آلفرد فاگون: نمایشنامه نویسی درخشان که کارش را نباید فراموش کرد | تئاتر

آlfred Fagon قبل از اینکه به عنوان نمایشنامه نویس پیشتاز جنبش تئاتر سیاه انگلیس در دهه های 1970 و 80 فعالیت های زیادی انجام دهد: جوشکار ، بوکسور قهرمان ، کارگر راه آهن ، مرد ارتش ، شاعر و بازیگر ، با دوستان دوستانه از جمله مدل کریستین کیلر . دوستش ایوون بروستر ، بازیگر و کارگردانی که پس از مرگ وی ، یکی از بنیانگذاران جوایز آلفرد فاگون برای شناخت استعداد نویسندگی سیاهان انگلیس بود ، می گوید: “او هیچ محدودیتی برای خودش قائل نبود و نمی خواست از هیچ الگویی پیروی کند.”

وی در جامائیکا در یک خانواده 10 خواهر و برادر متولد شد ، وی مدرسه را ترک کرد و در 13 سالگی با پدرش در مزرعه نارنجی خانواده کار کرد و در سال 1955 ، در سن 18 سالگی به انگلیس مهاجرت کرد.

وی قبل از مدتی به ارتش و در مسابقات بوکس وزن متوسط ​​در سلطنت سلطنتی سیگنالها در بریتانیا در ناتینگهام کار کرد. او سپس در بریستول اقامت گزید و در آنجا به عنوان بازیگر اضافی در تلویزیون شروع به بازی كرد و سپس قسمت های حرفه ای را روی صحنه و نمایش گرفت.

بروستر او را در دهه 70 ملاقات کرد ، زمانی که او در م Instituteسسه هنرهای معاصر لندن در حال معاشرت بود و جایی که او در نمایشنامه “قطعات سیاه” نمایشنامه نویس ترینیدادی ، “Mustapha Matura” حضور داشت. فاگون به سرعت در آپارتمان بروستر در سوهو به عنوان یک عضو عادی درآمد ، جایی که برای قهوه و گپ های طولانی شرکت می کرد.

ایوان بروستر
“او هیچ محدودیتی برای خودش قائل نشد” … ایوان بروستر در مورد فاگون

او از او به عنوان یک مرد خوش اخلاق – “یک راستافاریایی فقط با یک ترسناک” – که از امکانات طبیعی برای نوشتن برخوردار بود ، به یاد می آورد. “او قبلاً قفل ساختمان را می گرفت. ما در طبقه ششم بودیم تا او بالا بیاید و بد بکشد. او می نشست و می گفت ، “بنابراین شما چیزی درباره نمایشنامه نویسی می دانید” برای من. “

او به بروستر گفت که هنر نمایش نامه نویسی را آسان می داند: “او گفت احساس این است كه آنچه مردم می گویند را یادداشت كرده و روی آن پیچ و تاب می گذاری. من به او گفتم که من مردم را می شناسم – درک والکوت ، وولویینکا – که نمی گویند این آسان است! “

در سال 1972 ، هنگام حضور در تئاتر تقریباً آزاد در سوهو ، بروستر در افتتاحیه اولین نمایش فاگون ، 11 خانه ژوزفین ، در یک آپارتمان در بریستول شرکت کرد. بیشتر شبها فروخته شد و او چندین بار برگشت: “من چیزهای زیادی از آن یاد گرفتم”. از دیگر نمایش های او می توان به کشور شکسپیر ، پخش شده از بی بی سی دو ، چهارصد پوند ، به نمایش درآمده در رویال دادگستری و تنهایی گاوچران در تئاتر سه چرخه (کوره کنونی) اشاره کرد.

The Death of a Black Man ، با تعامل سه شخصیت در یک آپارتمان روان جاده کینگ ، در تئاتر همپستد در سال 1975 افتتاح شد. این ماه ، داون والتون کارگردانی احیای یک تئاتر را با بازیگران نیکولیا کینگ-ندا ، ناتالی سیمپسون و تویین عماری-کینچ.

این یک نمایش جاه طلبانه است که مضامین آن شامل کلاس ، نژاد ، سیاست جنسیتی ، مارکسیسم ، سرمایه داری و جنبش پان آفریقایی و همچنین بحث در مورد تعلق و جذب است. والتون می گوید: “ما درمورد چگونگی زندگی در این کشور سیاه پوستان ، رابطه ما با پول و قدرت به عنوان افرادی از نژاد کارائیب و نحوه دستیابی به این موارد – از طریق تکامل یا انقلاب” گفتگو می کنیم.

والتون معتقد است ، احیای در ابتدا برای سال گذشته برنامه ریزی شده بود ، اما قدرت و ذکاوت خود را پیدا کرده است ، به ویژه در پرتو جنبش Black Lives Matter. او می گوید ، این نمایش هویت سیاهپوست انگلیس را از راه های مقطعی بررسی می کند ، و از طریق سه شخصیت اصلی آن از سراسر طیف اجتماعی ، موضوع کلاس را مذاکره می کند. “این آپارتمان متعلق به یک تاجر 18 ساله موفق است که سیاه پوست است ، که احتمالاً در سال 1975 تصویری دستگیر کننده بوده است. در آن صحنه آغازین کلیشه را مخدوش می کند و از آنجا رشد می کند.”

