین چاره ما. دیگر چه کاری می توانیم انجام دهیم؟”

تصور می شود با بالا ماندن اجاره بها ، تعداد جوانان ساکن در وسایل نقلیه در حال افزایش است. مایکل Truesdale ، که در یک وانت ترانزیت زندگی می کند ، گفت که او نگران است در صورت تصویب این لایحه ممکن است خانه خود را از دست بدهد. وی گفت: “من در یک ون زندگی می کنم و نگران هستم که به زودی نتوانم – فقط به خاطر این کار جریمه می شوم یا زندانی می شوم”. “اما اگر اجاره خانه برای افرادی مثل من اینقدر غیرقابل تحمل نبود ، هرگز وارد این سبک زندگی نمی شدم.”

این لایحه شامل اقداماتی است که تأثیر مستقیمی بر جنبش های پرورش یافته در شهر مانند شورش انقراض و سیاه زندگی می گذارد. این لایحه به پلیس اجازه می دهد محدودیت های گسترده ای را برای اعتراضات مانند حداکثر میزان صدا و زمان شروع و پایان اعمال کند. وزیر کشور می تواند زمانی که پلیس می تواند وارد عمل شود ، نقطه ای را که در آن اعتراض به طور جدی مختل می شود را تعریف کند.

در حالی که XR اعتراضات اخیر را سازماندهی نکرد ، بسیاری از طرفداران آن به راهپیمایی ها پیوستند. کالین دیویس ، استاد دانشگاه بریستول که از بدو تأسیس بخشی از Bristol XR بوده است ، اظهار داشت: نگرانی زیادی در این گروه وجود دارد. وی گفت: “این لایحه برای غیرقانونی اعلام كردن نوع اعتراض اخلال گرایانه كه روش عمل ماست ، تهیه شده است.” “اما ما به اعتراض اخلالگرانه احتیاج داریم زیرا در حال فاجعه هستیم.”

این لایحه همچنین شامل تخلف جدیدی برای آسیب رساندن به یک مجسمه است که می تواند معترضان BLM را که با 10 سال حبس مجسمه کلستون را پایین کشیدند ، به دام بیندازد. لیک گفت: یک نسل از جوانان در شهر قدرت اقدام جمعی را در اعتراضات BLM در تابستان گذشته تجربه کرده اند و این لایحه را تلاشی برای جلوگیری از تکرار آن می دانند. وی گفت: “چه بخواهیم و چه نخواهیم ، آنها احساس می كنند سال گذشته تغییرات جهانی ایجاد كرده اند.” “حق آنها برای اعتراض به این صورت در معرض تهدید است ، بنابراین مطمئناً آنها می خواهند آن را به چالش بکشند.”

لیک ، که در این شهر بزرگ شده است ، افزود که بریستول حق اعتراض را که به تاریخ خود باز می گردد ، بسیار ارزشمند می داند. “من یک زن میراث دوگانه هستم. من سیاه پوست هستم. من سفید هستم مادر سفیدپوست من از حدود شش سالگی در بریستول مرا به تظاهرات برد – آنجا همیشه بوده است. ” “این شهر روحیه انقلابی ، خلاقانه ای دارد.”

راجر بال ، یکی از محققان برجسته شهر در زمینه شورش های مدرن شهری ، یکی از محققان دانشگاه غرب انگلیس گفت که بریستول منحصر به فرد نبوده اما فرهنگ مقاومت در طی 20 سال گذشته ایجاد شده است.

وی گفت: “در اینجا فرهنگ اعتراض وجود دارد كه به اعتراضات دانشجویان 2010 برمی گردد.” وی افزود: “در این شهر مردم به احتمال زیاد اقدامات مستقیمی مانند مسدود كردن جاده ها را انجام می دهند. پایین کشیدن مجسمه کلستون مثال خوبی است. آنها در 20 دقیقه مشکلی را حل کردند که از 100 سال پیش وجود داشت. “

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *