استر پرل درباره زندگی پس از کوید: “مردم می خواهند دوباره با اروس ارتباط برقرار کنند” | زندگی و سبک

آ همه گیری جهانی تمایل به تنش در روابط بین فردی دارد و مشهورترین درمانگر زوجین جهان ، استر پرل ، برای نجات هرچه بیشتر تلاش کرده است – یا حداقل به ما کمک می کند تا دلیل شکست آنها را بفهمیم.

وی از دفتر آپارتمان خود در نیویورک صحبت کرد و به من گفت: “ما می دانیم که بلایا و بحران ها اغلب مانند تسریع کننده روابط عمل می کنند.” “یک فاجعه باعث افزایش احساس مرگ ، خطرناک بودن ،” زندگی کوتاه است “می شود. و وقتی زندگی کوتاه است ، ممکن است ناگهان بگویید ، “بیایید با هم زندگی کنیم ، بیایید یک بچه داشته باشیم ، بیایید ازدواج کنیم.” مانند: ‘منتظر چه هستم؟’ “اما ممکن است بگویید:” اگر زندگی کوتاه است ، من این کار را نمی کنم این تا 20 سال دیگر. “

هرچه تعداد بیشتری از افراد واکسینه می شوند ، پرل می گوید ، “من فکر می کنم مردم می خواهند دوباره با آنچه من یک رابطه سالم با فرسایش می نامم ارتباط برقرار کنند.” او می گوید ، او از “اروس” به عنوان اصطلاحی کاملاً جنسی استفاده نمی کند ، بلکه برای اشاره به “احساس کنجکاوی ، سرزندگی ، اکتشاف – واقعه ، برخورد تصادفی” است.

پرل یک بلوز و گوشواره با گل آبی پوشیده است. پشت سر او قفسه های کتاب قرار دارد که با خارهای سفید و بژ یکنواخت رمان های فرانسه پوشانده شده است. او متفکرانه و با دقت بسیار زیاد به س questionsالات پاسخ می دهد ، و به سرعت با صدای لهجه ای که برای میلیون ها تماشاگر TedTalk و شنوندگان پادکست او شناخته شده است صحبت می کند. گاهی اوقات ، پرل – روان درمانی بیش از 35 سال – سعی می کند بازجویی را به آرامی از من برگرداند. یکی از اولین س herالات او این است که آیا من تا به حال به عنوان یک بیمار روان درمانی “در آن طرف” بوده ام – و این منجر به یک بحث کوتاه در مورد جریان اصلی سوپرانوس می شود.

علاقه شخصی پرل به روان درمانی شخصی است. والدین وی ، یهودیان بلژیکی ، هر یک تنها بازماندگان خانواده های خود از هولوکاست بودند. آنچه او در میان بازماندگان اردوگاه ها مشاهده کرد تحت تأثیر قرار گرفت: بعضی مانند مرده زنده بودند. بیش از حد زخم ، بیش از حد هوشیار ، برای تجربه زندگی به عنوان چیزی بیش از بقای پایه. با این حال ، دیگران اشتیاق باورنکردنی به مکالمه ، موسیقی ، رقص ، عشق ، رابطه جنسی داشتند. آنها “عشق شهوانی را به عنوان پادزهر مرگ” درک کردند. آنها نه تنها زندگی خود را بازسازی کردند بلکه حتی پس از مد روز رونق گرفتند.

پرل در صندلی درمانگر خود ، در کتاب ها ، پادکست ها در تلاش است تا به مردم کمک کند تا جوی دو زندگی خود را کشف کنند. اولین کتاب او ، جفت گیری در اسارت: باز کردن قحطی از هوش وابسته به عشق شهوانی (2006) ، کشف کرد که چگونه زوجین می توانند یکدیگر را دوست داشته باشند و در عین حال دچار روابط بی جنس شوند. وی استدلال کرد که بین ارزشهایی که ما در یک رابطه طولانی مدت به دنبال آن هستیم – ثبات ، اعتماد ، صمیمیت – و مواردی که ما را به هیجان انگیز می آورد – تعارض طبیعی وجود دارد – خطر ، عدم دستیابی ، اسرارآمیز و ناشناخته.