داون والتون
“او فوق العاده بود”… داون والتون ، که کارگردانی احیای مجدد فیلم مرگ یک سیاه پوست فاگون را در تئاتر همپستد بر عهده دارد. عکس: کریستوفر تاموند / نگهبان

بروستر می گوید ، در سال 1986 ، فاگون در سن 49 سالگی در خارج از خانه خود درگذشت اما توسط پلیس شناسایی نشد. “ما فهمیدیم که او گم شده است و گفتیم” آلفرد کجاست؟ ” [The director] رولان ریز و نماینده او ، هریت کروئیشانشان ، پرس و جو کردند و دریافتند که او یک حمله قلبی داشته است. پلیس به تازگی او را جمع کرده و از شر او خلاص شده است. برای آلفرد فاگون قبر وجود ندارد. او را در قبر بیچاره ها قرار دادند. او اسکریپت BBC را روی خود داشت و پلیس می توانست تحقیق کند ، اما آنها این کار را نکردند. این موج شوک را از طریق [acting] انجمن.”

دوستان فاگون یک رویداد یادبودی را در سه چرخه ترتیب دادند و بروستر خود را در حال عبور از یک کلاه برای یک مجموعه دید. ” من نمی دانم که به چه فکر می کردم اما فقط با عبور از آن 2000 پوند به دست آوردیم. ” در ابتدا قرار بود این پول به یک نمایشنامه نویس جوان سیاه پوست برای “خرید زمانی که با آن نوشتن” تعلق می گیرد ، اعطا شود ، اما سرانجام منجر به ایجاد جایزه آلفرد فاگون شد ، که توسط بروستر ، ریس و اسکار جیمز بنیانگذار شد.

این جوایز سابقه درخشانی از برندگان از جمله میکائلا کوئل ، ترزا ایکوکو و روی ویلیامز دارند. ژولیت گیلکس رومرو ، گیرنده سال گذشته The Whip بود که برای تحسین در RSC اجرا شد. گیلکس رومرو ، که در حال نوشتن یک درام در مورد جنبش زندگی سیاه زندگی و عدالت کیفری برای پروژه تئاتر سینرژی است ، معتقد است که فاگون به دنبال نوع جدیدی از آزادی هنری برای انعکاس دوران زندگی خود بود ، “اما بیشتر از همه به عنوان یک نویسنده سیاه پوست با استعداد انگلیسی شنیده و جدی گرفته شده است “.

Prescious… مرگ یک سیاه پوست ، با بازی نیکولیا کینگ-ندا ، ناتالی سیمپسون و تویین عماری-کینچ.
Prescious… مرگ یک سیاه پوست ، با بازی نیکولیا کینگ-ندا ، ناتالی سیمپسون و تویین عماری-کینچ. عکس: شان وب

آنچه او را به دردسر می اندازد این است که کار او بهتر شناخته نمی شود ، حتی اگر نام او با جایزه جاودانه شود. وی افزود: “من دوست دارم بیشتر نویسندگان سیاه پوست به صحنه بیایند و نویسندگان جدید به صحنه بروند ، اما همچنین دوست دارم احیا هایی از دهه 70 و 80 داشته باشم. من قبلاً هرگز کارهای آلفرد فاگون را ندیده ام و جایزه او را برنده شده ام. “

والتون نیز احساس ناامیدی می کند که از زندگی او کم است که به یادگار مانده است: “وقتی آلفرد فاگون را گوگل می کنید ، جدا از جایزه ، تنها چیزی که درباره او می خوانید شرایط مرگ او است. به نظرم واقعا ناراحت کننده است. او مرد خارق العاده ای بود و دارای کار چشمگیری بود و جای دیگری برای احیای دیگر نمایش های او وجود دارد. من مدتهاست که عاشق Lonely Cowboy هستم ، که در مورد جنتریفینگ در Brixton است. اما مانند بسیاری از هنرمندان سیاه پوست ، او از اینکه کارهایش یک بار روی صحنه رفته و دیگر هرگز دیده نشده رنج می برد. “

او از اینکه متوجه شد تقریباً هرکسی که در تحقیق خود برای “مرگ یک سیاه پوست” با او صحبت کرده است کار او را ندیده است ، حتی اگر نام او را شنیده باشند. او می گوید به همین دلیل است که این احیا بسیار مهم است. “ما شروع به از دست دادن همرزمان او کرده ایم و اگر کار را احیا نکنید ، یک رشته موفقیت سیاه پوست انگلیس را با آنها از دست خواهید داد.”

مرگ یک مرد سیاه در تئاتر همپستد ، لندن ، از 28 مه تا 10 ژوئیه است.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.