از هر چهار لندنی یک نفر در خانه های موقت خارج از منطقه محلی خود | بی خانمانی

تجزیه و تحلیل نشان می دهد ، بیش از یک چهار شهروند لندنی در اسکان موقت به دلیل بی خانمانی در مناطق محلی خود اسکان داده می شوند ، برخی از آنها در شهرهای بیش از 200 مایلی مانند منچستر و بردفورد مستقر شده اند.

حداقل 55000 نفر از مردم لندن در اواخر سال 2020 در خانه های موقت خارج از مناطق محلی خود بودند. بسیاری از آنها معلول هستند یا دارای مشکلات روحی هستند ، یا در خانواده های تک والدی با کودکان خردسال هستند و در انتظار صدور حکم در مورد اینکه آیا آنها از نظر قانونی بی خانمان هستند یا برای در دسترس بودن محل اقامت

بیش از هر 5 خانواده در مناطق دیگر مستقر هستند ، این رقم نسبت به سال 2010 که از هر 10 خانواده یک نفر برای نقل مکان شده است ، دو برابر شده است.

“این یک طوفان کامل است. کاهش هزینه های مسکن و بودجه های محلی – و همچنین عدم ساخت خانه های مورد نیاز – شوراها را مجبور به اسکان مجدد خانواده ها در جاهای دیگر می کند “، گفت: جک شاو ، عضو شاخه لندن از گروه کار مسکن ، که تجزیه و تحلیل را بر اساس درخواست های آزادی اطلاعات

“واقعاً نگرانی در مورد رفاه قرار دادن خانواده ها وجود دارد – حتی یک سوم آنها آسیب پذیر هستند – تا صدها مایل از شبکه های پشتیبانی ، پزشکان و مدارس کودکان.”

گروه مسکن کارگر لندن در حال تلاش برای مقابله با افزایش محل اقامت موقت خارج از منطقه است. این گروه می گوید از زمان شروع ثبت در سال 1998 ، تعداد بیشتری از خانواده ها در خارج از محلات خود اسکان داده شده اند.

داده ها نشان می دهد که برخی از محروم ترین بخش ها مجبور به جابجایی بیشترین تعداد ساکن هستند ، در حالیکه نیوهام در سه ماهه آخر سال 2020 2133 نفر را به این کشور اعزام کرد. شا گفت این نشان دهنده یک “اثر موج دار” است که در آن کاهش سود مسکن منجر شده است. بخشهای گران قیمت تر ، مانند کنزینگتون و چلسی ، مجبورند مکان های بیشتری برای ساکنان پیدا کنند ، بنابراین آنها با مسکن ارزان تر به مقامات محلی همسایه مراجعه می کنند ، که ساکنان بی خانمان را در این شوراها بیرون می کشد.

برای بهبود اوضاع ، گروه کارگری مسکن لندن خواستار افزایش کمک هزینه مسکن محلی در دولت است که پس از چهار سال مسدود شدن در پنج سال گذشته و تعطیل کردن خانواده های مبارز از خانه ، نتوانسته با افزایش هزینه اجاره همگام شود.

این گروه با توجه به اینکه هزینه هر مورد بی خانمان در لندن دو برابر سایر مناطق است ، این گروه توصیه کرد که دولت تسویه حساب لندن را مورد بررسی مجدد قرار دهد. این می تواند شامل افزایش بودجه برای مقامات محلی پس از یک دهه کاهش باشد ، بودجه هایی که برای رفع بی خانمانی اختصاص یافته است.

گروه کار مسکن لندن همچنین هشدار داد که محل اقامت موقت خارج از منطقه می تواند به یک بحران در سراسر کشور تبدیل شود ، با توجه به اینکه اگرچه 92٪ از مکانهای خارج از منطقه در لندن در 16-2015 بود ، این در 84-20 در 21-20-20 کاهش یافت. اگر این نرخ پایدار باشد ، در طول یک دهه ، یک سوم از کل مکان های خارج از منطقه توسط مقامات محلی در خارج از لندن انجام می شود.

سخنگوی دولت گفت: “قانون روشن است كه شوراها باید سعی كنند افراد را در وهله اول یا در صورت عدم امكان ، در منطقه خود قرار دهند تا آنجا كه می توانند نزدیك به منطقه اصلی شورا باشند.

“ما با حمایت 310 میلیون پوندی برای شوراها اقدامات قاطعی را انجام می دهیم تا با جلوگیری از بی خانمانی قبل از وقوع ، نیاز به اسکان موقت را کاهش دهیم. این تنها بخشی از 750 میلیون پوند امسال برای مقابله با بی خانمانی و خواب ناخوشایند است. “

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.