کتاب پیگیری شده وی ، وضعیت امور: بازاندیشی خیانت (2017) ، درک دقیق تری از خیانت را ارائه داد. این استدلال این بود که امروزه مردم از نظر تحقق عاطفی و اعتبار سنجی انتظار ازدواج بیش از آنچه در بیشتر تاریخ بشر وجود داشت ، هستند. در عین حال ، تابوهای جنسی بیش از هر زمان دیگری سخت گیری نمی کنند. به همین دلیل ، ما تمایل داریم که تقلب را به عنوان یکی از دو حالت افراطی در نظر بگیریم: یا یک واقعه پیش پا افتاده برای لرزش ، یا بزرگترین خیانت که می توانیم متحمل شویم. در واقع ، او استدلال کرد ، این یک اتفاق دردناک اما معمول است و ما باید برای درک آن بیشتر تلاش کنیم.

اما پرل شاید به دلیل دو سریال پادکست بیشتر شناخته شده باشد. مقاله اول ، از کجا باید شروع کنیم؟ ، شامل جلسات مشاوره ای با زوج های ناشناس در بحران است. یک قسمت به یاد ماندنی شامل همسری می شود که از انفعال جنسی شوهرش ناامید شده است. شوهر یک آلتگو-نفس فرانسوی دارد به نام ژان کلود که همه چیزهایی است که او نیست: اعتماد به نفس ، لوس ، کاریزماتیک جنسی. پرل این مرد را وادار می کند که با همسرش به زبان ژان کلود به زبان فرانسوی صحبت کند ، در حالی که وی در زمان واقعی تفسیر می کند.

سریال پادکست دیگر او – How’s Work (کار چگونه است) ، که در ماه آوریل وارد فصل دوم خود می شود – از یک لنز مشابه برای موضوعی کمتر پرتحرک اما اغلب به همان اندازه شدید استفاده می کند: روابط بین فردی در محل کار. پرل معتقد است ، محل کار بیش از آنچه مردم تصور می کنند با روابط عاشقانه مشترک است. هر دو مرکز معنا هستند – مکانهایی که مردم برای پر کردن نیازهای وجودی و روانی که قبلاً برای آنها به دین و اجتماع روی می آوردند ، می روند.

او می گوید: “کار” دیگر به سادگی جایی نیست که بتوانید از طریق آن غذا را روی میز بگذارید. ” امروز ما کار را به عنوان “مکانی که در آن احساس هویت ایجاد می کنید ، مکانی که به شما کمک می کند نسخه بهتری از خود شوید ، مکانی که به شما هدف و معنی می دهد ، تلقی می کنیم. وقتی برای شغلی در قاره ها حرکت می کنید ، شرط می بندید که افراد محل کار به شبکه اصلی اجتماعی شما تبدیل شوند ، خصوصاً اکنون که ازدواج را 10 سال به تعویق می اندازیم. کار جایی است که شما می خواهید افرادی را داشته باشید که بسیاری از گذارهای زندگی خود را با آنها جشن می گیرید. غالباً کسی در اطراف نیست – خانواده های ما هزاران کیلومتر دورتر هستند. “

یک اپیزود در فصل پیش رو How’s Work چیست؟ اتاق خبر یک رسانه ناشناس را در حالی که یک سال قفل و پوشش همه گیر احساسی شدید را هدایت می کند ، نشان می دهد. هفتاد روزنامه نگار عجیب شرکت کردند – از جمله سردبیر ، که کمی قبل از شروع قفل استخدام شده بود ، و هرگز بیشتر کارمندان خود را شخصاً ملاقات نکرده است یا اتاق خبر را از نظر جسمی مشاهده نکرده است.

یکی از روزنامه نگاران ، که ماه ها در خانه کار کرده است ، اظهار ناامیدی عمیقی می کند که بسیاری از افراد ، به ویژه مادران شاغل در حین قفل کردن ، احساس کرده اند. پرل توضیح می دهد ، در غیاب مرزها و ساختار ، زن احساس می کند تمام هویت هایش در یک واحد فرو ریخته است: “من مادر هستم ، همسر هستم ، عاشق هستم ، دوست هستم ، دختر هستم ، مدیر هستم ، خبرنگار هستم ، هستم ، هستم … و همه اینها روی یک صندلی روی همان میز آشپزخانه اتفاق می افتد. “

پرل می گوید ، با تشکر از جلسات دائمی ویدئویی ، رئیسان ما نیز اکنون ، به معنای واقعی کلمه ، در اتاق های خواب ما هستند. یک عنصر فضول و تحقیر وجود دارد – بلکه کینه و حسادت نیز وجود دارد ، زیرا کارمندان جوان در آپارتمان های تنگ می بینند که همکاران با درآمد بهترشان چگونه زندگی می کنند.

وی خاطرنشان کرد: کار در خانه فقط به معنای از دست دادن کامل مرزها نیست. این به معنای از دست دادن روال هایی است که برای تعریف زندگی ما استفاده می شود. قبل از همه گیری ، “من لباس می پوشم تا به محل کار خود بروم. پیاده میرم تا سر کار. برای دیدن باریستا می ایستم ، قهوه ام را سفارش می دهم. وارد دفتر می شوم. به دربان سلام می کنم. سلام می کنم به فلانی و می روم ببینم شخصی وارد شده است یا نه. وسایلم را داخل یخچال می گذارم … »این رفتارهای تشریفاتی است که نشان می دهد ما وارد محیط کار شده ایم و قسمت دیگری از هویت ما در حال ظهور است. زندگی کاری ما قبل از تخمدان با هنجارها ، قوانین و تعهداتی همراه بود و ما این مرزبندی ها را از دست داده ایم. “این از دست دادن بخشی از دلیل خستگی و سوختگی ماست.”

استر پرل:
استر پرل: “من همیشه از گوشه و کنار دنیا که مردم در آن گوش می دهند شگفت زده می شوم.” عکس: Yael Malka / The Guardian

پرل بسیاری از بیماریهای همه گیر را در خانه ای در جنوب نیویورک با همسرش جک ساول ، روانشناسی متخصص در زمینه آسیب روبرو کرده است. او برخی از سرگرمی های قفل کردن – پخت و پز ، دویدن ، تنیس ، یوگا آنلاین – را پرورش داده است ، اما بیشتر هفته های او کاملاً خوب محفوظ است ، درست مثل قبل از همه گیری. علاوه بر ضبط پادکست ، رویدادهای سخنرانی شرکتی و مواردی از این دست ، او حدود 13 ساعت تمرین بالینی خصوصی در هفته انجام می دهد. او چندین دهه است که به برخی بیماران مراجعه می کند.

من از پرل در مورد تجربه اش در زمینه مشاوره مجازی در هنگام شیوع بیماری همه گیر ، و نظرات او در مورد افزایش سلامت روان از راه دور می پرسم. او اشاره می کند که موفقیت پادکست های خود – که به شنوندگان اجازه می دهد از مزایای استفاده از درمان ، بدون مشارکت واقعی – لذت ببرند ، نشان می دهد که افراد می توانند از مشاوره های غیر سنتی سود زیادی بگیرند ، به ویژه هنگامی که دسترسی ندارند به درمان

“آیا شنیدن یک جلسه در دفتر من برای شما یکسان است؟” او می گوید “نه اما آیا با حضور در مطب من به این روش تخیلی ، یک تن یاد می گیرید ، خصوصاً اگر دسترسی به درمان ، یا دسترسی به مطب من ندارید ، یا حتی به فرهنگ روان درمانی نیز دسترسی ندارید؟ کاملا. من همیشه از گوشه و کنار دنیا که مردم در آن گوش می دهند شگفت زده می شوم. این فقط مردم نیویورک نیستند. این افرادی هستند که این برای آنها یک چالش کامل برای وضع موجود است که در آن واقعیت های زندگی خود را زندگی می کنند “- افرادی در جوامع محافظه کار با درک دقیق تر از نقش جنسیت و جنسیت. با گوش دادن ، “آنها درک می کنند که جهان دیگری با هنجارهای مختلف در روابط ، ارتباطات ، پویایی قدرت وجود دارد.”

تعجب می کنم در مورد chatbot های درمانی. آیا یک ربات می تواند جایگزین درمانگر انسانی شود؟

پرل معتقد است که این س whetherال که آیا هوش مصنوعی می تواند به اندازه کافی “هوشمند” برای انجام درمان باشد ، تا حدی یک شاه ماهی قرمز است. سخت ترین جنبه درمانی برای تکرار واقعی – چه توسط روبات ها ، و چه توسط درمانگران عادی انسانی که با تلفن یا تماس ویدیویی صحبت می کنند – صمیمیت است.

او آن را با مصاحبه من با زوم مقایسه می کند. او می گوید: “ما یکدیگر را می بینیم و با هم صحبت می کنیم و در حال گفتگو هستیم.” “اما من با شما تماس چشمی برقرار نمی کنم. و بدن من در حال ثبت نام نیست. من قادر به خم شدن به تو نیستم. من قادر به دور شدن از تو نیستم. کل تجربه مجسم که شخصاً دارید در اینجا وجود ندارد. ما می توانیم یک مکالمه داشته باشیم ، و ممکن است به یک مکالمه بسیار عمیق ، غنی و پرمعنا تبدیل شود “، اما عناصر زبان بدن وجود دارد که فقط در صورت حضور فیزیکی دو نفر در یک اتاق قابل مشاهده است -” یک پلک که بالا رفته است ، لرزیدن “، بسیاری از گفته های جسمی که نشان می دهد” تفاوت بین آنچه شما گفتید و آنچه واقعاً احساس می کنید “است.

او می گوید: “همه اینها ، آن ظرافت ارتباط همدلانه است ، من فکر نمی کنم ما هنوز به جایی رسیده ایم که سلامت روانی از راه دور بتواند این کار را انجام دهد. اما این چیزی نیست که هر درمانی در مورد آن است. ماهیت درمان رابطه بین فرد و درمانگر است – این ایده که بیمار “شاهد زندگی خود” است. و من فکر می کنم که یک تکه بزرگ از آن ما هستیم می توان انجام دادن. افرادی هستند که به بیرون از خانه های خود نخواهند آمد. داشتن یک رسانه برای گفتگو در جایی که مجبور نیستند شخصاً خود را نشان دهند ، به آنها امکان می دهد که در این روند حضور داشته باشند. انسانها در هر کجا که هستند در جستجوی ارتباط با کسی هستند که قصد دارد به آنها کمک کند تا تجربه کمتری از خود احساس کنند.

برخی از محققان پیش بینی کرده اند که دوران پس از Covid دومین “دهه 20 خروشان” انحطاط و لذت جویی خواهد بود. پرل معتقد است که کمی پیچیده تر خواهد بود. پس از یک سال مشاهده ارتباط خود به خودی خطرناک و تهدیدآمیز – به عنوان بردار آلودگی واقعی – مردم ناامید از تعجب و خودانگیختگی خواهند شد ، اما همچنین باید یاد بگیرند که دوباره اعتماد کنند. سطح تحمل ریسک در هر فرد متفاوت است. Covid به روشهای مختلف از نظر روانی هر شخصی را تغییر داده است.

اما زودتر از آن ، او می گوید ، “مهمانی ها از سر گرفته می شوند ، کنسرت ها دوباره اتفاق می افتد ، مردم مانند هر جنگ و بعد از همه گیری همه به تئاتر برمی گردند”.

پرل به پنج زبان صحبت می کند و اکنون به نه زبان صحبت می کند. یکی از زمینه های مورد علاقه وی ازدواج های بین فرهنگی و راه های تأثیرگذاری هویت و فرهنگ بر روابط است. پرل در مقاله ای در سال 2003 که به عنوان جوانه اولین کتابش در آمد ، احساس تا حدی گیج کننده از آداب و رسوم انگلیسی-آمریکایی ، به ویژه تمایل آمریکایی ها به این تصور را دارد که مشکلات جنسی یک زن و شوهر از علائم اختلال در روابط بزرگتر است. او معتقد است که اغلب برعکس است.

پرل نوشت: “از قضا ، برخی از بهترین ویژگی های آمریکا – اعتقاد به برابری ، ایجاد اجماع ، انصاف و تحمل – می تواند در اتاق خواب منجر به یک رابطه جنسی بسیار کسل کننده شود.” “هیجان جنسی از نظر سیاسی اغلب نادرست است. این امر اغلب با بازیهای قدرت ، تغییر نقش ، تقاضاهای ناباورانه و دستکاریهای اغواگرانه پیشرفت می کند. ” درمانگران آمریکایی “اغلب با این تناقضات به چالش کشیده می شوند”.

آیا او هنوز مثل یک خارجی احساس می کند؟

پرل لبخند زد. ایالات متحده “ایده ای از تلاش ، خوش بینی دارد. آستین ها را بالا می زنید ، سر کار می روید ، هر مشکلی راه حلی دارد. من فکر می کنم کار من آمریکایی است به این دلیل که چقدر در دسترس بودن هدف آن هستم. این است غیر-آمریکایی از آنجا که راه حلی ارائه نمی دهد. این به شما می گوید که مشکلات اشتیاق در عشق مدرن تناقضی است که شما مدیریت می کنید و مشکلی نیست که حل کنید. فکر نمی کند که هر معضل وجودی پاسخی دارد. می گوید بعضی اوقات مجبورید ابهام را تحمل کنید. “

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *